Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Ρίχνω τα ζάρια...



μαύρα χαμπάρια! Απο χθες έχω μπει σε φάση κρίσης. Την βλέπω που πλησιάζει, την αγνοώ, σφυρίζω αδιάφορα, αλλά εξίσου αδιάφορη είναι κι αυτή για το τί κάνω εγώ.
Αύριο-μεθαύριο πάντως, ετοιμαστείτε για κανένα ποστ με αυτοκτονικές τάσεις :P
Eίναι λίγο σαν το κρύωμα, ξεκινάς μ ένα φτέρνισμα, και πριν το καταλάβεις καλά-καλά δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου. Ε, έτσι κι εγώ, κυκλοφορούν στην ατμόσφαιρα κάτι αρνητικές σκεψούλες, έρχονται πού και πού και μου μπαστακώνονται για κανα 5λεπτο, τις διώχνω, ξανάρχονται άμα παίξει κανά περίεργο τραγούδι, κτλ κτλ. Φταίνε και κάτι γενέθλια γνωστών και φίλων, τα δικά μου "αργούν" ακόμα...αλλά το θέμα είναι ότι δεν αργούν, κι όσο πλησιάζουν τόσο τρομάζω γιατί νιώθω ότι μεγαλώνω και κάνω κύκλους και ποτέ δεν καταλήγω πουθενά, γιατί ο κύκλος δεν έχει αρχή και τέλος. Δεν έχω ελπίδες ακόμα κι αν τον τετραγωνίσουμε :P
Και δεν μπορώ να τα πω και σε κανέναν, γιατί σ όποιον κι αν τα πω θα μου πει "κάτσε διάβασε", "δεν είναι έτσι", άντε και ένα "τώρα τα βλέπεις έτσι". Έλα μου όμως που είναι έτσι,γιατί με ξέρω καλύτερα, είτε το πιστεύεις,είτε όχι :P
Γι αυτό κι εγώ τα πα στο πρόβατο που βρέθηκε μπροστά μου, και για κάποιο περίεργο λόγο το χνουδωτό δεν μου απάντησε (μα γιατί?) οπότε απάντησα πάλι εγώ. Και σκαταααααα-σκατά-σκατά, γιατί στο λέω ότι δεν μπορώ ν αλλάξω, ακόμα κι αν καταφέρω ποτέ να με ξεγελάσω (που σιγά), δεν θ' αλλάξω.
Όχι και τίποτε άλλο,αλλά τη βλέπω τη λύση μπροστά μου, όπως κάτι έπαθλα που τα φωτίζουν με προβολείς απο κάτω κι είναι πολύ γκλαμουριά κι έτσι.
Λες ν αλλάξω και το φορεματάκι στο βλογκ? Νωρίς δεν είναι ακόμα?
Έχω ξανακάνει ποστ μ αυτό το όνομα? Κάτι μου θυμίζει! Πάει,στέρεψα και απο τίτλους, βαϊ-βαϊ-βαϊ

Δεν υπάρχουν σχόλια: