Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Χριστούγεννα?


Έχουν αρχίσει όλοι και εύχονται τόσο πολύ από σήμερα, που αναγκάστηκα να κοιτάξω 2 φορές την ημερομηνία στον υπολογιστη μου για να δω ότι λέει 24 κι όχι 25. Καλα βέβαια, άμα πας στο Σύνταγμα κι είναι πρωί, πρέπει να είσαι αγκαλιά με το ημερολόγιο για να θυμάσαι ότι είναι χριστούγεννα! Όχι ότι πέρυσι που χε την Άρτα με τα Γιάννενα πάνω ήταν καλύτερο, αλλά τέλοσπάντων κάπου στο ενδιάμεσο δεν μπορούν να τα βρούνε?
Κάλαντα-κάλαντα-κάλαντα....φέτος δεν άκουσα! Κοιμήθηκα αργά χθες,ξύπνησα αργά σήμερα, ή έκανα μέσα μου ντιλίτ ότι κουδούνι χτύπαγε, ή πέρασαν το σπίτι για στοιχειωμένο και δεν χτύπαγε κανείς. Γιατί σ αυτό το σπίτι είμαστε γνωστοί σκρουτζ , και τα χριστούγεννα πέφτει φεης κοντρόλ για να μπει άνθρωπος. Χτυπάει κουδούνι,ακούγεται ένα "μην ανοίξεις!!! Για κάλαντα θα ναι!!" (και θα μας φάνε μάλλον), ξαναχτυπάει: "μήπως είναι ο θείος Τάκης??", ξαναχτυπάνε: "Ναι ρε σεις, ο Τάκης θα ναι ανοίχτε!"', κτλ-κτλ!
Αφού λοιπόν ο καιρός κάνει τα δικά του αποφασίσαμε να κάνουμε κι εμείς τα δικά μας,κι έτσι η μάνα μου χρονιάρες μέρες τηγανίζει καλαμάρια... Αύριο είμαστε ικανοί αντί για γαλοπούλα να φάμε ψαρόσουπα! Βλακεία καιρός!
Άσε που φέτος τα χριστούγεννα θα τα περάσω μέσα,και θα χάσω βαθύτατες εορταστικές χριστιανικές παραδόσεις: το βράδυ των Χριστουγέννων να μην μετράω τί πίνω (και μετά να μην βλέπω ποτέ ξανά στη ζωή μου βίντεο απ αυτό το βράδυ), και το βράδυ της Πρωτοχρονιάς να τρώμε εορταστικό δείπνο στα γκούντις. Toυλάχιστον όμως θα χω χρόνο να πάρω σβάρνα τις χριστουγεννιάτικες ταινίες, παρέα με τους κουραμπιέδες, και όπως έλεγε μια χριστουγεννιάτικη που χα δει κάποτε (με τον μίκυ βέβαια αλλα λέμε) : "Ευτυχισμένα Χριστούγεννα Έυα!" (τα συγχαρητήρια μου στον μεταφραστή!)

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Winter Wonderland

Τις τελευταίες μέρες τρέφομαι μόστλι με καφέ,σοκολάτες,ποπ κορν και ενίοτε με τα στολίδια του δέντρου άμα τελειώσουν οι σοκολατένιοι αγιοι βασίληδες. Είναι το κριστμας σπίριτ που μ έχει καταλαβει - πιστεύω ακράδαντα ότι οι μέρες πριν τα Χριστούγεννα είναι πάντα οι καλύτερες του χρόνου. Η γκαντεμιά μου βέβαια έχει άλλη γνώμη γι αυτό αλλά σκασίλα μου. Έχω ακούσει άπειρα χριστουγεννιάτικα τραγούδια μέχρι τώρα, έχω πιει άπειρα χριστουγεννιάτικα ροφήματα (κολ μι κριστμας μπλεντ κοφι) σε χριστουγεννιάτικες κούπες, έχω στολίσει 2 δέντρα - 1 φάρμα - 1 καφέ και μια αποικία, έχω ξοδέψει ατελείωτες ώρες στα μαγαζιά χαζεύοντας,και έχω βγάλει άπειρες κάρτες....ΓΙΑΤΙ ΒΓΑΖΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΡΤΕΣ?????? Τις τελευταίες 2 βδομάδες σε όσα μαγαζιά έχω αποπειραθεί να ψωνίσω μου λένε ότι θα μου κάνουν την τάδε έκπτωση που αναγράφεται μόνο αν έχω κάρτα μέλους. Και δωστου να βγάζω κάρτες απο δω κι απο κει. Παλιά ζήτημα αν είχα 2 κι αυτές απο βιβλιοχαρτογκατζετοπωλεία, ξαφνικά γέμισα κάρτες μέλους απο ρουχάδικα,παπουτσάδικα,κομπιουτεράδικα,κτλ κτλ! Χρειάζομαι ξεχωριστή τσάντα για να τις κουβαλάω. Μπαϊ δε γουεϊ τώρα που το πα να θυμηθώ να πάρω καινούρια τσάντα γιατί αυτή θα μου μείνει στο χέρι. Αλλά ποιος πουλάει εδώ βιντατζ παν-αμ??? εεε? Εδώ σε θέλω.
Νομίζω ότι σήμερα το χω παρακάνει λίγο με τον καφέ,αλλά είναι κρίμα να την βλέπεις τόσο ωραία χριστουγεννιάτικη κούπα άδεια. Επίσης νομίζω ότι αυτή την εβδομάδα έχουμε σκοτωθεί στο μάθημα...κάναμε και 3 μέρες,εκ των οποίων τις 2 εγώ δεν πάταγα ούτως ή άλλως στις θεωρίες :P
[εμπενιζερ μοουντ ον]Tέλος στο ευρύτερο χριστουγεννιάτικο πνεύμα που με διακατέχει και με κάνει να αγαπάω όλο τον κόσμο θα ήθελα - αν γίνεται- να κάνει κάποιος μια λοβοτομή σ όλες αυτές που χω μαζέψει στο φβ και ποστάρουν 4398549584958495849 τραγούδια μαζεμένα,όπως επίσης και σ αυτή που ζει τον έρωτα της και μας έχει ζαλίσει τον δικό μας. Α,κι αν έπαιρνε κάποιος τον μαλακομαγνήτη απο πάνω μου θα μου κανε τεράστια χάρη. Ευχαριστώ και hohoho.[/εμπενίζερ μοουντ οφφ]


Υ.Γ.: Γιατί φέτος όλα τα στολίδια για το δέντρο είναι ελαφρώς κιτς??? Και γιατί δεν πουλάνε πια κορυφές για τα δέντρα? Τί θα βάλω,αλουμινόχαρτο?

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Tρέχω...




..και δε φτάνω. Κυριολεκτικά όμως. Σήμερα είχα εργαστήριο στις 10 το πρωί. Όταν ξύπνησα ήξερα ήδη ότι είχα αργήσει ΠΟΛΥ κι ας μην είχα προλάβει να κοιτάξω το ρολόι. Το κοιτάω: 12:50 (ζωοοοοοο). Πρόμπλεμ, στις 2 είχα άλλο εργαστήριο. Ντύνομαι και πλένομαι σε χρόνο ΝτεΤέ, και έχω 3 ολόκληρα λεπτά στη διάθεση μου για να προλάβω τον προαστιακό στη μία. Ο επόμενος ήταν μετά απο ένα τέταρτο,οπότε θα το χανα το εργαστήριο. Πάω τρεχοντας στον προαστιακό και πηδάω στο βαγόνι τη στιγμή που έχουν αρχίσει να κλείνουν οι πόρτες. Το πλήθος χειροκροτάει και μου πετάνε κομφετί. Οκ, υπερβάλω - απλά γελάγανε :P
Φτάνω με τα πολλά στη σχολή 1:59 (ειμαι καληηη), πάω φουριόζα στο εργαστήριο, ψυχή μέσα. Τηλέφωνο σε συμφοιτητή "Στις 2μιση έχουμε ρε,όπως πάντα". Εκεί συνειδητοποιώ ότι έχω ρίξει το τρέξιμο της αρκούδας για τους λάθος λόγους. Δεν είμαι όταν ξυπνήσω να υπολογίζω ωρες, θα κάθομαι και θα κοιτάω το ταβάνι ένα τέταρτο μέχρι να συνέλθω.
Βρίσκω τον καθηγητή που χασα το πρωινό εργαστήριο - πηγα να κλαφτώ αλλά δεν χρειάστηκε,δεν κόβει λέει απο απουσίες. Παει κι αυτό.
Κάνω άλλα 2 εργαστήρια,φεύγω απ τη σχολή,ξανά μετρό,ντιν-ντον-ντιν-ντον....φτάνει το μετρό 5:14. Ο προαστιακός φεύγει 5:15. Ποιοοοοοοοοοοος έτρεχε πάλι μέσα στους σταθμούς? Εγώ φυσικά. Αυτή τη φορά κάλυψα την απόσταση μετρό-προαστιακός σε λιγότερο απο μισό λεπτό ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΚΥΛΙΟΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ ΑΣ ΤΙΣ ΦΤΙΑΞΟΥΝ!! Ευτυχώς που φοράω παπούτσια ράνινγκ κοινώς.
Τελικά μετά απ όοοοοοοοοοοοοοοοοοολα αυτά κατέληξα σ ένα συμπέρασμα που απο καιρό απέφευγα..πρέπει ν αγοράσω ξυπνητήρι! Το κινητό είναι γουεϊ του ίζι να το αγνοήσεις. Άμα το πετάξεις μέσα στο πάπλωμα ηχομονώνεται εντελώς και κοιμάσαι μακαρίως. (δοκιμασμένο)
Βέβαια αυτά που κοίταζα μέχρι τώρα δεν είναι και πολύ κατάλληλα: "Διαθέτει ξυπνητήρι με ήχους από την φύση όπως τον ήχο της θάλασσας ή του αέρα κάνοντας πιο ευχάριστο το πρωινό μας ξύπνημα."....Σίριουσλι???????? Άμα βάλω ξυπνητήρι με τον ήχο της θάλασσας το πολύ πολύ να σηκωθώ να πάω τουαλέτα,έλεος! Τίποτα που να σε χαστουκίζει δεν έχουν??

