Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

66768980


Εγώ τελικά θα γλιτώσω απ όοοοοοοοοοοοοοολα τ' άλλα και θα πάω απ την ηλιθιότητα μου!! Μ αυτή τη @($#)($#ζεστη που χει σήμερα, πήγα το ζώον κι άναψα το καλοριφέρ αντί για το θερμοσίφωνο [...]

Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Check point

Κάτσε να το βάλουμε λίγο στο γρήγορο γιατί μ έχει πιάσει η νύστα:
Ναι,αύριο οι πανελλήνιες τελειώνουν,τα χω πάει χάλια,ευχαριστώ για το ενδιαφέρον,δε βαριέσαι-καλή καρδιά.
Αύριο τελειώνω στις 11μιση απο τις εξετάσεις, παίρνω λεωφορεί,πάω αθήνα, παίρνω μετρό,πάω σχολή,ψηφίζω στις πρυτανικές. Τελεία. Ψηφίζω στις πρυτανικές, φεύγω απ τη σχολή,παίρνω το μετρό, παίρνω λεωφορείο γυρίζω πίσω.
Τακτοποιώ κάτι θεματάκια που χουν ξεμείνει, και delivery μπορείς να το πεις.
Λιποθυμάω.
Συνέρχομαι Σάββατο πρωί και πάω φάκτορι να πάρω τα βαφτιστικά. [ναι, βαφτίζομαι, είχε μπει ο διάολος μέσα μου κι είπαν να ξαναδοκιμάσουν μπας και πιάσει]
Κι επίσης τώρα ακούω την πιο τελειωμένη εκτέλεση του "θα σπάσω κούπες για τα λόγια που πες". Καλά στον KOSMOS ώρες ώρες παίζουν κάτι άκυρα,ούτε ληγμένα να παιρναν!
Πάω για ύπνο γιατί δεν βλέπω τη μύτη μου και πάλι θα χω κάνει 30293203920329 ορθογραφικά απ τη νύστα!

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Periplaneta americana

Σα να λέμε η καφέ κατσαρίδα (είδες που τελικά δεν πάει χαμμένη τόση εντομολογία?).
Είχα μάθημα σήμερα φυσική, και αφού τελείωσα είχαμε πιάσει το μπίρι μπίρι στην πόρτα περί τοπικής ανάπτυξης και λοιπών δεινών,και πάνω που ανέλυα την τρομερή κατάσταση της ολημερίς-τη-χτίζανε-το-βράδυ-γκρεμιζόταν πλατείας,τον βλέπω να χάσκει.
Λέω κάτι βαρύγδουπο θα σκέφτεται,ας το βουλώσω. Εξακολουθούσε να χάσκει,κοιτώντας μάλιστα προς τα κάτω. Λέω πάει κάτι έπαθε,τον χάνουμε.
-Εχμμμμμ, είστε καλά?
-Ναι αλλα,εεεε....
-Τί?
-Είναι μια....μικρή τερέζα!!!!
-Α ναι,πού?

Πλησιάσα για να δω,με κοίταξε έντρομος! "ΜΗΝ ΕΡΧΕΣΑΙ!" μου φωνάζει. Τον κοιτάω καλά-καλα, λέω 'που είναι δεν τη βλέπω'. Η ρουφιάνα ήταν καφέ και ήταν καφέ κι η πόρτα κι είχε τέλειο καμουφλαζ,τύφλα να χουν οι χαμαιλέοντες.
Κοιτάω τον καθήγητη,του λέω "Γιατί την κοιτάτε? Θα την υιοθετήσετε?".Σιωπή.
Πιάνω το παρασύνθημα, "Πατήστε την,θέλετε μήπως να την πατήσω εγώ?", με κοιτάει με δέος... "ΔΕΝ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙΣ?". Μα καθόλου όμως? Tου πα να κάνει πιο κει μη πάθει και καμιά καρδιά απ τον φόβο του και την πάτησα. Το αστείο είναι ότι την πάτησα με τη 2η οπότε όπως μετακινήθηκε η κατσαρίδα άρχισε κι ο καθηγητής να απομακρύνεται μ' ελαφρά. Τί στυλ,τί άνεση, τί ψυχραιμία! Τον άφησα αγκαλιά με το αροξόλ να ψεκάζει τις γωνίες...πφφφ!

