Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Αρτζι μπούρτζι

To μόνο καλό σ αυτό το νετμπουκ είναι ότι έχει ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ πληκτρολόγιο και θες να γράφεις με τις ωωωωωωωωωωωωωωωρες! Ε μάντεψε ποιος θα την πληρώσει :P
Πόστ μπερδεμένο και λίγο απ όλα.

α) Σεισμός στην Ιάπωνια. Διάβασα την επικεφαλίδα το πρωί πριν φύγω απ το σπίτι,δεν το ξανασκέφτηκα όλη τη μέρα, γύρισα το βράδυ σπίτι, είδα τί είχε γίνει, είχα τύψεις που δεν το ξανασκέφτηκα όλη τη μέρα και που γκρίνιαζα γιατί ένα μυγάκι μου ξεραίνει τις τομάτες.
β) Χωρίς να έχω αυτοκτονικές τάσεις, αρχίζω να πιστεύω ότι υπάρχει "κατάλληλη" ηλικία να πεθάνεις. Από ένα σημείο και μετά είσαι ο μόνος που ζει απ τη φουρνιά σου και το μόνο που θα χεις καταφέρει είναι να τους θάψεις όλους και να μην έρθει κανείς στην κηδεία σου. Καϊντα παθετικ.
γ) Λέω να μην κάνω ούτε φέτος πρακτική. Θα δουλέψω στο τέλος ένα 4μηνάκι σερί. Να χουμε κάτι ν ασχολούμαστε δηλαδή του χρόνου τέτοια εποχή που θα χω τελειώσει τα μαθήματα. Απ την άλλη είμαι πολύ αποφασιστική και μπορεί αύριο να κάνω αίτηση. :P
δ)Ανακάλυψα ότι ο κόσμος έχει προβλήματα. Δεν εννοώ εγκεφαλικά, αν και υπάρχουν πολλοιιιιιιιιιιιιιι εκεί έξω που θέλουν κοίταγμα. Λαϊκ ριαλ προμπλεμς. Ή τουλάχιστον πρόμπλεμς που αυτοι πιστεύουν ότι είναι ρίαλ. Το θέμα είναι τελικά πως το αντιμετωπίζεις.
ε) Σήμερα κατάφερα να μπω με τη μούρη το λεωφορείο. Κυριολεκτικά. Ήμουν μοοοοοοοονη μου στη στάση,και πήγα να ανέβω στο λεωφορείο....έχετε δει πόσο ψηλά τα χουν κάνει τώρα τα λεωφορεία?????????? Αλήτες!
στ) Μισώ ένα μυγάκι. Κι ελπίζω μέχρι την επόμενη βδομάδα να με μισεί κι αυτό. Κωλομυγάκι, ψόφα!
ζ) Οι ταϊμς έβγαλαν την φρέσκια λίστα με τα τοπ πανεπιστήμια. Απ τα 200 τα 150 είναι ένα σε κάθε πολιτεία της Αμερικής (και μη πεις ότι δεν βγαίνουν στο μέτρημα), και τα υπόλοιπα 50 είναι και στον υπόλοιπο πλανήτη. Στην Ευρώπη έχει πέσει ένας ελαφρύς περονόσπορος. Αληθεια το Εδιμβούργο πάντα τόσο καλό ήταν? Πα μαλ
η) Θα βγουν τα στουμφάκια σε ταινία λέει. Είδα και το τρέηλερ. Κι αν κατάλαβα καλά απ το τρέηλερ.....τα στρουμφάκια είναι εξωγήινοι??? Εμένα πάντως σατανικά μου φάνηκαν, ώρες ειναι ν αρχίσω να φοβάμαι και τα στρουμφάκια! Α, παίζει κι ο Μπάρνεη.
θ) Έχω την εντύπωση ότι κάνω κακή 1η εντύπωση. Άλλες φορές βέβαια έχω την εντύπωση ότι κάνω καλή 1η εντύπωση. Νοτ δατ αϊ ριλι κεαρ. Πιπολ αρ στρεηντζ γουεν γιορ ε στρεηντζερ!
ι) Εχω πει τουλάχιστον 5 φορές την ΑΒ μέχρι να τελειώσω τη ρημαδολίστα
ια) Νομίζω ότι μ όλα αυτά έχω πεθάνει απ τη νύστα. Τέλος στο μαρτύριο σου. Πολλά μενταλ νοουτς, τίποτα δε θα θυμηθώ πάλι! Πφφφ!

Καληνύχτες!!

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Aϋπνίες

Τί κάνεις άμα έχεις αϋπνίες κι είσαι στις 3 το βράδυ με το μάτι γαρίδα? Μπαίνεις στο σκυπε, βρίσκεις άλλον/άλλη με το μάτι γαρίδα, και ψάχνετε κι οι δυο για το ιδανικό κρεβάτι!
Το οποίο παρεπιπτόντως είναι καραπανδύσκολο να βρεθεί, όλα είναι κάπως ενδιαφέροντα και σου φέρνουν από ένα χασμουρητό, αλλά δεν είναι ότι θες να πέσεις και να κοιμάσαι 20 ώρες. Πάντως μερικές σελίδες κρεβάτια μετά...μια νύστα μου ρθε!
Στην πορεία βέβαια βρήκα κι ένα ιδανικό ντουλάπι,και το τελευταίο τεύχος απ το ιδανικό σπίτι, κάνει-το-ιδανικό-σπίτι.

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Farewell


Και πλέον είναι επίσημο: δεν έχω λάπτοπ...Σνιφ,κλαψ,μπουχού κτλ.
Την Τρίτη εκεί που έγραφα η οθόνη έγινε φούξια απ άκρη σ άκρη και τρεμόπαιζε. Είχα συνηθίσει σε μπλε οθόνες (ΠΟΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΕΣ μπλέ οθόνες) και το φούξια μ έπιασε κάπως απροετοίμαστη. Στο 2ο ριστάρτ ξαναδούλεψε. Την επόμενη η οθόνη είχε γίνει άσπρη με γραμμές. Θύμιζε λίγο σπασμένη οθόνη, και όλο μου φερνε αναμνήσεις απ το νετμπουκ που πατήθηκε και πέθανε κι αυτό τόσο μα τόσο άδικα. Το μαζεύω και το πάω στους γνωστούς κλέφτες που για να σου πουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα πρέπει να τους πληρώσεις 25€. 10€ άμα έχεις τοσίμπα. Με παίρνουν την επόμενη, "ή κάρτα γραφικών ή οθόνη" (αυτό το ξερα και μόνη μου, δεν κράταγα τα 25?), όπως και να χει θα κοστίσει πάνω απο 300€. Σνιφ. Κι ο καημένος ήταν τόσο μα τόσο νέος. Τον είχα πάρει όταν μπήκα στη σχολή μ αυτή την ΣΟΥΠΕΡ επιδότηση των πρωτοετών, έδωσα 450€ και με επιδότησαν με άλλα 500..Σούπεεεεεεεεεεεερ! Και πήρα ΗΡ τότε για να μην έχω προβλήματα. [μούτζα που γυρνάει γύρω απ το κεφάλι]
Το συμπέρασμα απ οοοοοοολο αυτό είναι ότι ο πρόωρος θάνατος του λαπτοπ με βρήκε σε περίοδο που δεν σχεδίαζα να πάρω υπολογιστή [δλδ βάζεις το χέρι στη τσέπη και πάει πίσω].
Ο επόμενος υπολογιστής που σχεδίαζα να πάρω θα ήταν το μακμπουκ αιρ. Οπότε τώρα μπορείς να καταλάβεις ΠΟΣΟ πολύ δεν είμαι έτοιμη να πάρω καινούριο. ΚΛΑΨ! Ένα πτυχίο κάποιος, γρήγορα!
Τώρα γράφω απο έναν καταπληκτικό acer 6 χρόνων, με AMD επεξεργαστή και την τρομερή μνήμη των 128ΜΒ. Για να μην σου πω για τα 100GB σκληρό και πετάξεις τον δικό σου απ το παράθυρο. Αυτός όμως δεν μετακινείται, πιτσικάρει η οθόνη.
Για μετακινήσεις θα χρησιμοποιήσω έναν εξίσου καταπληκτικό VAIO netbook, το οποίο είναι τα ζώα μου αργά. Kι είναι και VAIO , τρομάρα του! Επίσης ας πάει να πει κάποιος στη SONY ότι οι φούξια υπολογιστές βλάπτουν την αισθητική μας. Μπρρρρρρρρρ
Τουλάχιστον αυτή τη βδομάδα κατάφερα να χω δύο ντεϊζ οφ (γουχουυυυυυυυυυυ), το οποίο είναι αρκετά καλό γιατί τις νορμάλ ντεϊζ γυρνάμε λίγο αργά. Σήμερα ντεϊ οφ, Δευτέρα ντεϊ οφ, 4ημεράκι έτοιμο!