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

*****&***&&&**&&*&

Διανύω περίοδο μαγειρικού οίστρου, μου σκασε ξαφνικά και δεν λέει να φύγει - δεν έπρεπε τελικά να τα διαβάζω αυτά τα περιοδικά μαγειρικής,με χαλάνε. Όταν μαγειρεύω 2 πράγματα μπορούν να με σκοτώσουν: 1) Να μου πειράξει κάποιος κάτι πριν προλάβω να τελειώσω (aka όπου "τελειώσω" σημαίνει να τους αλλάξω 3203920392 φορές στήσιμο στο πιάτο μέχρι να βρω κάτι που να μ αρέσει,αλλά στο μεταξύ σχεδόν πάντα βαριούνται να περιμένουν και τρώνε :P ), 2) Να δοκιμάσει κάποιος πριν απο μένα. Σ' εχω σκοτώσει επιτόπου,κι έχω κάνει και κοκορέτσι τ αντερα σου γιατί διανύω περίοδο μαγειρικου οίστρου όπως είπαμε προηγουμένως. Αλλά μάλλον είμαι στις καλές μου ακόμα γιατί μερικοί-μερικοί κυκλοφορουν ακόμα ζωντανοι...
Πήγα χθες στους μπουένα βίστα, κόσμο πολύ δεν είχε,αλλά μάλλον όσος κόσμος ήταν εκεί αποφάσισε να περιοριστεί στα μισά του χώρου (μπας και φαινόμασταν πιο πολλοί?), με αποτέλεσμα ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ να χω πατήσει τους μισούς,να μ έχουν πατήσει οι άλλοι μισοί, ο μπροστινός που έκανε αεροπλανικές φιγούρες (αχεμ-αχεμ) σε μισό τετραγωνικό παραλίγο να μου βγάλει το μάτι , αλλά τουλάχιστον κράταγες άαααανετα ρυθμό με τα βλέφαρα σου... Κατα τ άλλα, ήταν λιιιιιιιγο,μας πήρα ελαφρώς τα λεφτάκια μας,αλλά δε βαριέσαι,καλή καρδιά.
Καλή καρδιά είπαμε κι εμείς χθες, και λέμε μια που τέλειωσε νωρίς το πράγμα,και αφού το ταξί δεν θα το γλίτωνα ούτως ή άλλως, δε πάμε για ένα ποτό? Πάμε. Πλην όμως εγώ είχα να φάω απ τις 4 (ποιας μέρας δε θυμάμαι), οπότε πήρα και κάτι να φάω πριν πιούμε. Κι εκεί που καθόμουν λέει ωραία και καλά στα πεζούλια στο γκάζι, είχα παρατήσει εγώ τη τσάντα μου ανάμεσα σε μένα και τη φίλη μου (μιλαμε τώρα ελάχιστη απόσταση), και έψαχνα να βρω που είχε φτηνά ποτά. Στην κοσμάρα μου εντελώς, τρώω μία ΔΥΝΑΤΗ στο χέρι και ξυπνάω, γυρνάω και ακούω τη φίλη μου που λέει "εεεε,αυτό είναι δικό μας"...κοιτάω, είχε έρθει ένας ωραία-ωραία,είχε πάρει την τσάντα απο ανάμεσα μας κι έφευγε. Εννοείται ότι δεν πήρα είδηση, είμαι ικανή να γύρναγα σπίτι και να προβληματιζόμουν που έβαλα τα κλειδιά...! Ευτυχώς ο τύπος μάλλον τρόμαξε πιο πολύ απο μας γιατί την έφερε αμέσως πίσω, εγώ όμως έσκασα γιατί μέσα είχα τα γυαλιά μου, κι αν την είχε πάρει θα μουν ανάπηρη μέχρι να φτιαχτούν καινούρια. Μετά αποφάσισε να σεληνιαστει κι ένας σκύλος,αλλά τον απέφυγα, έκανα το σταυρό μου κι ευχήθηκα να γυρίσω ζωντανή σπίτι μου. Τελικά γύρισα. Κι ήταν καλοκαίρι. Σήμερα με ξύπνησε η καταιγίδα. Ήταν χειμώνας. Τώρα σταμάτησε η καταιγίδα. Για φθινόπωρο το βλεπω.
Δεν πάμε καλά σ αυτό τον κόσμο!

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Έκανα τη τύχη μου!


Δηλαδή δεν την έκανα ακόμα,αλλά είναι σίγουρο πια ότι θα την κάνω! Η λύση μου ήρθε απο κει που δεν το περίμενα! Εκεί που καθόμουν στο μετρό κι άκουγα κάτι χαβανέζικα (ναι,μου τη βάρεσε πρωί-πρωί και είχα συνδεθεί με Χαβάη),και γενικώς ήμουν πολυ ζεν ρε παιδί μου, βγάζει ο διπλανός μια τελειωμένη εφημερίδα...δε θυμάμαι καν πως την λέγαν,πρώτη φορά την έβλεπα. Εξασκώντας λοιπόν την πολυαγαπημένη μου συνήθεια γνωστή και ως διαβάζω-πάνω-απ-τον-ώμο-του-διπλανού (αλλά-τσαντίζομαι-όταν-διαβάζουν-τη-δική-μου-εφημερίδα), πέφτει το μάτι μου σε ένα βεραμάν πλαισιάκι: (βεραμάν δεν ήταν αλλά ξαφνικά μου σκασε η λέξη κι είπα να τη χρησιμοποιήσω)

"Μάγδα Ψοψονίδη: Προξενήτρα διεθνούς βεληνεκούς"


Περιττό να σας πω ότι καταενθουσιάστηκα!! Και πεπειραμένη προξενήτρα -αυτό δεν το έλεγε,φαινόταν- , ΚΑΙ διεθνούς βεληνεκούς! Αμ καλά έκανα εγώ κι ονειρευόμουν Χαβάες το πρωί! Άμα ενδιαφέρεται και καμιά άλλη να το πει μήπως μας κάνει καλύτερη τιμή! Άντε,και στα δικά σας!



[έριξα κι ένα πρόχειρο φουστανάκι πάνω μου μέχρι να βρω κάτι πιο μόνιμο, μη με ψάξει ο γαμβρός στο ίντερνετ και δει τον πειρατή και τρομάξει και την κάνει!]

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Χαρ-χαρ-χαρ

Υπάρχω αλλά δεν μπορώ να γράψω ποστ. Είμαι βλογκοσφαιρικά ανάπηρη. Είναι μάλλον επειδή κάθομαι πολύ. Μονίμως γράφω στο μπλογκ όταν δεν προλαβαίνω - σήμερα καλή ώρα.
Ήρθα πτώμα γιατί χθες το μισό βράδυ κόλλησα στον υπολογιστή, παπί γιατί "έλα μωρέ,πόοοοοοοοσο να βρέξει",και σχεδόν λοβοτομημένη μετά απο ωωωωωωρες ηλίθιων εργαστηρίων. Και φυσικά έκατσα να γράψω ποστ...........Άντε,τον άλλο μήνα πάλι! :P

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Σεπτέμβρης,γρμφδνψοδσκνψ....

Γύρισα οριστικώς κι αμετακλήτως, και παρόλο που θέλω πάρα πολύ να γκρινιάξω για το πόσο λίγες διακοπές έκανα,και τί καλά που θα ταν να έλειπα ένα μήνα ακόμα, ΔΕΝ θα το κάνω, γιατί μερικοί-μερικοί αποδωμέσα θα με πάρουν με τις πέτρες.
Αντ' αυτού, θα γκρινιάξω γιατί γι ακόμα μια φορά έχω διάβασμα,και γι ακόμα μια φορά δεν διαβάζω αφού είναι ακόμα καλοκαίρι κι εγώ πηγαίνω ακόμα για μπάνια, και αφού πηγαίνω για μπάνια ε να μη δεις και μια ταινία -άνθρωπος είσαι-, κτλ κτλ
Επίσης θα αναφέρω ότι γι ακόμα μια φορά επιβεβαίωσα πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά με μένα ακόμα κι όταν κοιμάμαι. Μη σου πω κυρίως όταν κοιμάμαι. Γιατί όλοι λίγο πολύ έχουμε δει όνειρα που μας την πέφτουν εντομάκια απο παντού, άντε εσείς οι νορμάλ να βλέπετε και κανα ποντικααακι, καμιά κατσαριδούλα στο τσακίρ κέφι. Κι εγώ κατσαριδούλες έβλεπα στην αρχή,αλλά προς το τέλος είπα να δω κι ένα κολοκυθοκόφτη βρε αδερφέ,να το ρίξω έξω! Εκτός του ότι ο κοκολυθοτέτοιος ήταν πάνω μου, για την ακρίβεια μέσα απ τα ρούχα (κι εγώ νόμιζα ότι ήταν ιδέα μου επειδή είμαι γενικότερα ψυχωτική) όταν έπεσε κατω τον πάταγα λέει και δεν ψόφαγε. Μετά του χωσα μία με την πόρτα και τον σκότωσα κι ησυχάσαμε όλοι.
Γενικα όλα καλά και ήσυχα, λίγο που ρχεται ο Σεπτέμβρης μας χαλάει αλλά πιστεύω ότι θα επιβιώσουμε κι απ αυτό. Τοοοοοοοοοοοοσοι Σεπτέμβρηδες πια,κι ακόμα να τους συνηθίσω!

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

σάτερ άιλαντ!


Γιες, μόλις είδα την ταινία. Η πρώτη ώρα είναι εντελώς Αντόνιο Εκλασαμέντες, αν και δεν σκιάχτηκα και τοοοοοοσο πολύ. Δλδ μέχρι την κουζίνα για νερό πήγαινα άνετα, στο υπόγειο μόνη μου (να κάνω τι μη με ρωτάς,υποθετικά μιλάμε) δεν πήγαινα. Πάντως όταν έχεις άλλον που φοβάται περισσότερο απο σένα είναι πολύ πιο διασκεδαστικο γιατί απασχολείς το μυαλό σου με το πως θα τους κόψεις τα ήπατα και σου ξεφεύγουν οι τρομαχτικές λεπτομέρεις.
Γενικά λοιπόν δεν ήταν τοοοοοσο τρομαχτικό. Ήταν ελαφρώς κλειστοφοβικό και το σάουντρακ της ταινίας λογικά πρέπει να χει γίνει μέχρι τώρα διπλά πλατινένιο στην Τρανσυλβανία.
Στην πρώτη ώρα όλα αυτά, απ τη δεύτερη και μετά αρχίζει λίγο η περιπέτεια, λίγο που τσουλάει και το στόρυ,λίγο που σ έχει πιασει η νύστα,κι επιτόπου να πεθάνει ο πρωταγωνιστής βλέφαρο δεν πεταρίζει. Επίσης δεν ξέρω αν γενικά έχουν ξεμείνει απο ιδέες στα θριλερ, αλλά μετά απο 10 λεπτά ταινιας δήλωσα ότι "αν τελικα γίνει αυτό κι αυτό θα ξενερώσω τρελά",και ναι σωστα μάντεψες...αυτό έγινε. Τελικά χαραμιζομαι εγώ, απο δω και πέρα θα κρύβομαι στις κινηματογραφικές αίθουσες και θα πετάγομαι να κανω σπόιλερς. :P

[εννοείται οτι για να "σταυρώσω" την ταινία είδα κι έπαθα, στην προηγούμενη απόπειρα που έκανα οι πρωταγωνιστές μιλούσαν ρώσσικα!!(μα γιατί??)]

Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010

Γιουχουυυυ

Γουελ ζω. Εχω να γράψω μηνα+ (νομίζω) αλλά αυτό δεν σημαίνει κατι, οοοοοοοχι. Απλά έκανα άλλα. Ή απλά δεν έκανα τίποτα.
Για να δούμε, στο διάστημα που απουσιάζα κι είχα αφήσει τον τηλεφωνητή δεν έλειπα και τοοοοοοσο πολύ. Οκ, πετάχτηκα μέχρι την ελαφόνησο. Μπουχουχουχουχου, στο σημείο αυτό μπορώ να παρατήσω το μπλογκ και να πάω να κλάψω με την ησυχία μου, γιατί πατάω στερεό έδαφος κι όχι την άμμο της Ελαφονήσου............σνιφ! Γιατί έφυγα απο κει δεν ξέρω! (το ότι θα μας πέταγαν έξω απ το κάμπινγκ γιατί τα χαν κλεισμένα τις επόμενες μέρες δεν παίζει ρόλο-τζου)
Δεν έχω ούτε μία φωτογραφία να επιδείξω απ αυτο το απίθανο (μπουχουχουχουχου) μέρος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οτιδήποτε έφερε φωτογραφικό φακό γέμισε άμμο. Κι έκανε ένα διασκεδαστικότατο κρουκου-κρουκου όταν άνοιγε. Διασκεδαστικότατο για μένα που δεν είχα πάρει μαζί φωτογραφική. Ποτέ δεν παίρνω μαζί γιατί αφ ενός παίρνουν όλοι οι υπόλοιποι και στο τέλος βγάζουμε 200 φορές την ίδια φωτογραφία, κι αφετέρου γιατί παρατάω τις φωτογραφικές όπου έχει καλό φενγκ σούι. Μέχρι τώρα έχουν ξεμείνει μία στο ευρωκοινοβούλιο, μία σε μια αγγλοσκωτία, μία στο μόναχο (άι θινκ) και μία σε μια ντουλάπα του σπιτιού.
Την τελευταία μη τη γελάς, εκεί που χε ξεμείνει δεν την βρίσκαμε και νομίζαμε ότι τη χάσαμε και πήραμε καινούρια. Μετά βέβαια βρήκαμε και την παλιά αλλά έπεσε και χάλασε το ζουμ και πάρτην κάτω. Γενικά έχουμε βαθιά παράδοση στην καταστοφή μηχανών. Α, έχω κάνει και το εξής καλό: παίρνω μηχανή, φεύγουμε απ το ξενοδοχείο,πάω ν ανοίξω μηχανή,δεν άνοιγε η μηχανή, η μπαταρία της μηχανής φορτιζόταν μακαρίως στο ξενοδοχείο. Ουπς.
Επανέρχομαι. Μετά την ελαφόνησο (μπουχουχουχου) δεν τελείωσαν οι διακοπές. Συνεχίζονται το εορταστικό δεκαπενθήμερο 8-23 μάλλον. Το μάλλον πάει στο 23 γιατί στις 31 Αυγούστου δίνω μάθημα (μα καλά ΑΥΤΟΙ διακοπές ΔΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΝ πάνε???) και πολύ μου χει στοιχήσει. Ελπίζω να μη μου στοιχίσει περισσότερο κι όταν βγουν οι βαθμοί.
Κατα τα λοιπά όλα καλά κι όλα ωραία που λέει κι ο Νταλάρας. Εχω κολλήσει με τον ΣΚΑΪ. Κάνει αυτό το καταστροφικό πράγμα και την ώρα που βλέπεις κάτι σου λέει τί θα παίξει τις επόμενες 3 ώρες. Με αποτέλεσμα να κολλάς και να θες να τα δεις όλα. Μέχρι τώρα είδα ένα ντοκιμαντέρ με κάποιους ανθρώπους που είχαν σουπερπάουερς, ένα επεισόδιο ΣιΕσΑϊ, ένα ντοκυμαντέρ που γινόταν Ο ΧΑΜΟΣ και δεν μπορώ να καταλάβω πως έβγαιναν ζωντανοί. Μετά έπαθα αποπληξία και σταμάτησα να βλέπω. Πάω στοίχημα όμως ότι και τώρα άμα ανοίξω την τιβί πάλι κάτι ενδιαφέρον θα χει. Όπως προχθές που χε μια οικογένεια που τους είχαν περικυκλώσει δελφίνια και δεν τους άφηναν να φύγουν κι αυτοί είχαν κατατρομάξει, αλλά τελικά τους προστάτευαν απ έναν λευκό καρχαρία που έκοβε βόλτες γύρω τους. Εκείνη τη μέρα αποφάσισα ν ασχοληθώ με την θαλάσσια βιολογία. Την επόμενη μου χε περάσει.

Όπως καταλαβατε δεν είναι ότι δεν γράφω γιατί δεν έχω τί να πω. Απ το μέγεθος του κειμένου κρίνω ότι μάλλον δεν μπορώ να σταματήσω να "μιλάω". Μ' έχουν ρημάξει και τα κουνουπια ρε γαμώτο! [μπουχουχουχου, ένα που μ είχε τσιμπήσει στην ελαφόνησο έκανε μια βδομάδα να φύγει το σημάδι -ούτε οχιά να ταν-, αλλά χαλάλι του,μπουχουχου]

Άντε καληνύχτα λοιπόν, πάω να τσεκάρω τί παίζει στο ΣΚΑΪ! :P

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

Παρένθεση

Διακόπτω τον πολύ σοβαρό διαλογισμό μου γιατί έχω δύο σημαντικότατες επισημάνσεις:

α. Διαθέτω ορισμένα ποσά αυτοσυγκέντρωσης. Όταν αυτά εξαντληθούν χρειάζεται ώρα για να ξαναφορτίσουν, αλλά στο μεταξύ εγώ προλαβαίνω να γίνω ρόμπα - ποικιλοτρόπως.

βου. Το strawberry cheesecake των hagen dazs είναι γούυυυυυυυυυυυει μπέτερ απ αυτό των ben&jerry's. Γουέι όμως!
Νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω αυτή τη δουλειά. Θα γίνω κριτικός παγωτών. Θα γράψω και οδηγούς. Θα πουλάνε σαν τρελοί. Θα δοκιμάζω πρώτη τα παγωτά,και οι παγωτοβιομηχανίες θα μου στέλνουν τσάμπα 5λιτρα για να με καλοπιάσουν. Θα γίνω πλούσια. Θα κατακτήσω τον κόσμο μ ένα κουτάλι! Γιες!

Επειδή δεν έχω καθαρό κουτάλι αυτή τη στιγμή,προς το παρόν πάω για ύπνο! Farewell!

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Under Construction

Aνακατασκευαζόμαστε (γενικώς), ευχαριστούμε για την υπομονή σας :P
Καληνύχτες!

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Cloudy with a chance of meatballs


Να θυμηθώ να την δω. Κι αυτή και πολλές πολλές άλλες ταινίες που έχουν ταγκαριστεί με το "να θυμηθώ να τη δω". Και πολλά πολλά άλλα βιβλία που έχουν αντίστοιχα ταγκαριστεί με το "να το διαβάσω". Και κάποια ακόμα με το "να το αγοράσω".
Τελικά ένα καλοκαίρι είναι λίγο,πολύ λίγο. Δεν προλαβαίνεις να φύγεις,να δεις,να διαβάσεις όσα θες. Και σχεδόν δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. Και βασικά δεν το βλέπω να ξεκινάει και πολύ σύντομα γιατί έξω έχει κάτι μπουμπουνητά που νόμιζες ότι μας βομβαρδίζουνε. Κι ένα ψιλόβροχο...πολύ καλοκαίρι, σιγά μη σκάσουμε!
Και τώρα σκέφτομαι να πάω να κάνω καφέ (ζεστό!) μπας και βγάλω τίποτα όλο το βράδυ, για την τιμή των όπλων. Αλλά φυσικά πάνω που πα να πιάσω το διάβασμα μου 'ρθε η όρεξη να γράψω ποστ. Και έχω μια στίβα χαρτιά δίπλα, τον υπολογιστή ανοιχτό, σκέφτομαι ότι πρέπει να φτιάξω καφέ και αν θα βρω εισιτήρια, αν πρέπει να κόψω τα νύχια μου, αν θα συμπέσουν οι ημερομηνίες οι δικές μου με των άλλων, αν είμαι η μόνη που πιστεύει ότι τα μακντοναλτς του διεθνούς αερολιμένα (λεγε με ελβελ) είναι απίστευτο μέρος και αν ο υπνόσακος που πήρα είναι κοντός και χωράει μέσα μόνο ένα στρουμφάκι(το στρουμφομωρό). [γιατί δεν βαζουν πια στρουμφάκια????????]
Αλλά στην τελική,χου κέαρς κιόλας?

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Γκαντεμοσαυρίαση!

Ξεκίνησα να γράφω ποστ για να πω πόσο γκαντεμω ήταν η μέρα μου,αλλά τελικά βγηκα το βράδυ και πέρασα τόσο καλά που δεν το θυμάμαι καν! (βοηθάει βέβαια και λίγο το αλκοολ που ρέει στο αίμα μου)
Τελοσπάντων,όπως και να χει,παρά το υπεργκαντέμικο μισό της σημερινής ημέρας πάτησα περήφανα τα 21 και συνεχίζω!
Καληνύχτα σας!!!!!!!!

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Τζουμτριαλαλαλιλαρό.

Αυτές τις μέρες κάνει ΤΡΕΛΗ ζέστη. Ξέρω, δεν το χες καταλάβει απο μόνος σου κι είπα να σε βοηθήσω. Είναι φοβερό,πας για μπάνιο και δεν θες να φύγεις, πιάνεσαι στα βράχια σα το χταπόδι (χταπόδι? ΧΤΑΠΟΔΙ! νοητή σημείωση να ξεθάψω τις μάσκες μου) και δεν κουνιέσαι ρούπι.
Ιδανικά, φαντάζομαι να χω μαζί ένα καρπούζι και την διατροφή ζώων (τι θες τώρα? αυτό δίνω λέμε!) και να κάτσω εκεί μέχρι να σουρουπώσει. Αντ' αυτού πλατσουρίζω μέσα 50 λεΦτά, (και κοντεύω να πεθάνω απο πνιγμό γιατί την ησυχία που έχει ΜΕΣΑ στη θάλασσα δεν τη βρίσκεις πουθενά), καίγομαι κι ένα τέταρτο και φεύγω. Κι έτσι έχω αντέξει μέχρι τώρα αυτή τη δύσκολη βδομάδα. Η επόμενη εναλλακτική θα ήταν να γεμίσω τη μπανιέρα και να χωθώ μέσα. Πλεονέκτημα αυτής της εναλλακτικής είναι ότι μπορείς να χεις και μαργαρίτες μαζί. (όχι το λουλούδι ανόητε, την άλλη!)
Βέβαια το κακό είναι ότι απ το πολύ νερό,μπάνιο στη θάλασσα-μπάνιο στο σπίτι-2394839483 φορές τη μέρα πλύσιμο τα χέρια, έχω αρχίσει και ξεφλουδίζω αλλά δε βαριέσαι. Για την ώρα πρέπει να πάω να ΞΑΝΑκάνω μπάνιο γιατί είμαι τίγκα στο αλάτι, το αντιηλιακό,και το ζαχαρούχο γάλα (αυτό το τελευταίο άσχετο,μη ρωτάς προς προσγειώθηκε πάνω μου).
Και μετά απ όλα αυτά τα συγκλονιστικά έχω σκοπό μέχρι ΚΑΙ να διαβάσω. Σνιφ, με συγκινώ η ρουφιάνα ώρες-ώρες. Πτου,να μην με ματιάσω.

Σπερεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεες!

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

LOST


λοστ όπως τοστ.
Βασικά καλύτερα πιάσεις το τοστ και ν αφήσεις το λοστ, γιατί είδα το τελευταίο επεισόδιο σήμερα και είναι τρεληηηηηηηηη μούφα. Τρελή όμως. Αν δεν το χεις δει ακόμα (κι αν άντεξες να βλέπεις το παραλήρημα μέχρι την 6η σίζον) προλαβαίνεις να σωθείς και να μην το δεις. Κρίμα είναι, 2 ώρες απ τη ζωή σου δεν ξαναγυρίζουν. Γι αυτό σου λέω,πιασε το τοστ.
Όπως κατάλαβες έχω λίγο καιρό να γράψω. Αντιθέτως όταν έδινα εξετάσεις όλη μέρα στο μπλογκ την έβγαζα, εκμετάλλευση σκέτη. Όταν έχω προβλήματα μόνο το μπλογκ μου με ακούει,μπουχουχουχουχου. :P

Γι αυτό ήρθα να τα πω κι εγώ εδώ. Εκτός απ το φινάλε του λοστ λοιπόν, που αποτελεί μέγαλο πρόβλημα και σιχτιρίζω τον εαυτό μου που έφαγα την ώρα μου να βλέπω τις αηδίες , αντί να δω χάουζ που όσο να πεις ένα ενδιαφέρον παραπάνω το χει, εκτός απ αυτό λέγω, έχω κι άλλα προβλήματα. Όπως πχ ότι την τετάρτη δίνω μάθημα αλλά δεν το ξερα και δεν έχω πάρει ακόμα το βιβλίο. Και είχα περάσει 3 φορές να το πάρω και ήταν και τις 3 κλειστά (γκαντέμω,χελοουυυυυυ)