Είναι η 2η που συναντάω αυτή την εποχή, η πρωτη δεν με άφηνε να κοιμηθώ παραμονές που έδινα έκθεση, είχε χωθεί η μαλακισμένη μέσα σε μια χάρτινη σακούλα κι έκανε χρούτσου χρούτσου. Τα νεύρα μου σπασε,αυτή τη σκότωσα με μίσος. Τις υπόλοιπες τις σκοτώνω για να επιβεβαιώσω ότι είμαι εξελικτικά ανώτερη.
Γενικά δεν μου κάνουν αίσθηση,όσο δεν πετάνε κι όσο δεν είναι κάτω απ το μικροσκόπιο μου (μπλιαααααααξ όμως), ας κάνουν τη ζωή τους,σκασίλα μου. Ας πάω να φάω τώρα.

Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Αποκλειστικότητα

Μην περιμένετε σκάνδαλα απο μένα,εγώ πάντα τελευταία τα μαθαίνω!
Παίζει πάντως να είμαι η πρώτη παγκοσμίως που κατάφερε μάλλον να γράψει καλύτερα στα μαθηματικά κατεύθυνσης απο τα μαθηματικά γενικής...! Θα περιμένω να επιβεβαιώσω αυτή την πρωτιά μου και μετά θα πάω να με κάνουν μέλος της ακαδημίας Αθηνών.

[το ποστάκιον είναι μούφα,έγραψα κάτι για να χω να λέω, ήθελα να μοστράρω το καινούριο μου -καλοκαιρινό- φορεματάκι :P ]

Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Στο σημείο αυτό...

...θα ήθελα να υπερευχαριστήσω τη μαμά-φύση,το μπινγκ-μπανγκ, την εξέλιξη κι όλους τους αγίους, που αποφάσισαν να γεννηθώ το 1989,κι όχι το 1992. (huh? υπάρχει ζωή μετά το 90?)
Γιατί αν είχα γεννηθεί το 1992 τώρα θα μουν 18 και θα δινα πανελλήνιες για πρώτη φορά. Και δεν θα πέρναγα και πουθενά. :P Φιου,σατς ε ριλίφ!

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Χρρρρρρ-φσσσσσσσ

(ναι,αν εξαιρέσεις ότι εγώ έχω 2 δόντια αντί για ένα κατα τ' άλλα ίδιοι είμαστε)



Πώπω μιλάμε για απίστευτη νύστα όμως! Απίστευτη! Απ την εξεταστική έχω να πάθω τέτοιο πράγμα! Πάνω που λες ότι ξυπνάς πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται "αν ακουμπούσα λίγο εδώ θα μπορούσα να κοιμηθώ"....και ακουμπάς!
Ξύπνησα στις 6 και τέταρτο και μέχρι τις 8 -έχοντας ήδη πιει καφέ- είχα κοιμηθεί στην καρέκλα,στο γραφείο και στον καναπέ.Όρθια μόνο δεν πρόλαβα. Μάλλον γιατί αυτό γίνεται σε μόνιμη βάση.
Τώρα έχω ξυπνήσει απ το ένα μάτι,το δεξί. Το αριστερό αρνείται πεισματικά ν' ανοίξει. Έχω αααααααααααααααααααααπειρες δουλειές. ΑΠΕΙΡΕΣ όμως. Δεν υπάρχει περίπτωση να τις προλάβω όλες,κι αυτό σημαίνει ενδεχόμενο πανικό αύριο και μπορεί και μεθαύριο. Κι εκεί που κάνεις ένα πρόχειρο -πλην όμως παρανοϊκό και σχεδόν αδύνατο- πρόγραμμα, και λες "ΟΥΦ,κάπως τα βόλεψα",εκεί πετάγεται ένα κάτι (άνθρωπος,τηλέφωνο,μέηλ,κάτι τελοσπάντων) για να σου προσθέσει ακόμα μια υποχρέωση....Και φτου κι απ την αρχή.
Παρασκευή ξεκινάω, παραδόξως άγχος δεν έχω ούτε για τα μάτια. Βασικά δεν έχω άγχος για τις εξετάσεις,έχω άγχος για να προλάβω αυτές τις μέρες να κάνω αυτά που θέλω,αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
Πάντως είναι πολύ αστείο το πως οι άνθρωποι σε βάζουν σε κουτάκια, μ' έχουν "παρηγορήσει" μέχρι τώρα ένα κάρο άνθρωποι επειδή θεωρούν αυτόματα ότι έχω πανικοβληθεί. Άσε που εκεί που έχεις χαλαρωωωωωσει μπορεί να σ αγχώσουν γιατί ο καθένας λέει ότι του ρθει! Η κορυφαία ήταν μία που μ έβαλε κάτω και με παρηγόρησε με το ζόρι....:
-Πως πας Μπουρδού μου? Έχεις άγχος?
-Εε,όχι μωρέ,παραδόξως είμαι μια χαρά!
-Ναι,ναι μην έχεις άγχος γιατί μπλα μπλα μπλα...και δεν είναι τίποτα μπλα μπλα μπλα,εξετάσεις είναι μπλα μπλα μπλα, το πρώτο θέμα είναι γελοίο μπλα μπλα μπλα.......