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Αργκ γρουμφ ταπ


Αρρρρρρρ, ηλίθια γκαντεμομέρα!!!
Έμεινα πίσω για να κάνω κάτι δουλειές, το σύστημα στην τράπεζα τα χε παίξει και έφυγα άπραγη, η άλλη αρρώστησε κι άκυρο το ραντεβού, πονάει η πλάτη μου και δεν ξέρω γιατί, θα πέσει σε λίγο και κανά ντουβάρι να μας πλακώσει! Φφφφφφφφφφφφ, να δεις που στο τέλος θ αναγκαστώ και να διαβάσω!!
Πότε είναι κι αυτός ο Άγιος Πατρίκιος μπας και στρώσουμε! [που τι να στρώσουμε δλδ,την είδα γω τη μοίρα μου απ τα νομίσματα στα πηγάδια!]

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Καμπούμ!

( http://mrpouya.deviantart.com/art/shut-Down-130603141 )

Και φυσικά,την ώρα που πήγαινα να γράψω ποστ,γλιστράει το μπαλάκι του πινγκ πονγκ που έπαιζα,πάει προς τον καφέ,πάω να πιάσω το μπαλάκι,σπρώχνω τον καφέ...καφές στο πάτωμα,καφές στον τοιχο,καφές στο γραφείο,ευτυχώς ΟΧΙ καφές στο λαπτοπ...! Κι έλεγα κι εγώ ,δεν θα ρίξω τίποτα σ αυτή την εξεταστική,έτσι για το καλό! Που ποιο καλό δλδ, ρίχνω τα ζάρια - μαύρα χαμπάρια!
Διανύω αισίως την 5η (??? έχω χάσει το μέτρημα) βδομάδα εξεταστικής,και βρίσκομαι στα πρόθυρα πλήρης διάλυσης. Ο εγκέφαλος αρνείται πεισματικά να απομνημονεύσει το παραμικρό, κοντεύουμε να κάνουμε πάρτυ για κάθε μία θερμοκρασία που θυμόμαστε (εγώ+ο εγκέφαλος). Που πόσες θερμοκρασίες να θυμηθεί δλδ κι αυτός ο άμοιρος, ειδικά όταν δεν έχεις διδαχθεί τις μισές - αλλά φυσικά στα θεματα μπαίνουν κανονικά..........το θέατρο του παραλόγου. Τουλάχιστον αυτοί εδώ ξέρουν ότι δεν τα χουν διδάξει κι όμως τα ζητάνε, ο άλλος έβαλε θέμα εργαστηρίου που δεν είχε διδάξει,αλλά θυμόταν ότι το χε κάνε. Άτιμο πράγμα η μνήμη,άτιμο!
Και μέχρι τις 25 που τελειώνω εγώ,νομίζω ότι θα μου χουν μείνει τα απομεινάρια της μνήμης μου.... Και δε φτάνει που δίνουμε 6 εβδομάδες εξεταστική, λυσσάξανε να μας βάλουν τα εργαστήρια 3 μέρες συνεχόμενες στην 1η εβδομάδα. Και άμα θέλω μπορω να κάτσω να γκρινιάζω 49309 ώρες για το πόσο μνημοφθόρα (κόπιραϊτ :P ) είναι αυτή η εξεταστική, για το πόσο παράλογα κι ηλίθια θέματα καλούμαστε ν απαντήσουμε, αλλά είναι που και να γκρινιάξω και να μην γκρινιάξω....έχω φτάσει σε επίπεδο απάθειας! Κι έρχεται και καινούριο εξάμηνο,κοινώς "και που 'σαι ακόμα"!
Πρέπει να διορθώσω και την κούπα μου - μετά το τέλος της εξεταστικής δεν νομίζω ότι θα μου χει μείνει κανένα γκρίζο κύτταρο για παρέα...........!