Βέβαια αυτό με τα βιβλία δεν μου βγαίνει και σε πολύ καλό τελευταία. Να σκεφτείς ήθελα να πάρω ένα που το έδιναν σ ένα εκδοτικό οίκο που χω ξαναπάει. Είναι μια ευθεία απ τη σχολή μου. Μα μια ευθεία σου λέω. Απλά,είναι μακριά για να πας με τα πόδια. Γι αυτό κι εγώ είπα να πάρω το λεωφορείο. Έλα όμως που χω να πάρω λεωφορείο κάτι χρόνια και δεν θυμάμαι ποιο νούμερο περνάει απο που! Ναι,καλά το κατάλαβες,πήρα το λάθος. Εγώ ήθελα να πάω στο Αιγάλεω κι αυτό το χει κόψει για Πειραιά. Αλλά είχα πίστη στο λεωφορείο που χα διαλέξει. Μπορεί να χε φάει κανα τέταρτο κατεβαίνοντας αλλά συνέχιζα να πιστεύω ότι θα μ έβγαζε εκεί που ήθελα (κατάλοιπα του λοστ). Και στο πλοίο για Κρήτη να μ έβαζε πάλι θα πίστευα ότι θα έβγαινα στο Αιγάλεω. Τέλοσπάντων κάποια στιγμή ξανάρχισε ν ανηφορίζει. Ευτυχισμένη που γι ακόμα μια φορά είχα δίκιο κάθησα να απολαύσω την ανηφόρα.Αλλά το λεωφορείο συνέχιζε να ανεβαίνει και να ανεβαίνει. Μέχρι που κάποια στιγμή κατέβηκαν όλοι μαζί σε μία στάση. Υπέθεσα ότι θα ήμουν στο τέρμα και κατέβηκα κι εγώ. Ήξερα στο περιπουυυυυυυυυ που ήμουν, αλλά δεν είχα ιδέα απο αποστάσεις. Ο δήμος Αγίας Βαρβάρας με καλωσόριζε σε μία ταμπέλα. Με τα πολλά κατάφερα να βγω την άκρη. Κανά μισάωρο περπάτημα. Και να σκεφτείς ότι όλα αυτά τα κανα για να μην περπατήσω πολύ επειδή είχε ζέστη. Χα-χα, πάρε να χεις.

Το επόμενο πρόβλημα μου είναι η συναυλία των πινκ μαρτίνι. Εντελώς τυχαία έμαθα ότι θα ρθουν τελικά στην Ελλάδα, παρόλο που το χα διπλο-τριπλό τσεκάρει καιρό τώρα και δεν το ελεγαν πουθενά. Μάλλον θέλαν να μου κάνουν έκπληξη. Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι δεν θυσιάζεται κανείς για να ρθει μαζί μου, να χαρώ κι εγώ. Το άλλο πρόβλημα είναι ότι το εισιτήριο κάνει 40€. Που εγώ τα δίνω, αλλά ο καλός σαμαρείτης που θα με λυπόταν σιγά μην τα δώσει. Με βλέπω τελικά κρεμασμένη στους βράχους στον Λυκαβηττό μπας και πείσω κανέναν να πάμε φρι οφ τσαρζ. (μη με καρφώσεις, σ έχω σκοτώσει -έχω δει λοστ εγώ,ξέρω απο καλό σκότωμα-)

Και μετά απ όλα αυτά τα σημαντικά πάω στο τελευταίο πρόβλημα μου για σήμερα. Τί να φάω για βράδυ? Κλίνω προς το τοστ.

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

Mη μου τους κύκλους τάραττε

Ξεκίνησα λοιπόν σήμερα να ρθω Αθήνα, και τελικά ήρθα. :P
Και είχα και μερικά λεφτά μαζί μου.
Χαίρομαι που παρατήρησες τον παρελθοντικό χρόνο: "είχα". Διότι οφ κορς τα έφαγα.
Για αρχή,αφού ξεπακετάρισα είδα ότι έφερα το λαπτόπι χωρίς τον αντάπτορα. Μπραααααααβο Μπουρδου, σκάσε τώρα 15€ για να πάρεις τροφοδοτικό (δεν υπάρχει πιο φθηνό σου λεω,τα ψαξα όλα, αυτό που πήρα είναι μάλλον μιας χρήσεως και εκρήγνυται κιόλας....)
Τελοσπάντων να μη στα πολυλογώ ήθελα το αντάπτορα, κάτι ψιλοκαλλυντικά (ψιλο.........), 2 άλλες βλακείες που δεν βρήκα και ένα δώρο του αδερφού.(για τον απρίλιο που χε γενέθλια...........)
Ξόδεψα τα κέρατα μου σε λεφτά και σήκωσα απ το μηχάνημα (πρώτη φορά στη ζωή μου,είμαι πολύ περήφανη που τα κατάφερα μόνη μου και χωρίς να κλέψουν! μισό όμως να το τσεκάρω λίγο αυτό το τελευταίο....εντάξει,όντως δεν μ έκλεψαν)
Εφαγα κάτι λεφτά για να πάρω στολίδια στο λαπιτόπι,και μετά πήγα προς τα καλλυντικά. Με πρόλαβε η μπροστινή υπάλληλος,με κάθησε κάτω και με ανεκρινε. Ενταξει υπερβάλλω,μια χαρά ευγενική ήταν,και βρήκα κι αυτά που ήθελα,και πλέαμε κι οι 2 σε πελάγη ευτυχίας - αυτή γιατί πούλαγε κι εγώ γιατί αγόραζα. Περίμενα να μου δώσει αυτά που ήθελα,και προσπαθούσε στο μεταξύ να μου πουλήσει κι άλλα. Είχα βεβαια δώσει ήδη μια περιουσία οπότε δεν ενέδωσα, εκείνη όμως συνέχιζε: "δε θες τίποτε άλλο?" , "Κρεμούλα βάζουμε?", "Αντιηλιακό?"... και όσο καθόμουν ήσυχο-ήσυχο και περίμενα να μου δώσει τα πράματα μου για να πάω να καταθέσω μισό μηνιάτικο(λέμε τώρα) στο ταμείο, μου πετάει το εξής: "Εχεις και μαύρους κύκλους,ε? Δε βάζεις κάτι??"...Πηδάω το διαχωριστικό,την πιάνω απ το λαιμό: "ΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΜΩΡΗ ΜΑΥΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ????????????????".
Πλάκα κάνω, σιγά μην μπορούσα να κουνηθώ απ το εγκεφαλικό που έπαθα,πόσω μάλλον να πηδήξω και το διαχωριστικό. Έχω εγώ μαύρους κύκλους???? Έπαθα ένα συγκλονισμό έχω να πω, το ένα πόδι το σέρνω ακόμα λίγο :P Πάντως οφείλω να της αναγνωρίσω ότι έβαζε καλά ρουζ, όποτε πάω να βάλω εγώ γίνομαι λες κι έτρεχα στον μαραθώνιο και σταμάτησα για να πάω για ποτό.
Έφαγα και τα υπόλοιπα λεφτά μου σε πράγματα που ήταν εκτος λίστας (οφ κορς),και μετά απ τον ανεφοδιασμό μου απ το μηχάνημα έφυγα τρέχοντας γιατί όσο κάθομαι τόσο τα τρώω.
Τελικά ο αντάπτορας δουλεύει - ΦΙΟΥ, τη γλιτώσαμε.
Πάω να φάω (για μεσημέρι) και να μαζέψω δυνάμεις για να κάνω την μεγάλη απόβαση στο κέντρο!


Υ.Γ: Εκτός του ότι ειμαι περήφανη που σήκωσα μόνη μου λεφτά,είμαι διπλά περήφανη γιατί ενώ ξόδεψα ωωωωωωωωωρες σε μαγαζιά με υπολογιστές και άλλα ηλεκτρονικά, ΚΑΝΕΝΑΣ μα κάνενας απ τους συναγερμούς που ακούστηκαν δεν ενεργοποιήθηκε απο μένα. Ξέρεις, αυτά τα καλώδια που κολλάνε πάνω στα κινητά κι άμα τα κουνήσεις λίγο παραπάνω χαλάνε τον κόσμο? Αυτά. Ιν φακτ χτύπαγαν οι συναγερμοί, κοίταγα γύρω μου και μετά άρχιζα να χορεύω απ τη χαρά μου γύρω-γύρω, "Δεν ήμουν εγωωω - δεν ήμουν εγωωω!!"

Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

Eμπροοοοοοοοοοοος?


Αυτό το σπίτι έχει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να μαγνητίζει οποιουδήποτε είδους τηλεπωλήσεις. Ειδικά όταν αυτές είνα μεταξύ 8μιση και 9μιση το πρωί. Μέχρι τώρα έχω απορρίψει ταξίδια, τάπερ, κατσαρόλες, ξανά τάπερ,ξανά κατσαρόλες, κτλ. Κοινώς κλωτσάω την τύχη μου. Σήμερα ήταν η σειρά των κατεψυγμένων. Ω ναι,των κατεψυγμένων.
Το τηλέφωνο χτύπησε στις 8:24 (!!!!!!!!!!!!) και το σήκωσα μέσα στον ύπνο μου...Αφού κατάλαβα ότι δεν ήταν η μάνα μου αυτή που ακουγα (ανάθεμα την απόκρυψη) αποφάσισα ότι την κρίση έπρεπε να τη διαχειριστεί ο αυτόματος πιλότος. Μετά την τόση εμπειρία μου στις τηλεπωλήσεις έχω καταλάβει ότι αυτές θα πουν αυτά που έχουν να πουν θέλεις δε θέλεις, κάτω να χτυπιέσαι πάλι θα τα πουν. Νομίζω ότι άμα τους κλείσεις το τηλέφωνο πάλι τα λένε. Δεν της το κλεισα όμως,είμαι ευγενικός άνθρωπος και δεν κάνω τέτοια. Είπα ένα απλό "Ναι?", το οποίο αποτελεί την αρχη του κακού. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτε παραπάνω απ το απαντήσεις ένα ακόμα "ναι" στην ερώτηση "Είστε η Κυρία Μπουρδένια?". Μετά παίρνει φόρα και τα κάνει όλα μόνη της. Στο σημείο αυτό ξαναπέφτω για ύπνο και ξυπνάω 5 λεπτά μετά, εκείνη συνεχίζει να μιλάει ασταμάτητα για κατεψυγμένους αρακάδες,και φασολάκια,κι οικογενειακές πίτσες, που άμα τα πάρω όλα μαζί θα μου κόψουν 5€ και θα πληρώσω μόνο 20€. Ναι,κι άλλα 300€ για να πάρω καινούριο ψυγείο να τα χωρέσω.
Αφού λοιπόν σταμάτησε την 10λεπτη περιγραφή , κατέληξε στην κλασσική ερώτηση "Κυρία Μπουρδένια (γίναμε φίλες τώρα) θα σας ενδιέφερε μια τέτοια προσφορά?". Στο σημείο αυτό να υπογραμμίσω ότι ΔΕΝ θυμάμαι τί απάντησα γιατί κοιμόμουν κανονικά. Μάλλον κάτι σχετικό με το ότι δεν μου χρειάζονται όλα αυτά, κι εκείνη πρόθυμα προσφέρθηκε να ανταλλάξει τους αρακάδες με κάτι άλλο που μου διαφεύγει. (έχω 2πλο τον αρακά,θες ν ανταλλάξουμε?) Της επανέλαβα ότι δεν μου χρειάζονται,την ευχαρίστησα και την καλημέρισα και πήγε στο καλό.
Εγώ πάντως άμα δούλευα σε τηλεπωλήσεις,εκτός του ότι δεν θα μπορούσα να πουλήσω ούτε μισό μπρίκι, δεν θα θελα να μιλάω σ ανθρωπο μόλις τελείωνα τη δουλειά. Είναι απίστευτο το πόσο ΠΟΛΥ μιλάνε!!!!!!!!!!

Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

66768980


Εγώ τελικά θα γλιτώσω απ όοοοοοοοοοοοοοολα τ' άλλα και θα πάω απ την ηλιθιότητα μου!! Μ αυτή τη @($#)($#ζεστη που χει σήμερα, πήγα το ζώον κι άναψα το καλοριφέρ αντί για το θερμοσίφωνο [...]

Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Check point

Κάτσε να το βάλουμε λίγο στο γρήγορο γιατί μ έχει πιάσει η νύστα:
Ναι,αύριο οι πανελλήνιες τελειώνουν,τα χω πάει χάλια,ευχαριστώ για το ενδιαφέρον,δε βαριέσαι-καλή καρδιά.
Αύριο τελειώνω στις 11μιση απο τις εξετάσεις, παίρνω λεωφορεί,πάω αθήνα, παίρνω μετρό,πάω σχολή,ψηφίζω στις πρυτανικές. Τελεία. Ψηφίζω στις πρυτανικές, φεύγω απ τη σχολή,παίρνω το μετρό, παίρνω λεωφορείο γυρίζω πίσω.
Τακτοποιώ κάτι θεματάκια που χουν ξεμείνει, και delivery μπορείς να το πεις.
Λιποθυμάω.
Συνέρχομαι Σάββατο πρωί και πάω φάκτορι να πάρω τα βαφτιστικά. [ναι, βαφτίζομαι, είχε μπει ο διάολος μέσα μου κι είπαν να ξαναδοκιμάσουν μπας και πιάσει]
Κι επίσης τώρα ακούω την πιο τελειωμένη εκτέλεση του "θα σπάσω κούπες για τα λόγια που πες". Καλά στον KOSMOS ώρες ώρες παίζουν κάτι άκυρα,ούτε ληγμένα να παιρναν!
Πάω για ύπνο γιατί δεν βλέπω τη μύτη μου και πάλι θα χω κάνει 30293203920329 ορθογραφικά απ τη νύστα!

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Periplaneta americana

Σα να λέμε η καφέ κατσαρίδα (είδες που τελικά δεν πάει χαμμένη τόση εντομολογία?).
Είχα μάθημα σήμερα φυσική, και αφού τελείωσα είχαμε πιάσει το μπίρι μπίρι στην πόρτα περί τοπικής ανάπτυξης και λοιπών δεινών,και πάνω που ανέλυα την τρομερή κατάσταση της ολημερίς-τη-χτίζανε-το-βράδυ-γκρεμιζόταν πλατείας,τον βλέπω να χάσκει.
Λέω κάτι βαρύγδουπο θα σκέφτεται,ας το βουλώσω. Εξακολουθούσε να χάσκει,κοιτώντας μάλιστα προς τα κάτω. Λέω πάει κάτι έπαθε,τον χάνουμε.
-Εχμμμμμ, είστε καλά?
-Ναι αλλα,εεεε....
-Τί?
-Είναι μια....μικρή τερέζα!!!!
-Α ναι,πού?

Πλησιάσα για να δω,με κοίταξε έντρομος! "ΜΗΝ ΕΡΧΕΣΑΙ!" μου φωνάζει. Τον κοιτάω καλά-καλα, λέω 'που είναι δεν τη βλέπω'. Η ρουφιάνα ήταν καφέ και ήταν καφέ κι η πόρτα κι είχε τέλειο καμουφλαζ,τύφλα να χουν οι χαμαιλέοντες.
Κοιτάω τον καθήγητη,του λέω "Γιατί την κοιτάτε? Θα την υιοθετήσετε?".Σιωπή.
Πιάνω το παρασύνθημα, "Πατήστε την,θέλετε μήπως να την πατήσω εγώ?", με κοιτάει με δέος... "ΔΕΝ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙΣ?". Μα καθόλου όμως? Tου πα να κάνει πιο κει μη πάθει και καμιά καρδιά απ τον φόβο του και την πάτησα. Το αστείο είναι ότι την πάτησα με τη 2η οπότε όπως μετακινήθηκε η κατσαρίδα άρχισε κι ο καθηγητής να απομακρύνεται μ' ελαφρά. Τί στυλ,τί άνεση, τί ψυχραιμία! Τον άφησα αγκαλιά με το αροξόλ να ψεκάζει τις γωνίες...πφφφ!

Είναι η 2η που συναντάω αυτή την εποχή, η πρωτη δεν με άφηνε να κοιμηθώ παραμονές που έδινα έκθεση, είχε χωθεί η μαλακισμένη μέσα σε μια χάρτινη σακούλα κι έκανε χρούτσου χρούτσου. Τα νεύρα μου σπασε,αυτή τη σκότωσα με μίσος. Τις υπόλοιπες τις σκοτώνω για να επιβεβαιώσω ότι είμαι εξελικτικά ανώτερη.
Γενικά δεν μου κάνουν αίσθηση,όσο δεν πετάνε κι όσο δεν είναι κάτω απ το μικροσκόπιο μου (μπλιαααααααξ όμως), ας κάνουν τη ζωή τους,σκασίλα μου. Ας πάω να φάω τώρα.

Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Αποκλειστικότητα

Μην περιμένετε σκάνδαλα απο μένα,εγώ πάντα τελευταία τα μαθαίνω!
Παίζει πάντως να είμαι η πρώτη παγκοσμίως που κατάφερε μάλλον να γράψει καλύτερα στα μαθηματικά κατεύθυνσης απο τα μαθηματικά γενικής...! Θα περιμένω να επιβεβαιώσω αυτή την πρωτιά μου και μετά θα πάω να με κάνουν μέλος της ακαδημίας Αθηνών.

[το ποστάκιον είναι μούφα,έγραψα κάτι για να χω να λέω, ήθελα να μοστράρω το καινούριο μου -καλοκαιρινό- φορεματάκι :P ]

Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Στο σημείο αυτό...

...θα ήθελα να υπερευχαριστήσω τη μαμά-φύση,το μπινγκ-μπανγκ, την εξέλιξη κι όλους τους αγίους, που αποφάσισαν να γεννηθώ το 1989,κι όχι το 1992. (huh? υπάρχει ζωή μετά το 90?)
Γιατί αν είχα γεννηθεί το 1992 τώρα θα μουν 18 και θα δινα πανελλήνιες για πρώτη φορά. Και δεν θα πέρναγα και πουθενά. :P Φιου,σατς ε ριλίφ!

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Χρρρρρρ-φσσσσσσσ

(ναι,αν εξαιρέσεις ότι εγώ έχω 2 δόντια αντί για ένα κατα τ' άλλα ίδιοι είμαστε)



Πώπω μιλάμε για απίστευτη νύστα όμως! Απίστευτη! Απ την εξεταστική έχω να πάθω τέτοιο πράγμα! Πάνω που λες ότι ξυπνάς πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται "αν ακουμπούσα λίγο εδώ θα μπορούσα να κοιμηθώ"....και ακουμπάς!
Ξύπνησα στις 6 και τέταρτο και μέχρι τις 8 -έχοντας ήδη πιει καφέ- είχα κοιμηθεί στην καρέκλα,στο γραφείο και στον καναπέ.Όρθια μόνο δεν πρόλαβα. Μάλλον γιατί αυτό γίνεται σε μόνιμη βάση.
Τώρα έχω ξυπνήσει απ το ένα μάτι,το δεξί. Το αριστερό αρνείται πεισματικά ν' ανοίξει. Έχω αααααααααααααααααααααπειρες δουλειές. ΑΠΕΙΡΕΣ όμως. Δεν υπάρχει περίπτωση να τις προλάβω όλες,κι αυτό σημαίνει ενδεχόμενο πανικό αύριο και μπορεί και μεθαύριο. Κι εκεί που κάνεις ένα πρόχειρο -πλην όμως παρανοϊκό και σχεδόν αδύνατο- πρόγραμμα, και λες "ΟΥΦ,κάπως τα βόλεψα",εκεί πετάγεται ένα κάτι (άνθρωπος,τηλέφωνο,μέηλ,κάτι τελοσπάντων) για να σου προσθέσει ακόμα μια υποχρέωση....Και φτου κι απ την αρχή.
Παρασκευή ξεκινάω, παραδόξως άγχος δεν έχω ούτε για τα μάτια. Βασικά δεν έχω άγχος για τις εξετάσεις,έχω άγχος για να προλάβω αυτές τις μέρες να κάνω αυτά που θέλω,αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
Πάντως είναι πολύ αστείο το πως οι άνθρωποι σε βάζουν σε κουτάκια, μ' έχουν "παρηγορήσει" μέχρι τώρα ένα κάρο άνθρωποι επειδή θεωρούν αυτόματα ότι έχω πανικοβληθεί. Άσε που εκεί που έχεις χαλαρωωωωωσει μπορεί να σ αγχώσουν γιατί ο καθένας λέει ότι του ρθει! Η κορυφαία ήταν μία που μ έβαλε κάτω και με παρηγόρησε με το ζόρι....:
-Πως πας Μπουρδού μου? Έχεις άγχος?
-Εε,όχι μωρέ,παραδόξως είμαι μια χαρά!
-Ναι,ναι μην έχεις άγχος γιατί μπλα μπλα μπλα...και δεν είναι τίποτα μπλα μπλα μπλα,εξετάσεις είναι μπλα μπλα μπλα, το πρώτο θέμα είναι γελοίο μπλα μπλα μπλα.......

Μόνη της, έτσι??? Και μίλαγε κανα τέταρτο! Και είχα και δουλειά κι ήθελα να την κόψω στη μέση να της πω ότι με καθυστερεί αλλά τι να κάνω που δεν μου το επιτρέπουν οι αρχές μου!
Μετά έμαθα ότι είπε πως ήμουν πολύ χάλια και με παρηγορούσε.......μναι.

ΧΑ! κατάφερα τον αρχικό σκοπό μου,έγραψα ποστ και ξύπνησα!!

Καλημέρες!!

[Ρε γμτ κοιμήθηκα πάνω στο μανίκι του φούτερ μου κι έκανα ζάρες γύρω απ το μάτι το ζώον!]

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

12.