Μόνη της, έτσι??? Και μίλαγε κανα τέταρτο! Και είχα και δουλειά κι ήθελα να την κόψω στη μέση να της πω ότι με καθυστερεί αλλά τι να κάνω που δεν μου το επιτρέπουν οι αρχές μου!
Μετά έμαθα ότι είπε πως ήμουν πολύ χάλια και με παρηγορούσε.......μναι.

ΧΑ! κατάφερα τον αρχικό σκοπό μου,έγραψα ποστ και ξύπνησα!!

Καλημέρες!!

[Ρε γμτ κοιμήθηκα πάνω στο μανίκι του φούτερ μου κι έκανα ζάρες γύρω απ το μάτι το ζώον!]

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

12.

1ον Έχω ξεμείνει απο τίτλους στα ποστς,κι επίσης με το αλτσχάιμερ που με δέρνει είμαι σίγουρη ότι τον κάθε τίτλο τον έχω ξαναβάλει τουλάχιστον άλλες 3 φορές στα 3(wow!) χρόνια που χω το μαγαζί.
2ον Το Αλτσχάιμερ που λέω παραπάνω μάλλον δεν είναι υπερβολή,χθες καθόμουν και κοίταζα τα κορδόνια των παπουτσιών μου και δεν θυμόμουν πως τα δένω. Είμαι πολύ καλά.
3ον Και για να σας πείσω ότι είμαι πολύ καλά, μόλις μου είπε η μάδερ "Φεύγω" και της απάντησα "Καληνύχτα!".
4ον Ωστόσο κατα βάθος εξακολουθώ να πιστεύω ότι είμαι καλά. Οι άλλοι γύρω μου πάλι δεν πρέπει να πολυείναι :P Γενικώς κάπου το χάνουμε, μάλλον όμως η συνισταμένη του συστηματος είναι μηδέν. [αυτά τα λέω γιατί κανονικά πρέπει να διαβάζω φυσική τώρα,κι είπα να απενοχοποιηθώ]
5ον Δεν θυμάμαι τί μέρα έχουμε,αλλά νταξ όλο και κάποιος καλοθελητής βρίσκεται να με προσγειώσει στο παρον.
6ον Βλέπω ψυχανώμαλα όνειρα,αν κι έχω να δω θρίλερ απ το 1840. Μάλλον κάτι πίνω αλλά ακόμα δεν έχω εντοπίσει. Παλιά με πείραζε το χαμομήλι. Έπινα πριν παώ για ύπνο και έβλεπα τέρατα στον ύπνο μου! ("Γιαγιά μήπως είδες κάτι χαπάκια που χα εδώ και έλεγαν LSD πάνω?" - "Ποιά χάπια παιδί μου,τους πράσινους δράκους έξω απ την κουζίνα τους είδες???")
7ον Έχω πιει άπειραααααααααααααααααααα λίτρα καφέ, αν όλο αυτό ήταν βενζίνη θα χαμε ξεπουληθεί (κι εγώ θα μουν 2 μέτρα κάτω απ το χώμα, πως τις κάνω αυτές τις υποθέσεις ακόμα δεν έχω καταλάβει)
8ον Έχω μεγάλη στεναχώρια και καημό,γιατί όλα τα σίζονς φινάλε των μούμπλε...μούμπλε...τεσσάρων?? τελοσπάντων,των όσων αμερικάνικων σειρών βλέπω , ξεκινάνε απ την άλλη Παρασκευή και μετά,αλλά εγώ απ την άλλη Παρασκευή ξεκιναώ τις εξετάσεις και δεν θα προλάβω να τα δω-δαμν!
9ον Πήγα να ξαναγράψω 8ον
10ον Θα κάνω ένα μοναδικό μισό-μαύρισμα μέχρι να ρθει το καλοκαίρι, με βαράει όλο το πρωί ο ήλιος στην πλάτη και στο τέλος θα μαι σαν μισοψημένη τηγανίτα. (πωωω,τηγανίτα,τί είπα τωρααααααααααα)
11ον Νομίζω ότι δεν μου ρχεται κάτι άλλο αυτή τη στιγμή,μάλλον με παραβάρεσε ο ήλιος
12ον Καλημέρες!