Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Έτσι που λες.


Πλήττω σαν το βλήτο. Ψέματα,δεν πλήττω. Θα θελα όμως.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που έδωσα πανελλήνιες,και μετά μπήκα στη σχολή, μου χε μείνει ακόμα η ιδέα ότι πρέπει να διαβάσω. Καθόμουν να δω ταινία και το κανα με τύψεις γιατί νόμιζα ότι είχα διάβασμα (ψυχάκι χελοουυυυυ). Τελικά στα μισά του πρώτου έτους απαλλάχτηκα απ αυτό το συναίσθημα και φέτος είδα κι έπαθα να το επαναφέρω. Τελοσπάντων, 17 μέρες και σήμερα,άι θινκ! Όρκο δεν παίρνω, έχω χάσει τις μέρες! Περίμενα να αισθάνομαι πολύ περισσότερο πανικό,ή και άγχος,ή και κάτι ρε παιδί μου...αλλά μπα! Αναισθησία πλήρης. Πριν βιαστείς να με χειροκροτήσεις και να με συγχαρείς να σε πληροφορήσω ότι εγώ σ αυτά τα πράγματα δεν είμαι ψύχραιμη. Εγώ σ αυτά τα πράγματα πανικοβάλλομαι, γι αυτό και απορώ με την αναισθησία μου. Παμ' παρακάτω.
Όλα τα χρόνια το καλύτερο διάβασμα το κανα το βράδυ. Βράδυ όμως, όχι 10-11 η ώρα και βλακείες,αυτά είναι απόγευμα! Μετά τις 2 άρχιζε το καλό. Έχω βγαλει εγώ μαθήματα 2-6,ουυυυυυυυυυυυυυυ! Ένιγουεϊ, προχθές που πήγα να μαζέψω τα βιβλία έπεσα πάνω στην πορεία,κι όταν έχει πορεία στο κέντρο ένα μπαχαλο γίνεται όσο να πεις. Βάλε κι ότι κουβάλαγα γύρω στα 5-6 κιλά βιβλία πέρα-δώθε, ήρθα το βράδυ κι έγινα αλοιφή. Να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Άναψα και θερμοσίφωνο να κάνω μπάνιο κι είπα αυτό το κλασσικό στον εαυτό μου: "Να μωρέ,θα πέσω 20 λεπτάκια μέχρι να ζεσταθεί το νερό,θα κάνω και μπάνιο και μετά θα κάτσω να διαβάσω". Ξύπνησα μετά απο 1 ώρα,έκλεισα το θερμοσίφωνο και ξαναπεσα για ύπνο. Αποφάσισα να σηκωθώ στις 6μιση να διαβασω γιατί είχα μάθημα στις 10 και αρκετά χεσίδια μου χαν ρίξει μέχρι τότε. Πράγματι σηκώθηκα, και μάλιστα κεφάτη (τύφλα να χει ο βερόπουλος), διάβασα κιόλας,κι είχα και μια διαύγειααα. Εντωμεταξύ νέκρα στο σπίτι,οι υπόλοιποι κοιμόντουσαν είχε και τρελή ησυχία έξω, κουνούπι δεν με πείραξε. Επειδή μου καλάρεσε αυτή η ηρεμία, είπα να την επαναλάβω την επομένη και σηκώθηκα στις 8 (ήταν Σαββατο κι είπα να το ρίξω έξω)...αλλά ήταν η πλήρης καταστροφή. Γιατί σηκώθηκα,έκανα ένα μπουπ,πετάχτηκε ο πατέρας μου πάνω, ξύπνησε το υπόλοιπο σπίτι και γενικώς κλάφτο το διάβασμα...Αυτό το πράγμα που έτσι και είναι ξύπνιος άλλος μέσα στο σπίτι σου κάνει σκατά τη συγκέντρωση δεν θα το καταλάβω! Ρε και τίποτα να μην σου κάνει,σ άλλο δωμάτιο να είναι, όλο και κάτι θα γίνει να στη σπάσει! Κοινώς το πρωινό ξύπνημα το Σάββατο πήγε στράφι...Καλά για Κυριακή δεν το συζητώ,δεν το επιχείρησα καν. :P
Σήμερα όμως σηκώθηκα στις 6. Πιασμένη και όχι ιδιαίτερα φρέσκια αλλά τι τα θες,υποχρεώσεις! Έκανα καφέδες, έναν καθιστό μπουφέ για να χορτάσω την πείνα μου, και έκατσα να διαβάσω. Ε πρόλαβα-δεν πρόλαβα να διαβάσω καμιά ώρα. Αποφάσισαν να εγχειρίσουν το δρόμο ακριβώς κάτω απ το σπίτι μου,και τώρα κάθομαι με την συνοδεία ήχων όπως κόψιμο της ασφάλτου και το περίφημο "σφυρί" που σου κάνει τσάμπα λιποδιάλυση απ το κούνημα,πλας δωρεάν τεστ αντισεισμικότητας σπιτιού.
Μα άλλη φορά να μου το λένε όποτε έχουν σκοπό να μου σπάσουν τα νεύρα και να μην μ αφήσουν να διαβάσω τελικά,να μην σηκώνομαι κι εγώ η φουκαριάρα μες στη μαύρη νύχτα!
Πρέπει να πάω να βγάλω και φωτογραφίες,για την ταυτότητα των Πανελληνίων. Το βγάζω φωτογραφίες βέβαια είναι πολύ σχετικό, γιατί κρύβει δολίως την διαδικασία που υπάρχει πίσω απ τις φωτογραφίες. Κοινώς ένα α σουλούπωμα,γιατί συνήθως χρησιμοποιείς αυτές τις φωτογραφίες καθημερινά κι άμα έχεις βγει σα σκατά (δεν θυμάμαι φωτογραφίες απο πάσο ή ταυτότητα που να μην έχω βγει σα σκατά) βλαστιμάς κάθε μα ΚΑΘΕ φορά. Η επική δε είναι η φωτογραφία της ταυτότητας. Μιλάμε Η φωτογραφία. Δεν είμαι καν εγώ. Ένας να ρθει και να μου πει κοίτα εσύ είσαι,δεν θα μ αναγνωρίσω! Μάλλον πρέπει να υπάρχει κάποια σχετική κατάρα με τις φωτογραφίες της ταυτότητας,γιατί οι περισσότεροι βγαίνουν επιεικώς χάλια! Εγώ πάλι αν γινόταν να βγω στη φωτογραφία με 3 μάτια και 5 αφτιά θα είχα βγει!
Και μετά απ αυτό το πρωινό παραλήρημα πάω να ξεθάψω κάτι ωτοασπίδες που χα κάνει στοκ στην αρχή της χρονιάς,και να βάλω καφέ.
Καλημέρες!!