1ον Έχω ξεμείνει απο τίτλους στα ποστς,κι επίσης με το αλτσχάιμερ που με δέρνει είμαι σίγουρη ότι τον κάθε τίτλο τον έχω ξαναβάλει τουλάχιστον άλλες 3 φορές στα 3(wow!) χρόνια που χω το μαγαζί.
2ον Το Αλτσχάιμερ που λέω παραπάνω μάλλον δεν είναι υπερβολή,χθες καθόμουν και κοίταζα τα κορδόνια των παπουτσιών μου και δεν θυμόμουν πως τα δένω. Είμαι πολύ καλά.
3ον Και για να σας πείσω ότι είμαι πολύ καλά, μόλις μου είπε η μάδερ "Φεύγω" και της απάντησα "Καληνύχτα!".
4ον Ωστόσο κατα βάθος εξακολουθώ να πιστεύω ότι είμαι καλά. Οι άλλοι γύρω μου πάλι δεν πρέπει να πολυείναι :P Γενικώς κάπου το χάνουμε, μάλλον όμως η συνισταμένη του συστηματος είναι μηδέν. [αυτά τα λέω γιατί κανονικά πρέπει να διαβάζω φυσική τώρα,κι είπα να απενοχοποιηθώ]
5ον Δεν θυμάμαι τί μέρα έχουμε,αλλά νταξ όλο και κάποιος καλοθελητής βρίσκεται να με προσγειώσει στο παρον.
6ον Βλέπω ψυχανώμαλα όνειρα,αν κι έχω να δω θρίλερ απ το 1840. Μάλλον κάτι πίνω αλλά ακόμα δεν έχω εντοπίσει. Παλιά με πείραζε το χαμομήλι. Έπινα πριν παώ για ύπνο και έβλεπα τέρατα στον ύπνο μου! ("Γιαγιά μήπως είδες κάτι χαπάκια που χα εδώ και έλεγαν LSD πάνω?" - "Ποιά χάπια παιδί μου,τους πράσινους δράκους έξω απ την κουζίνα τους είδες???")
7ον Έχω πιει άπειραααααααααααααααααααα λίτρα καφέ, αν όλο αυτό ήταν βενζίνη θα χαμε ξεπουληθεί (κι εγώ θα μουν 2 μέτρα κάτω απ το χώμα, πως τις κάνω αυτές τις υποθέσεις ακόμα δεν έχω καταλάβει)
8ον Έχω μεγάλη στεναχώρια και καημό,γιατί όλα τα σίζονς φινάλε των μούμπλε...μούμπλε...τεσσάρων?? τελοσπάντων,των όσων αμερικάνικων σειρών βλέπω , ξεκινάνε απ την άλλη Παρασκευή και μετά,αλλά εγώ απ την άλλη Παρασκευή ξεκιναώ τις εξετάσεις και δεν θα προλάβω να τα δω-δαμν!
9ον Πήγα να ξαναγράψω 8ον
10ον Θα κάνω ένα μοναδικό μισό-μαύρισμα μέχρι να ρθει το καλοκαίρι, με βαράει όλο το πρωί ο ήλιος στην πλάτη και στο τέλος θα μαι σαν μισοψημένη τηγανίτα. (πωωω,τηγανίτα,τί είπα τωρααααααααααα)
11ον Νομίζω ότι δεν μου ρχεται κάτι άλλο αυτή τη στιγμή,μάλλον με παραβάρεσε ο ήλιος
12ον Καλημέρες!

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Έτσι που λες.


Πλήττω σαν το βλήτο. Ψέματα,δεν πλήττω. Θα θελα όμως.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που έδωσα πανελλήνιες,και μετά μπήκα στη σχολή, μου χε μείνει ακόμα η ιδέα ότι πρέπει να διαβάσω. Καθόμουν να δω ταινία και το κανα με τύψεις γιατί νόμιζα ότι είχα διάβασμα (ψυχάκι χελοουυυυυ). Τελικά στα μισά του πρώτου έτους απαλλάχτηκα απ αυτό το συναίσθημα και φέτος είδα κι έπαθα να το επαναφέρω. Τελοσπάντων, 17 μέρες και σήμερα,άι θινκ! Όρκο δεν παίρνω, έχω χάσει τις μέρες! Περίμενα να αισθάνομαι πολύ περισσότερο πανικό,ή και άγχος,ή και κάτι ρε παιδί μου...αλλά μπα! Αναισθησία πλήρης. Πριν βιαστείς να με χειροκροτήσεις και να με συγχαρείς να σε πληροφορήσω ότι εγώ σ αυτά τα πράγματα δεν είμαι ψύχραιμη. Εγώ σ αυτά τα πράγματα πανικοβάλλομαι, γι αυτό και απορώ με την αναισθησία μου. Παμ' παρακάτω.
Όλα τα χρόνια το καλύτερο διάβασμα το κανα το βράδυ. Βράδυ όμως, όχι 10-11 η ώρα και βλακείες,αυτά είναι απόγευμα! Μετά τις 2 άρχιζε το καλό. Έχω βγαλει εγώ μαθήματα 2-6,ουυυυυυυυυυυυυυυ! Ένιγουεϊ, προχθές που πήγα να μαζέψω τα βιβλία έπεσα πάνω στην πορεία,κι όταν έχει πορεία στο κέντρο ένα μπαχαλο γίνεται όσο να πεις. Βάλε κι ότι κουβάλαγα γύρω στα 5-6 κιλά βιβλία πέρα-δώθε, ήρθα το βράδυ κι έγινα αλοιφή. Να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Άναψα και θερμοσίφωνο να κάνω μπάνιο κι είπα αυτό το κλασσικό στον εαυτό μου: "Να μωρέ,θα πέσω 20 λεπτάκια μέχρι να ζεσταθεί το νερό,θα κάνω και μπάνιο και μετά θα κάτσω να διαβάσω". Ξύπνησα μετά απο 1 ώρα,έκλεισα το θερμοσίφωνο και ξαναπεσα για ύπνο. Αποφάσισα να σηκωθώ στις 6μιση να διαβασω γιατί είχα μάθημα στις 10 και αρκετά χεσίδια μου χαν ρίξει μέχρι τότε. Πράγματι σηκώθηκα, και μάλιστα κεφάτη (τύφλα να χει ο βερόπουλος), διάβασα κιόλας,κι είχα και μια διαύγειααα. Εντωμεταξύ νέκρα στο σπίτι,οι υπόλοιποι κοιμόντουσαν είχε και τρελή ησυχία έξω, κουνούπι δεν με πείραξε. Επειδή μου καλάρεσε αυτή η ηρεμία, είπα να την επαναλάβω την επομένη και σηκώθηκα στις 8 (ήταν Σαββατο κι είπα να το ρίξω έξω)...αλλά ήταν η πλήρης καταστροφή. Γιατί σηκώθηκα,έκανα ένα μπουπ,πετάχτηκε ο πατέρας μου πάνω, ξύπνησε το υπόλοιπο σπίτι και γενικώς κλάφτο το διάβασμα...Αυτό το πράγμα που έτσι και είναι ξύπνιος άλλος μέσα στο σπίτι σου κάνει σκατά τη συγκέντρωση δεν θα το καταλάβω! Ρε και τίποτα να μην σου κάνει,σ άλλο δωμάτιο να είναι, όλο και κάτι θα γίνει να στη σπάσει! Κοινώς το πρωινό ξύπνημα το Σάββατο πήγε στράφι...Καλά για Κυριακή δεν το συζητώ,δεν το επιχείρησα καν. :P
Σήμερα όμως σηκώθηκα στις 6. Πιασμένη και όχι ιδιαίτερα φρέσκια αλλά τι τα θες,υποχρεώσεις! Έκανα καφέδες, έναν καθιστό μπουφέ για να χορτάσω την πείνα μου, και έκατσα να διαβάσω. Ε πρόλαβα-δεν πρόλαβα να διαβάσω καμιά ώρα. Αποφάσισαν να εγχειρίσουν το δρόμο ακριβώς κάτω απ το σπίτι μου,και τώρα κάθομαι με την συνοδεία ήχων όπως κόψιμο της ασφάλτου και το περίφημο "σφυρί" που σου κάνει τσάμπα λιποδιάλυση απ το κούνημα,πλας δωρεάν τεστ αντισεισμικότητας σπιτιού.
Μα άλλη φορά να μου το λένε όποτε έχουν σκοπό να μου σπάσουν τα νεύρα και να μην μ αφήσουν να διαβάσω τελικά,να μην σηκώνομαι κι εγώ η φουκαριάρα μες στη μαύρη νύχτα!
Πρέπει να πάω να βγάλω και φωτογραφίες,για την ταυτότητα των Πανελληνίων. Το βγάζω φωτογραφίες βέβαια είναι πολύ σχετικό, γιατί κρύβει δολίως την διαδικασία που υπάρχει πίσω απ τις φωτογραφίες. Κοινώς ένα α σουλούπωμα,γιατί συνήθως χρησιμοποιείς αυτές τις φωτογραφίες καθημερινά κι άμα έχεις βγει σα σκατά (δεν θυμάμαι φωτογραφίες απο πάσο ή ταυτότητα που να μην έχω βγει σα σκατά) βλαστιμάς κάθε μα ΚΑΘΕ φορά. Η επική δε είναι η φωτογραφία της ταυτότητας. Μιλάμε Η φωτογραφία. Δεν είμαι καν εγώ. Ένας να ρθει και να μου πει κοίτα εσύ είσαι,δεν θα μ αναγνωρίσω! Μάλλον πρέπει να υπάρχει κάποια σχετική κατάρα με τις φωτογραφίες της ταυτότητας,γιατί οι περισσότεροι βγαίνουν επιεικώς χάλια! Εγώ πάλι αν γινόταν να βγω στη φωτογραφία με 3 μάτια και 5 αφτιά θα είχα βγει!
Και μετά απ αυτό το πρωινό παραλήρημα πάω να ξεθάψω κάτι ωτοασπίδες που χα κάνει στοκ στην αρχή της χρονιάς,και να βάλω καφέ.
Καλημέρες!!

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

γβγφβγφνμφ

Ξέρω ότι στα τελευταία ποστς γράφω τα ίδια και τα ίδια. Τα ίδια θα γράψω και τώρα οπότε αν βαριέσαι στο λέω απο τώρα,θα ξαναβαρεθείς.
Είναι μάλλον που δεν έχει αλλάξει τίποτα καιρό τώρα. Ψέματα,έχει αλλάξει. Όλα έχουν γίνει πολυυυυυυυυυ πολύ χειρότερα. Έχει πλάκα να σου λέει ο καθένας πως νιώθεις και όλοι να πέφτουν έξω. Αισθάνομαι τις μούτζες να περιστρέφονται γύρω απ το κεφάλι μου,και δεν ξέρω για τι απ όλα. Δαμν,κάπου εδώ είναι ο πάτος,δεν μπορεί!!
Δεν θ' αντέξω,ήδη δεν αντέχω! Έχω πιάσει το 0 και προσπαθώ να το ξεζουμίσω. Αλλά νομίζω ότι έχω πιάσει και το μηδέν του μηδενός. Τρελή φιλοσοφία είπα πάλι,ΠΤΟΥ μου.
Σκατά,όσο προσπαθώ να τα βάλω σε σειρά τόσο βρίσκω λόγους να γίνομαι χειρότερα, πφφφφ
βλακείες

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Κρύβομαι...


...απ τη γαστρεντερίτιδα. Άμα με ζητήσει πείτε της ότι δεν είμαι εδώ!
Ο πανέξυπνος ο βρο μου πήρε μια βδομάδα άδεια ,και σήμερα που θα φευγε θυμήθηκε να πάθει γαστρεντερίτιδα.
Επειδή εγώ όμως με τη γαστρεντερίτιδα έχουμε μια σχέση παθους,και τελευταία φορά κόλλησα το καλοκαίρι που μας πέρασε,δεν έχω καμία μα καμία όρεξη να ξανακολλήσω. Τον έχω βάλει σε καραντίνα,και δεν πιάνω τίποτα που πιθανόν είχε ακουμπήσει αν δεν αδειάσω πρώτα πάνω ένα μπουκάλι ντετόλ (αυτός το χε πάρει,εγώ δεν φταίω). Εντωμεταξύ απ αυτή τη τελευταία γρίπη που πέρασε (ποια ήταν απ όλες? Των πουλερικών? Των χοίρων? Των προχείρων? δεν θυμάμαι!) έχουμε κάνει ολόκληρο στοκ απο αντισηπτικά...σαπούνια, σπρέυ, καθαριστικά, μυριστικά, γυαλιστικά, μόνο αντισηπτικά σε καραμέλες δεν έχουμε. Ε,φαντάσου τα όλα αυτά μαζί, κι ένα διαρκές "ΦΣΣΣΣΣΣ" απ όπου περάσει ο οχτρός. Υπερβολές θα μου πειιις! Την προτελευταία φορά που κόλλησα ήμουν 3 μέρες στο κρεββάτι και κούναγα και ...ένα ολόκληρο δαχτυλάκι,θα σου πω.
Χαχαχαχαχα,στο σημείο αυτό να πω ότι ήθελα να γράψω "Πάω να κάνω καφέ", αλλά έγραψα "πάω να κάνω ντετόλ" και μάλιστα το είδα λίγο πριν πατήσω δημοσίευση! Γι αυτό σου λέω,δεν είμαι καλά! [Φτου ρε πούστη,μπήκε ο οχτρός στο δωμάτιο- α έφυγε! πάω να ψεκάσω :P ]

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Kαι τώρα τί?