Κι αν ακούσω λίγο ακόμα Radiohead πρωϊνιάτικο θ ανέβω στην ταράτσα (έχουμε??) και θα πέσω απο κάτω!!! ΠΟΥΦ!

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Πόσες εξεταστικές....

...θα χρειαστώ ακόμα για να ανακαινίσω το σπίτι? εεε? Εννοείται ότι και σ αυτή την εξεταστική μ έπιασε η προκοπή και αντί να διαβάζω καθόμουν και καθάριζα ψυγεία και ντουλάπια - είμαι ικανή να χτυπήσω και στη γειτόνισσα να της καθαρίσω και τα δικά της δλδ! Μα μου πεσαν 3 μαθήματα μαζί, δεν μπορώ να επικεντρωθώ σε ένα στόχο και τα χάνω. [μπαχαχαχα, σας έπεισα?]
Τέλοσπάντων, μετά από πολύ καθάρισμα,και μετά απο πολύ βιβλιοθηκοκοίταγμα,και μετά απο πολλή φανταστική μετακίνηση επίπλων μες στο σπίτι αποφάσισα.........να κοιτάξω τον κατάλογο του ΙΚΕΑ. Και ρε γαμώτο,έρχομαι και ρωτάω: όταν πήραμε εμείς τις BILLY , υπήρχαν σε άλλα χρώματα?? Κι αν υπήρχαν γιατί δεν τις πήραμε σ αυτά? Πφφφφ, τότε είχα το νου μου στα σουηδικά πατατάκια και τα χοτ ντογκς και πάρτην τώρα την βιβλιοθήκη σε ξυλινί.

Επανέρχομαι. Μετά την πολύ καθαριότητα λοιπόν, έκατσα να ξαποστάσω και να απολαύσω το καθαρό μου σπίτι. Και τακτοποιημένο. Και λίαν προσφάτως ΞΕ-στολισμένο!! Γι αυτό το τελευταίο είμαι πραγματικά πολύ ΠΟΛΥ περήφανη για τον εαυτό μου, δεν έχω χειρότερη δουλειά απ το ξεστόλισμα! Αντε καλά, έχω το σιδέρωμα αλλά μετά το σιδέρωμα είναι πρώτο.
Είπα να κάνω και καφέ, κι επειδή τακτοποίησα και πάνω απ τον μικροκυμάτων βρήκα έναν δοσομετρητή που πήγαινε μαζί με την καφετιέρα,και λέω ας χρησιμοποιήσω αυτον,να μη βγάζω κουτάλια άδικα. Ε,κοντεύω να πάθω καφεϊνίαση γιατί ο δοσομετρητής έπαιρνε -προφανώς- παραπάνω ποσότητα απ ότι το κουταλάκι του γλυκου,κι επειδή ο νοικοκύρης είναι πανέξυπνος ("δε ξέρω,εγώ 30 έβαζα,30 βάζω") έβαλε πάλι τις ίδιες κουταλιές. Τουλαχιστον όμως γράφω ποστς με ρυθμό πολυβόλου, και μη σου πω ότι θα τακτοποιήσω ΚΑΙ το γραφείο.