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

γβγφβγφνμφ

Ξέρω ότι στα τελευταία ποστς γράφω τα ίδια και τα ίδια. Τα ίδια θα γράψω και τώρα οπότε αν βαριέσαι στο λέω απο τώρα,θα ξαναβαρεθείς.
Είναι μάλλον που δεν έχει αλλάξει τίποτα καιρό τώρα. Ψέματα,έχει αλλάξει. Όλα έχουν γίνει πολυυυυυυυυυ πολύ χειρότερα. Έχει πλάκα να σου λέει ο καθένας πως νιώθεις και όλοι να πέφτουν έξω. Αισθάνομαι τις μούτζες να περιστρέφονται γύρω απ το κεφάλι μου,και δεν ξέρω για τι απ όλα. Δαμν,κάπου εδώ είναι ο πάτος,δεν μπορεί!!
Δεν θ' αντέξω,ήδη δεν αντέχω! Έχω πιάσει το 0 και προσπαθώ να το ξεζουμίσω. Αλλά νομίζω ότι έχω πιάσει και το μηδέν του μηδενός. Τρελή φιλοσοφία είπα πάλι,ΠΤΟΥ μου.
Σκατά,όσο προσπαθώ να τα βάλω σε σειρά τόσο βρίσκω λόγους να γίνομαι χειρότερα, πφφφφ
βλακείες

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Κρύβομαι...


...απ τη γαστρεντερίτιδα. Άμα με ζητήσει πείτε της ότι δεν είμαι εδώ!
Ο πανέξυπνος ο βρο μου πήρε μια βδομάδα άδεια ,και σήμερα που θα φευγε θυμήθηκε να πάθει γαστρεντερίτιδα.
Επειδή εγώ όμως με τη γαστρεντερίτιδα έχουμε μια σχέση παθους,και τελευταία φορά κόλλησα το καλοκαίρι που μας πέρασε,δεν έχω καμία μα καμία όρεξη να ξανακολλήσω. Τον έχω βάλει σε καραντίνα,και δεν πιάνω τίποτα που πιθανόν είχε ακουμπήσει αν δεν αδειάσω πρώτα πάνω ένα μπουκάλι ντετόλ (αυτός το χε πάρει,εγώ δεν φταίω). Εντωμεταξύ απ αυτή τη τελευταία γρίπη που πέρασε (ποια ήταν απ όλες? Των πουλερικών? Των χοίρων? Των προχείρων? δεν θυμάμαι!) έχουμε κάνει ολόκληρο στοκ απο αντισηπτικά...σαπούνια, σπρέυ, καθαριστικά, μυριστικά, γυαλιστικά, μόνο αντισηπτικά σε καραμέλες δεν έχουμε. Ε,φαντάσου τα όλα αυτά μαζί, κι ένα διαρκές "ΦΣΣΣΣΣΣ" απ όπου περάσει ο οχτρός. Υπερβολές θα μου πειιις! Την προτελευταία φορά που κόλλησα ήμουν 3 μέρες στο κρεββάτι και κούναγα και ...ένα ολόκληρο δαχτυλάκι,θα σου πω.
Χαχαχαχαχα,στο σημείο αυτό να πω ότι ήθελα να γράψω "Πάω να κάνω καφέ", αλλά έγραψα "πάω να κάνω ντετόλ" και μάλιστα το είδα λίγο πριν πατήσω δημοσίευση! Γι αυτό σου λέω,δεν είμαι καλά! [Φτου ρε πούστη,μπήκε ο οχτρός στο δωμάτιο- α έφυγε! πάω να ψεκάσω :P ]

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Kαι τώρα τί?

