Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Periplaneta americana

Σα να λέμε η καφέ κατσαρίδα (είδες που τελικά δεν πάει χαμμένη τόση εντομολογία?).
Είχα μάθημα σήμερα φυσική, και αφού τελείωσα είχαμε πιάσει το μπίρι μπίρι στην πόρτα περί τοπικής ανάπτυξης και λοιπών δεινών,και πάνω που ανέλυα την τρομερή κατάσταση της ολημερίς-τη-χτίζανε-το-βράδυ-γκρεμιζόταν πλατείας,τον βλέπω να χάσκει.
Λέω κάτι βαρύγδουπο θα σκέφτεται,ας το βουλώσω. Εξακολουθούσε να χάσκει,κοιτώντας μάλιστα προς τα κάτω. Λέω πάει κάτι έπαθε,τον χάνουμε.
-Εχμμμμμ, είστε καλά?
-Ναι αλλα,εεεε....
-Τί?
-Είναι μια....μικρή τερέζα!!!!
-Α ναι,πού?

Πλησιάσα για να δω,με κοίταξε έντρομος! "ΜΗΝ ΕΡΧΕΣΑΙ!" μου φωνάζει. Τον κοιτάω καλά-καλα, λέω 'που είναι δεν τη βλέπω'. Η ρουφιάνα ήταν καφέ και ήταν καφέ κι η πόρτα κι είχε τέλειο καμουφλαζ,τύφλα να χουν οι χαμαιλέοντες.
Κοιτάω τον καθήγητη,του λέω "Γιατί την κοιτάτε? Θα την υιοθετήσετε?".Σιωπή.
Πιάνω το παρασύνθημα, "Πατήστε την,θέλετε μήπως να την πατήσω εγώ?", με κοιτάει με δέος... "ΔΕΝ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙΣ?". Μα καθόλου όμως? Tου πα να κάνει πιο κει μη πάθει και καμιά καρδιά απ τον φόβο του και την πάτησα. Το αστείο είναι ότι την πάτησα με τη 2η οπότε όπως μετακινήθηκε η κατσαρίδα άρχισε κι ο καθηγητής να απομακρύνεται μ' ελαφρά. Τί στυλ,τί άνεση, τί ψυχραιμία! Τον άφησα αγκαλιά με το αροξόλ να ψεκάζει τις γωνίες...πφφφ!

Είναι η 2η που συναντάω αυτή την εποχή, η πρωτη δεν με άφηνε να κοιμηθώ παραμονές που έδινα έκθεση, είχε χωθεί η μαλακισμένη μέσα σε μια χάρτινη σακούλα κι έκανε χρούτσου χρούτσου. Τα νεύρα μου σπασε,αυτή τη σκότωσα με μίσος. Τις υπόλοιπες τις σκοτώνω για να επιβεβαιώσω ότι είμαι εξελικτικά ανώτερη.
Γενικά δεν μου κάνουν αίσθηση,όσο δεν πετάνε κι όσο δεν είναι κάτω απ το μικροσκόπιο μου (μπλιαααααααξ όμως), ας κάνουν τη ζωή τους,σκασίλα μου. Ας πάω να φάω τώρα.

12 σχόλια:

KV είπε...

χαχαχαααααααααααααααααααααααααααα χαχααααααααααααααααααααααααααα
μπρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ!
Καλημερούδια
Ωραιότατο φουστανάκι!

KV είπε...

μπρρρρρρρρρρρρρ μα ... την πάτησες;;;; τα αυγουλάκια;;;; ο ήχος ....;;;; μπρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

Ποια αυγουλάκια?? Μη τις μπερδεύετε με τα παλιοσιχαμένα πουλερικά!!!!!!!!!!!! Πφφφφ,αυτά δεν θα τα πάταγα, τα σιχαίνομαι! :P
Μα τί να έκανα, ο άλλος ήταν ικανός να μείνει να κοιτάει την πόρτα όλο το βράδυ!

Καλημέρεεεεεεεεεεεεεεεεεεες!!!! :D

Free Spirit είπε...

Ακριδες και κατσαριδες τα χειροτερα μου!

Με γεια και το template:)
Φιλαρες

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

χαχαχα, ακρίδες!! Κυνηγάγαμε με ξύλα κάτι ακρίδες κλεισμένες σε ένα θερμοκήπιο!! [άτιμο εντομολόγιο,τί έχω τραβήξει!]

Καλημέρες!

astakoulis είπε...

Ρε συ αυτές δεν νιώθουν τίποτα, ούτε πυρηνική έκρηξη λένε! Και που την πάτησες δηλαδή είναι ικανή να ζει ακόμα, στραπατσαρισμένη, με τα άντερα έξω, με μισή κεραία, περιθωριοποιημένη από την αγέλη της, μέχρι να πεθάνει σε λίγες μέρες από ασιτία. Μπλιαχχχ!

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

όχι ρε γαμώτο να περιθωριοποιηθεί κι η κατσαρίδα επειδή την πάτησα! Δλδ όλα τ άλλα οκ,αλλά να της δημιουργηθούν κοινωνικά προβλήματα εξαιτίας μου δεν θα το αντέξω!!!
Πράγματι πάντως,λένε ότι ζούνε και χωρίς κεφάλι αρκετό καιρό,μέχρι που πεθαίνουν απο ασιτία! Επίσης λένε ότι σιχαίνονται τον άνθρωπο...ρε λες να με σιχαίνονται ως κι οι κατσαρίδες??

astakoulis είπε...

Μπα δεν νομίζω, πρέπει να μας ζηλεύουν. Γιατί με ή χωρίς κεραίες είμαστε πιο γλυκούληδες. Άσε που όταν κοιμόμαστε ανάσκελα δεν κουνάμε χέρια-πόδια με σπασμούς, μόνο και μόνο για να γυρίσουμε μπρούμυτα. Ναι ναι είμαστε ανώτεροι σου λέω...

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

Τα λες αυτά γιατί δεν μ' έχεις δει να προσπαθώ να γυρίσω πλευρό όταν έχω παραφάει! :P

[άσχετη ερώτηση: τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα στο μπλογκ σου ή απλά δεν δουλεύουν?]

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

Γράψε άκυρο για την ερώτηση,σήμερα μου δουλεύουν,προχθές που χα δοκιμάσει δεν δούλευαν! :P

Biologist είπε...

Χαχαχαχαχ!
Πέρυσι στις εξετάσεις είχα πιάσει φιλίες με το Μπάμπη, μια μικρή κατσαρίδα που πολεμούσε να ανέβει στον απέναντι (από το θρανίο μου) τοίχο. Συμπαθέστατα πλάσματα.
Οι καθηγητές από την άλλη . . .!
Ο δικός σου πρέπει να έπαθε σοκ! :P :P :P :P

Darthiir the Abban είπε...

Ε ναι, μετά από κάθε καλή εκτέλεση πάει ένα καλό γεύμα!

(Σύντεκνε να παίρνεις μαθήματα!)