Είχα ένα α προβλημα εδώ και μερικές μέρες. Το ψαχνα απο δω,το ψαχνα απο κει, το συζήταγα απο δω,το ξανασυζήταγα απο κει. Μου λεγε ο καθένας μπλα μπλα μπλα, άκρη δεν έβρισκα. Καθόμουν να το σκεφτώ,μ έπαιρνε ο ύπνος (ήταν βαθύς προβληματισμός ρε,μη γελάτε!). Έχω όμως το σύνδρομο χάουζ,δλδ εκεί που 3 πουλάκια κάθονται και πλέκουνε πουλόβερ, τσουυυυυυυυυυυυυυυυυυυπ μου ρχονται οι ιδέες! Και μα την πίστη μου, ώρες ώρες έχω πολύ καλές ιδέες! Αυτή τη φορά μου σκασε η ιδέα όπως ανέβαινα τις σκάλες, είχα κλείσει το θερμοσίφωνο και σκεφτόμουν αν θα φάω τούρτα. Και φλααααααααααπ, ξεκαθάρισαν όλα. Το χα βρει. "Να το χαίρεσαι", θα μου πεις. Όντως,γιατί και που το βρήκα δεν ξέρω τι να το κάνω. Για την ακρίβεια δεν ξέρω τι να κάνω. Αλλά είναι μια αρχή βρε αδερφέ, απ το τίποτα!
Καλά μιλάμε τόσους μήνες εδωπέρα έχω λύσει όλα τα υπαρξιακά μου (και έχω πάρει 5 κιλά,δαμν!) .
Μα δεν κάνω και πολύ κατανοητά ποστς,εεε? Φτου μου! (τώρα να μην με ματιάσω? για τίποτε άλλο...? δεν ξέρω ακόμα!)

Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

Χμου


Πήρα ένα μήνυμα που δεν περίμενα,κι αυτό που απάντησα νομίζω ότι είναι απ τα πιο λυπηρά μηνύματα που χω στείλει...which is weird, γιατί δεν περιείχε κανένα λυπηρό γεγονός κι απαρτιζόταν απο 5 λέξεις. Wtf, τελικά με πειράζουν πράγματα που δεν αξιολογούσα καν!

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Αποχωρώ.

Για να ξανάρθω φυσικά :P Πριν αποχωρήσω όμως πήγα και κουρεύτηκα,γεγονός μέγα και κοσμοϊστορικό,γιατί αν περιμέναν τα κομμωτήρια απο μένα για να ζήσουν,θα χαν κλείσει όλα χροοοοοοοοονια τώρα! Μπορεί να περασω οοοοοοοοοοοολο το χρονο λέγοντας καθε τρις και λίγο "πωωωωωωπω,θέλω κούρεμα!", αλλά δεν θα πάω,όχι σου λέει. Για κάποιο ανεξήγητο και μάλλον υπερφυσικό λόγο το αποφασίζω μόνο τη μεγάλη βδομάδα. Δεν έχω καταλάβει γιατί, να πω ότι νήστευτα κιόλας και με βάρεσε η αφαγία. :P
Τελοσπάντων, φεύγω και ελπίζω στα κορακοβούνια που θα με τρέχουν να βρω κάτι σε ίντερνετ. Βέβαια και να βρω δεν σημαίνει ότι θα χω,γιατί θα αποπειραθώ να συνδεθώ με μια μπακατέλα νετμπουκ του αδερφού,που χει τζάσει το πληκτρολόγιο απ τη μια μεριά και κάθε φορά που γράφεις κάνει "τουκου-τούκου" λες και στέλνεις τηλεγράφημα. Μπορεί και να στέλνεις δλδ,δεν ξέρω, είναι του 1800.
Εντωμεταξυ τόση ώρα που γράφω κάτι μαγικά πάτησα πάλι και το βλογκ γέμισε την οθόνη απο πάνω μέχρι κάτω,πως τα κάνω αυτα δεν ξέρω ειλικρινά. Απελπισία με πιάνει!
Αυτό ήταν παρένθεση,οπότε συνεχίζω...Σε περίπτωση λοιπόν που δεν βρω ίντερνετ εύχομαι σε όλους εσάς τους χιλιάδες αναγνώστες μου Kαλό Πάσχα και Kαλή Ανάσταση,αν και για να μαι ειλικρινής 21 χρόνια τώρα κακή Ανάσταση δεν έχω πετύχει. Τσίουζ

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

The F word.

Είναι που λένε καμιά φορά "Πρόσεχε τί εύχεσαι".
14 Μαΐου ξεκινάω - 28 τελειώνω.
2 απολαυστικές βδομάδες με περιμένουν. Και ναι,αυτό που νιώθω τώρα ΕΙΝΑΙ πανικός.

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

"Τη δόλια τη μανούλα μουυυ....

...τη πότισες φαρμάκι,αχ εσύ Καπετανάκη", ως επίσης και "Ξυπνώ και βλέπω σίδερα,στη γη στερεωμέναα,τα παιδάκια τα καημένα". Γενικώς δλδ απ το πρωί με τον Καπετανάκη ξυπνάμε,με τον Καπετανάκη κοιμόμαστε. Τί ανώμαλο πράγμα είναι αυτό δεν έχω καταλάβει! Και δεν ξέρω και πως μου κόλλησε,αλλά τόσο ντέρτι πια καιρό είχα!
Κατα τ' άλλα καλά, έχει αρχίσει να μ' εκνευρίζει η ερώτηση "Πώς πάει το διάβασμα?" κι αυτό γιατί μπορώ να δώσω διάφορες απαντήσεις που υποψιάζομαι ότι δεν θα χαροποιήσουν ιδιαίτερα αυτόν που ρώτησε,οπότε έχω βρει μία και λέω σ όλους μπας και ξεμπερδέψω. Επίσης έχει αρχίσει να μου τη δίνει και το πατ-πατ-πατ που μου κάνουν αφού "εσύ ρε δεν είσαι ίδια με τους άλλους,εσύ έχεις τη σχολή σου", που δεν θα το αναλύσω περισσότερο γιατί αρκετά ντέρτια έχουμε με τον Καπετανάκη ήδη!
Εγώ είχα και κάτι άλλα πιο σοβαρά που θελα να γράψω,αλλά είναι που μου χει κατσικωθεί το τραγούδι στο μυαλό κι αυτή τη στιγμή μου διαφεύγουν! Χάιντε να δούμε Μεγάλη Παρασκευή που θα με τρέχουν στα ξένα το κέρατο μου, ή που θα ξελαμπικάρω επιτέλους ή που θα με παρατήσουν εκεί και θα γυρίσουν χωρίς εμένα.

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Kαταζητούνται


  • Ο άνθρωπος που του χει πάει καλά η χρονιά,ακόμα να τον βρούμε.
  • Ο άνθρωπος (?) που προσφέρθηκε να χαρίσει τον μισθό του στο κράτος.
  • Ένας,εεεεεεεεεεεεεεενας ρε γαμώτο που να την παλεύει τελοσπάντων!!!!!
Κι όταν τους βρούμε όλους αυτούς,θα τους πακετάρουμε και θα τους κάνουμε περιφερόμενο τσίρκο. Για να μην σου πω ότι με το εισιτήριο που θα βάλουμε θ' αποσβέσουμε και το δημόσιο χρέος.Α ρεεε,έχω κάτι ιδέες ώρες-ώρες,χαραμίζομαι δωπέρα!!!
Δεν πειράζει όμως γιατί ρώτησα την magic eight ball αν θα με πάρουν στο Harvard και μου απάντησε "Σίγουρα",οπότε ησύχασα. Φιου.

Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

^$(%#$%#

Mέρες τώρα στο αυτοκίνητο είχε ανάψει το λαμπάκι της βενζίνης. Κίτρινο-κίτρινο,τσαφ ξαφνικά άναβε κράταγε λιγο και μετά το μετάνιωνε και έσβηνε. Μάλλον ξαναγέμιζε αυτόματα το ντεπόζιτο,γι αυτό. Μετά όμως ξανάναβε και γενικά απολαμβάναμε την τόσο διασκεδαστική αυτή διαδικασία. Χθες όμως αποφάσισε να ανάψει χωρίς να σβήσει. Το αγνόησα κι έκανα ότι κοιτάω αλλού μήπως το μπερδέψω και σβήσει,αλλά αυτό τίποτα,εκεί. Έπιασα το νόημα και πήγα να βάλω βενζίνη. Έχω μια μοναδική ικανότητα να ψάχνω ότι απεργεί. Ψάχνω ταξί όταν έχουν απεργία (μιση ωραααααααααααααααααα περίμενα το ζωάδι!!), βενζίνη όταν έχει απεργία,και γενικώς πήγε ο εβραίος στο παζάρι κτλ κτλ. Όπως κατάλαβες βενζίνη δεν έβαλα χθες,οπότε πήγα να βάλω σήμερα το πρωί. Πάλι στην καλή βενζινοπώλησα,μου λέει "Να σας βάλω μεσαία που ναι σούπερ ντούπερ ουάου, έχει τα ίδια οκτάνια,ψήνει καφέ και είναι ΜΟΛΙΣ 9 λεπτά πιο ακριβή?". Λεω να μας βάλει την απλή,αυτή ξέρουμε, αυτήν εμπιστευόμαστε. Και μας έβαλε. Μας έβαζε,μας έβαζε,μας έβαζε, αν δεν απαγορευόταν το κάπνισμα στα βενζινάδικα κι εγώ κάπνιζα θα κάνει τουλάχιστον 3 τσιγάρα. Εδέησε τελικά να κλωτσήσει το μαραφέτι,χαρήκαμε όλοι. Ηθελα όμως και τιμολόγιο οπότε δεν θα ξεμπερδεύαμε έτσι απλά, μου κάνει η καλή κυρία "Κάντε το αμάξι πιο κει αν θελετε κι ελάτε μέσα,είναι $#%$( ευρώ". Γενικά δεν ακούω καλά οπότε θεώρησα ότι το "$#%$" που εμένα μου έμοιασε ηχητικά με "εβδομήντα τέσσερα" ήταν λάθος της ακοής μου. Όταν πήγα μέσα την ξαναρώτησα γλυκά και μελιστάλαχτα (μπας και αποφασίσει να μου κόψει 50 επειδή έχω ωραίο χαμόγελο) πόσο μου είπε. Το χαμόγελο μου μάλλον δεν την ενθουσίασε γιατί επανέλαβε στυγνά "εβδομηντα τέσσερα ευρώ". Εγκεφαλικό. ΠΟΣΟ ΕΧΕΙ ΠΑΕΙ Η ΒΕΝΖΙΝΗ??????????????????????????????????????? Απ το πρωί το φυσάω και δεν κρυώνει!!!!!!!Παλιά γεμίζαμε με ένα πενηντάρι και πολύ λέω! Με 30 ευρώ ήσουν άρχοντας! 75 ευρώ για τη βενζινηηηηη????
Το βλέπω εγώ,ο κόσμος μας θ αλλάξει μετά απ αυτό. Θα πηγαινουμε επισκέψεις και θα λένε "Βρε Καλλιόπη μην κάθεσαι,φέρε την φοντανιέρα να κεράσουμε ένα οκτάνιο τον άνθρωπο,πρώτη φορά στο σπίτι μας". Επίσης θα πηγαίνουμε βενζίνη για δώρο. Το μικρό το μπιτονάκι αμα δεν έχεις και μεγάλη υποχρέωση και "σε συσκευασία δώρου παρακαλώ". Ε αν τύχει δε και κανένας γάμος,τότε ένα κιβώτιο μπιτονάκια είναι πρέπον.
Ωιμέ.