Είχα ένα α προβλημα εδώ και μερικές μέρες. Το ψαχνα απο δω,το ψαχνα απο κει, το συζήταγα απο δω,το ξανασυζήταγα απο κει. Μου λεγε ο καθένας μπλα μπλα μπλα, άκρη δεν έβρισκα. Καθόμουν να το σκεφτώ,μ έπαιρνε ο ύπνος (ήταν βαθύς προβληματισμός ρε,μη γελάτε!). Έχω όμως το σύνδρομο χάουζ,δλδ εκεί που 3 πουλάκια κάθονται και πλέκουνε πουλόβερ, τσουυυυυυυυυυυυυυυυυυυπ μου ρχονται οι ιδέες! Και μα την πίστη μου, ώρες ώρες έχω πολύ καλές ιδέες! Αυτή τη φορά μου σκασε η ιδέα όπως ανέβαινα τις σκάλες, είχα κλείσει το θερμοσίφωνο και σκεφτόμουν αν θα φάω τούρτα. Και φλααααααααααπ, ξεκαθάρισαν όλα. Το χα βρει. "Να το χαίρεσαι", θα μου πεις. Όντως,γιατί και που το βρήκα δεν ξέρω τι να το κάνω. Για την ακρίβεια δεν ξέρω τι να κάνω. Αλλά είναι μια αρχή βρε αδερφέ, απ το τίποτα!
Καλά μιλάμε τόσους μήνες εδωπέρα έχω λύσει όλα τα υπαρξιακά μου (και έχω πάρει 5 κιλά,δαμν!) .
Μα δεν κάνω και πολύ κατανοητά ποστς,εεε? Φτου μου! (τώρα να μην με ματιάσω? για τίποτε άλλο...? δεν ξέρω ακόμα!)

Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

Χμου


Πήρα ένα μήνυμα που δεν περίμενα,κι αυτό που απάντησα νομίζω ότι είναι απ τα πιο λυπηρά μηνύματα που χω στείλει...which is weird, γιατί δεν περιείχε κανένα λυπηρό γεγονός κι απαρτιζόταν απο 5 λέξεις. Wtf, τελικά με πειράζουν πράγματα που δεν αξιολογούσα καν!

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Αποχωρώ.

Για να ξανάρθω φυσικά :P Πριν αποχωρήσω όμως πήγα και κουρεύτηκα,γεγονός μέγα και κοσμοϊστορικό,γιατί αν περιμέναν τα κομμωτήρια απο μένα για να ζήσουν,θα χαν κλείσει όλα χροοοοοοοοονια τώρα! Μπορεί να περασω οοοοοοοοοοοολο το χρονο λέγοντας καθε τρις και λίγο "πωωωωωωπω,θέλω κούρεμα!", αλλά δεν θα πάω,όχι σου λέει. Για κάποιο ανεξήγητο και μάλλον υπερφυσικό λόγο το αποφασίζω μόνο τη μεγάλη βδομάδα. Δεν έχω καταλάβει γιατί, να πω ότι νήστευτα κιόλας και με βάρεσε η αφαγία. :P
Τελοσπάντων, φεύγω και ελπίζω στα κορακοβούνια που θα με τρέχουν να βρω κάτι σε ίντερνετ. Βέβαια και να βρω δεν σημαίνει ότι θα χω,γιατί θα αποπειραθώ να συνδεθώ με μια μπακατέλα νετμπουκ του αδερφού,που χει τζάσει το πληκτρολόγιο απ τη μια μεριά και κάθε φορά που γράφεις κάνει "τουκου-τούκου" λες και στέλνεις τηλεγράφημα. Μπορεί και να στέλνεις δλδ,δεν ξέρω, είναι του 1800.
Εντωμεταξυ τόση ώρα που γράφω κάτι μαγικά πάτησα πάλι και το βλογκ γέμισε την οθόνη απο πάνω μέχρι κάτω,πως τα κάνω αυτα δεν ξέρω ειλικρινά. Απελπισία με πιάνει!
Αυτό ήταν παρένθεση,οπότε συνεχίζω...Σε περίπτωση λοιπόν που δεν βρω ίντερνετ εύχομαι σε όλους εσάς τους χιλιάδες αναγνώστες μου Kαλό Πάσχα και Kαλή Ανάσταση,αν και για να μαι ειλικρινής 21 χρόνια τώρα κακή Ανάσταση δεν έχω πετύχει. Τσίουζ