Τελικά κάθισα και το σκέφτηκα ώριμα (μπαααααααααχαχαχαχα), θα δώσω ένα αύριο κι ένα μεθαύριο.Το δε αυριανό είναι σα να μην υπάρχει,σε κάθε εξεταστική βάζουν τα ίδια 3 θέματα, αλλά τουλάχιστον να μειώνουμε καναν αριθμό. Ο οποίος παρεπιπτόντως παραλίγο να μου προκαλέσει απανωτά εγκεφαλικά , όταν μπήκα στο ε-στιουντεντ (Ααααχ,τεχνολογία), και βλέπω φαρδη-πλατή ένα "οφειλόμενα μαθήματα: 56" . Όταν συνήλθα απ τη λιποθυμία μου θυμήθηκα ότι έχω γραφτεί και στο επόμενο εξάμηνο και μετράει κι αυτά μαζί το βλαμίδι. Άρα έχουμε και λέμε: 56 μείον 12 του επόμενου εξαμήνου = 44. Μείον 12 του τρέχοντος εξαμήνου που δίνω ακόμα = 36. Μείον 24 του έτους που δεν παρακολούθησα = 12. Να ορίστε, μια χαρά είμαι! Σε λίγο παίρνω και πτυχίο!!!

Πά να δω τα κάδρα του ΙΚΕΑ τώρα γιατί μου τη σπάνε οι άδειοι τοίχοι, μετά θα διαβάσω και το εργαστήριο-ρόμπα, κι άμα δεν έχει φτάσει 12 μέχρι τότε να διαβάσω και μια δενδροκομία,ε?

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

ωωωωωωρες απραξίας


Πιφ! Πάλι πήγε 3 κι ούτε τα παλιά θέματα δεν κοίταξα! Πφφφφφφφφ! Βαρέθηκα! :P



Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ

ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ
μαϊστα...το ζήσαμε κι αυτό! Παμ' παρακάτω! ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ
Κι είπα να χαρώ παναθεμα με!! τααααααααααααααααααααααααααααααααπ ταπ

Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Γουχουυυυ

Brand new shoes, αύριο ξαναξεκινάμε τρέξιμο - γουιχααααααααααααααααα!

Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

New Year's Resolutions



Naaaaaaaaaaaaaah, ποτέ δεν δούλεψαν για μένα τα resolutions. Ειδικά του καινούριου χρόνου. Κατ΄αρχήν δεν νιώθω την αλλαγή του χρόνου (αναίσθητη λέμε) οπότε δεν μπορώ να τα προσδιορίσω χρονικά,οπότε ξεχνιέμαι και δεν τηρώ τίποτα. Έπειτα δεν ξέρω τι resolution να πρωτοδιαλέξω, όλα φαίνονται πολύ δελεαστικά, διαλέγεις πολλά και στο τέλος δεν κάνεις τίποτα. Όπου 'τέλος' βάλτε το πολυυυυ δυο μέρες. Συνεπώς ο καινούριος χρόνος είναι νοου-νοου-νοου για τις καινούριες αποφάσεις. Κι οι παλιές καλές ήταν. (ψέματα,δεν ήταν)
Ένιγουει, φέτος καταλάθος πήρα μια καινούρια απόφαση, που χει ζήσει και 3 ολόκληρες μέρες [γιατί δεν είμαι στην ώρα μου ΟΥΤΕ όταν αλλάζω χρόνο]. Βιβλία λοιπόν. Βιβλία πολλά, ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ που θέλω να διαβάσω. Όντως θέλω, μ αρέσει το διάβασμα. Δεν είμαι μπουκγουορμ, δεν θα διαβάσω οοοοοοοοοοοτι πέσει στα χέρια μου. Θέλω να διαλέγω τα βιβλία μου, όσα ξεκινήσω όμως τα απολαμβάνω μορ-ορ-λες. Τελοσπάντων έχω αρκετά να διαβάσω, πλην όμως για να βρω χρόνο για βιβλία πρέπει ή κάποιος να μου κόψει το ρεύμα, ή να με κλείσει σε μέσο μεταφοράς για κάποια ώρα(χωρίς ίντερνετ). Έτσι είπα να πέφτω κάνα μισάωρο νωρίτερα για ύπνο, για να μπορώ να διαβάζω μερικές σελιδούλες κάθε μέρα. Γουιτς ιζ ΝΟΤ δατ γκουντ, γιατί άμα διαβάσεις 5 σελίδες θέλεις άλλες 10, κι άμα διαβάσεις 10 θέλεις άλλες 20, οπότε παααααααααααλι αργά κοιμάμαι αλλά λέμε.[εκτός αν διαβάζεις τίποτα βαρύ οπότε μετράς τις σελίδες σαν να είναι επαναλήψεις σε άσκηση] Είπα κάποια στιγμή μήπως έφτιαχνα και το θέμα του ύπνου μου φέτος αλλά μετά το ξανασκέφτηκα και το άφησα για του χρόνου,μη μου πέσουν πολλά. :P
1ο βιβλίο του χρόνου, σελίδα 67 και συνεχίζουμε.........:


Καλησπέρεεες!
[πρέπει να ξεστολίσω και το βλογκ ε? φτουυυυ]

Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

Tweet #2


hahahahahahahahahahahahaha, EPIC! :P

Tweet #1


To χειρότερο όταν ψάχνεις ορίτζιναλ συνταγή για γκαλέτ είναι ότι πρέπει να υποστείς τα γαλλικά στα βιντεάκια..μπλιαααααααααααααα

[τώρα τελευταία τα ποστς μου ακολουθούν τη λογική του τουίτερ,αλλά τουλάχιστον είναι στοιχειωδώς ποστς :P ]

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

Χμμμμ...


Είμαι πολύ υπερβολική που για μια ώρα ταξίδι έχω πάρει (...καλά, ΘΑ πάρω!) ένα βιβλίο (λογοτεχνικό), ένα βιβλίο (σχολής), σημειώσεις (σχολής), ipod+ipad???? Μήπως να παιρνα και το φορητό dvd player σε περίπτωση που βαρεθώ? Μήπως να συνδέσω και το PS2 πάνω??? Κι αν βαρεθώ? :P
Θα με βόλευε πολύ να ίσχυε αυτό που λένε πως όλα είναι γραμμένα. Η αίσθηση ότι αν κάνω απλά υπομονή θα γίνει ΚΑΤΙ θα ήταν άκρως ανακουφιστική. Ένα sneak peak σε 5 χρόνια απο τώρα, να ξέρω τί να περιμένω, αν είμαι στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος. Αλλά δεν πάει έτσι. Δεν έχει sneak peaks, πρέπει να τα νιώσεις όλα,να τα περάσεις όλα, να νομίζεις ότι κοντεύεις και μετά απο χρόνια να συνειδητοποιείς ότι είσαι ακόμα στην αρχή. Κάνω τη χαζή, κάνω πως δεν βλέπω, κάνω πως δεν καταλαβαίνω, για να μην νομίζεις ότι πληγώνομαι. Κι όλο λέω αντέχω, και κάνω περισσότερα, κι οι τύψεις μου μεγαλώνουν, δεν θα πρεπε να γκρινιάζω. Δε ξέρω πια αν γκρινιάζω για μένα ή για σένα.Κι όλο λέω δεν έκανα αρκετά, δεν πρόλαβα αυτό, έπρεπε να χα κάνει το άλλο. Και το παλεύεις,δε μιλάς, κι εγώ κάνω περισσότερα για να μην χρειαστεί να μιλήσεις. Για πόσο όμως ακόμα? Πόσο θα μπορώ να μαι εδώ? Μετά τι? Μετά ποιος? Κι αν τώρα έρχονται τα χειρότερα?
Κάπου έπρεπε να υπάρχει το reset. Δεν έπρεπε να γίνει έτσι.

Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011


Μερικές φορές η βροχή είναι τόσο λυτρωτική...κι ας μην βρέχεσαι εσύ. Σε ξεπλένει. Κι αν είχες καλύτερα παπούτσια και καλύτερα πεζοδρόμια θα θελες να σουν έξω τώρα και να τρεχες. Μέσα όμως με καφέ, δατ ιζ. Για να δούμε...

Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

Xαρούμενη Χρυσή Πρωτοχρονιά (Χ.Χ.Π.)


Μπήκε ο καινούριος χρόνος, εμείς δλδ μάλλον αλλάξαμε χρόνο με καθυστέρηση γιατί ο Καμίνης άρχισε το μέτρημα αφού γύρισε ο χρόνος, αλλά εμείς αρνούμασταν πεισματικά να δεχτούμε ότι είχε έρθει το 2011 παρά τα πυροτεχνήματα που πέφταν βροχή έξω. Τελικά αλλάξαμε χρόνο με το πάσο μας, σε ένα απο τα καθιερωμένα κι άκρως εορταστικά ρεβεγιόν με παντόφλες, όπου μαζευόμαστε ένα τέταρτο πρωτού αλλάξει ο χρόνος και τσακωνόμαστε για το επόμενο τέταρτο σχετικά με το ποιο κανάλι θα δούμε. Σχεδόν πάντα βλέπουμε τον Παπαδόπουλο με το κέφι-κονσέρβα, ευτυχώς όμως φέτος είχε και το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο του μίστερ Μπιν και κάπως το σώσαμε. Κι επειδή η φτώχεια θέλει καλοπέραση, είπα μια που θα τη βγάλω μέσα φέτος, να το ρίξω λίγο έξω και να πιω κομμάτι παραπάνω. Αφού λοιπόν αδειάσαμε τη σαμπάνια (παντόφλα μεν,σαμπάνια δε) , κόψαμε την πίτα, φάγαμε και τα παρισινά τρουφάκια, συνειδητοποίησα ότι με θέρισε το αλκοολ κι έψησα μερικά πρωτοχρονιάτικα πιτσάκια. Τα οποία όμως μόνα τους δεν λένε γι αυτό κι επιστράτευσα τον αδερφό να φέρει τις μπύρες που χαμε πάρει. Κι εδώ μία πρωτοχρονιάτικη συμβουλή: αγοράστε τις μπύρες σας μόνος σας. Οποιοσδήποτε άλλος (ειδικά αν είναι άντρας) είναι ικανός να φέρει μη αλκοολούχες.
Όπως καταλαβαίνετε με μη αλκοολούχες μπύρες ("...μα ήταν πιο φτηνές!!") δεν κατάφερα να ρθω και πολύ στο κέφι, ευτυχώς όμως με έβγαλε απ τη δύσκολη θέση το Τηλεάστυ , όπου έκανε πρόγραμμα ο Καρατζαφέρης...Νιλ Σεντάκα, Πολ Άνκα, Έλβις, όλα τα σφαζε όλα τα μαχαίρωνε.
Και κάθομαι και μετράω:
-Πρόλαβα κι έκανα το τελευταίο μου παγωμένο μπάνιο για το 2010 (γιατί κάποιος έσβησε το θερμοσίφωνο)
-Μου πεσε το φλουρί χωρίς καν να προσπαθήσω
-Έφαγα βασιλόπιτα και πιτσάκια
-Ήπια μη αλκοολούχες μπύρες
-Είδα μίστερ Μπιν
-Παρακολούθησα το εορταστικό πρόγραμμα του Τηλεάστεως

Όχι δλδ πες, πόσο καλύτερα να πάει μια πρωτοχρονιά????????

Καλή Χρονιά σε όλους σας λοιπόν!



Y.Γ1: πήρα ένα χριστουγεννιάτικο τσάι απ τα λιντλ, αλλά τώρα που το φτιαξα βρωμάει τόσο πολύ βατόμουρο που το χω πάει στην άλλη μεριά του δωματίου. Για το καλό σας,μην το πάρετε ποτέ!
Υ.Γ2: Αυτό που όταν πάω κάθε φορά να βάλω γραμματοσειρά τη Georgia αρχίζω να τραγουδάω το Georgia on my mind είναι σοβαρό? Όχι ε? Ωραία,έτσι λέω κι εγώ.