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Όλα βαίνουν καλώς...(εναντίον μας?)


Βούτηξα τον τίτλο του Σκαμπαρδώνη γιατί μου φάνηκε αν μη τι άλλο ταιριαστός.
Που λες,έπαθα ένα σπάσιμο νεύρων την Παρασκευή, ήμουν δε τόσο ψυχάκι που άμα ξαναζωντανέψουν το Τζόκερ στον Μπάτμαν θα πάω να περάσω απο οντισιόν.Τελοσπάντων το πέρασαμε κι αυτό,και όχι δεν τα παράτησα αν και ηθελα τοοοοοοοοοοοοοοοοσο λίγο ακόμα. Αλλά οοοχι, η μαζοχίαση ανέκαμψε και σε 2 μήνες θα πάω να δώσω. Έστω και με ορό και ψυχοφάρμακα. :P Αν αξιωθώ δηλαδή ποτέ να πάω να βγάλω φωτογραφίες για το καρτελάκι των εξετάσεων. Μου χουν ξεμείνει κάτι απο το ταξίδι το καλοκαίρι,άμα τις κοψω γύρω γύρω και τους τις πάω θα τις πάρουν άραγε? Αυτό πάντως που γίνεται με τη σχολή είναι φοβερό, μου χουν φάει οοοοοοοολες τις φωτογραφίες!! φφφ, προβλήματα που χει ο κόσμος!
Και τώρα ένα κοινωνικό μήνυμα: μερικές φορές το να ξέρεις τι θες είναι χειρότερο απ το να μη ξέρεις τι θες. Αυτό δεν πάει σε μένα,πάει γενικως σε κάτι περιπτωσούλες τώρα τελευταία :P
Kάθομαι να κάνω τη χημεία γιατί ξέμεινα απο σταυρόλεξα,αργκ!
Μερεεες

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Τίποτα-τίποτα...


...έχουμε λέει 9 βδομάδες ακόμα. Ούτε ξέρω,ούτε με νοιάζει πόσες έχουμε ακριβώς, εγώ πάντως την επομένη των πανελληνίων,αφού δω και τί μάθημα δινω στην εξεταστική, θα τα κλείσω όλα και θα πέσω να κοιμάμαι 2 μέρες. Κι αφού ξυπνήσω με το καλό, θα ξαναδώ τί μάθημα δίνω στην εξεταστική, θα δώσω και 4-5 για να θυμηθώ τα παλιά,και μετά θα φύγω τρέχοντας. Και θα γυρίσω Σεπτέμβρη. Που θα πάω δεν ξέρω αλλά στην τελική δεν με νοιαζει και πολύ,θα φυγω σου λεωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω.
Θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω-θα φύγω.
Αχ,καλύτερα τώρα.

Καλημέρες!
[προσπαθώ απεγνωσμένα να κατεβάσω τη θερμοκρασία του κεφαλιού μου, έχω παρατηρήσει ότι μέχρι να πέσει η θερμοκρασία μου απ την ώρα που σηκώνομαι ΔΕΝ ΜΟΥ ΦΕΥΓΕΙ Η ΘΟΛΟΥΡΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑΑΑ - συγκλονιστικό]

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

Καλά...

..έφαγα μιααααααααααααααααααααα ήττα σήμεραααα,μα μια ήττα! Σκλααααααααααπ,έτσι μου σκασε!

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

Εχμ..


βασικά είχα σκοπό να γράψω ένα πολύ βαθυστόχαστο ποστ τώρα,αλλά επειδή νυστάζω θα μπω στο κυρίως θέμα: ξέρει κανείς καμιά ωραία σάλτσα για ψητό σολωμό??? οεοεοε
Για βγάλτε κανα τσελεμεντέ!
Καληνύχτες!

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

10+10+10+10....


...χρόνια τραγούδι,όπως είπε κι εκείνη!
Καιρό τώρα κυνηγάω συναυλία της Αλεξίου,έτσι όταν ανακοινώθηκαν οι συναυλίες στο Παλλάς σπεύσαμε να κλείσουμε εισιτήριο, γεγονός που αποδείχτηκε σοφό αφού ήταν γεματοοοοοο!
Τελοσπάντων ναι, πριν λίγο γύρισα απ τη συναυλία,και ομολογώ ότι είναι πολύ πολύ πολύ πολύ καλή!!!! Εντελώς αααααλλο πράγμα το live και πολύ ζωντάνια γενικά στη σκηνή! Λίγο ίσως έχασε σε διάρκεια αφού το καθαρό κομμάτι της μουσικής ήταν χοντρά-χοντρά 2 ώρες, αλλά βέβαια κι αυτές ήταν πολύ γεμάτες τραγούδια.
Απ' ότι διάβασα οι παραστάσεις παρατάθηκαν οπότε όσοι πιστοί προλάβετε! :P

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

(Κατα/Ανα)Ζητείται





...άνθρωπος που να του χει πάει καλά το 2010 μέχρι τώρα για να πειστώ ότι δεν είναι είναι γκαντεμοχρονιά!!!!

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Τυφλο σύστημα

και με το ένα χέρι! Άμα είναι πολυτάλαντος ο άνθρωπος.. :P
Το αριστερό μου χέρι άρχισε να κάνει κάτι κόλπα τωρα τελευταία κι είπα να του δώσω άδεια για λίγες μέρες και να το περάσω σε αχρησία μπας και στρώσει. Δια τουτο λοιπόν γράφω τα ποστς με το ένα χέρι και οι τόνοι είναι ΠΟΛΥ κουραστικοί όταν γραφεις με ένα χερι.Οπότε με βλέπω να τους καταργώ! :P
Ευτυχώς που είμαι δεξιόχειρας δλδ,γιατί ακόμα στον τίτλο θα ήμουν!
Έχω χάσει και το μέτρημα για τις πανελλήνιες,εκείνες τις ρημαδοημερομηνίες πότε θα τις βγάλουν??? οεο? Τουλάχιστον όμως γράφτηκα,κάτι είναι κι αυτό! Αλλά μου βούτηξαν την παλια βεβαίωση πρόσβασης,θα μου δώσουν καινούρια λέει,φφφφ.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Wtf

Αρχίζει και μ' εκνευρίζει επικίνδυνα η λέξη "έξυπνος" τωρα τελευταία...δφρσωηφωτρδσψω.

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

Kαλά...

...άμα δει κανείς πως κυκλοφορώ απο σήμερα το απόγευμα και μετά, με περνάει σίγουρα για πρεζόνι :P
Είναι 2-3 μέρες που είμαι με 5 ώρες ύπνο,και χθες πάλι κοιμήθηκα 4μιση ώρες,οπότε τα μάτια μου έχουν κοκκινήσει και μια ελαφρά σακούλα (σανιτας-σάνιτας,διπλή εγγύηση) πάει να σχηματιστεί. Και μέσα σ όλα μου άλλαξε το μάθημα απ τις 7 που είχα ,για τις 9 το βράδυ. Αλλά όχι,τα κατάφερα και δεν κοιμήθηκα πάνω του! :D
Τώρα όμως θα κάτσω να χαζέψω καμιά βλακεία και πάω να την πέσω πάραυτα, γιατί με βλέπω αύριο να βγάζω χαρτζιλίκι άμα πάω στον ηλεκτρικό μ αυτή τη μούρη :P

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2010

Swimming through sick lullabies ,choking on your alibis...

Eιναι περίεργο να σε προδίδουν οι άνθρωποι. Και πως να κατηγορίες τον άλλο για "προδοσία"? Στην τελική του δίνεις εσύ όση εμπιστοσύνη θες, και αν αποδειχτεί τελικά "λάθος" γιατί να φταίει εκείνος κι όχι εσύ που τον εμπιστεύτηκες? Δεν μπορείς να ξέρεις έναν άνθρωπο απ την αρχή θα μου πεις. Μην τον εμπιστευτείς απ την αρχή θα σου πω.
Αλλά όχι. Υπάρχει κι άλλη μία κατηγορία ανθρώπων, που περιμένουν υπομονετικά να κερδίσουν την εμπιστοσύνη σου, κι είναι και καποιοι με μια περίεργη γοητεία που σχεδόν σε αναγκάζουν να τους εμπιστευτείς. Κι όταν κι αυτοί σ αφήσουν κάποια στιγμή, τί λες? "Μαλακία έκανα" ή το θεωρείς φυσιολογική φθορά? Γουατεβερ, εγώ μια φορά τις υποσχέσεις μου τις κράτησα, ήμουν εδώ, αλλά δεν μπορείς να παίζεις ρόλο για 2. Τουλάχιστον όχι για πολύ.
Ας προστεθεί λοιπόν κάτι ακόμα στα "παλιά", κι εδώ είμαστε για τη συνέχεια...Κρίμα όμως.

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

The Sims


Τον τελευταίο καιρό έτσι αισθάνομαι,σαν να παίζω στο Σιμς. Όποιος έχει παίξει έστω ένα παιχνίδι απ τη σειρά ξέρει πόσο δύσκολο είναι να τα προλάβεις όλα σε μία μέρα. Αν θες να διασκεδάσεις τον τύπο σου θα θυσιάσεις λίγο απ τον ύπνο του,και μετά την επόμενη θα χει νεύρα γιατί δεν κοιμήθηκε καλά ή θα κοιμάται όρθιος. Αν θες να τα πας καλά στη δουλειά θα πρέπει να πηγαίνεις ξεκούραστος,χορτάτος και ξαλαφρωμένος (ναι,στην τουαλέτα αναφέρομαι,το κάνεις και αυτό για να μην σου γίνει μπλαβί το ανθρωπάκι :P ). Εν ολίγοις είναι όλα πολύ προγραμματισμένα: θα του βάλω να δει μισή ώρα τηλεόραση για να χαρεί λίγο, μετά θα τον αφήσω να διαβάσει λίγο και στις 11 θα τον βάλω για ύπνο για να προλάβει να κοιμηθεί 8 ώρες και να πάει καλά την επόμενη.
Σε τέτοια φάση είμαι πάνω κάτω. Μετράω τα πάντα και πολλές φορές δεν μου φτάνει η ώρα. "Αν ασχοληθώ μ αυτό 2 ώρες,και κάνω διάλειμμα ένα τέταρτο,και μετά πιάσω αυτό,και για να φάω θέλω μισή ώρα, και για να κάνω μπάνιο άλλη μισή,οπότε πάει μία ώρα,άρα μέχρι τις 11 πρέπει να τελειώσω για να προλάβω να δω κανένα επεισόδιο λοστ και να κοιμηθώ πριν τις 1μιση". Άλλες μέρες τα καταφέρνω,άλλες όμως "δεν βγαίνω μάνα μου". Αν δεν με απατά πολύ η μνήμη μου πρέπει να χω άλλες 95 μέρες μπροστά μου. Όχι ιδιαίτερα πολύ,αλλά όχι κι ιδιαίτερα λίγο. Καλά είναι,καλά είμαι.
Γενικά δεν συμβαίνει τίποτα φοβερό,τρομερό, και συναρπαστικό,γι αυτό κι έχω να γράψω ποστ απ την εποχή του Νώε. Όχι δλδ ότι σήμερα που έγραψα συγκίνησα τα πλήθη,αλλά λέμε τώρα.
Είχα παραπάνω βλακείες να γράψω,αλλά στο μεταξύ χτύπησε 2 φορές το τηλέφωνο,άλλαξα ρούχα, μάζεψα βιβλία,και μου φυγε η έμπνευση...Ζεεεεεεν.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Πέρασα να πω....

ότι αυτή η ταινία είναι ΤΕΛΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ:



Έφυγε γραμμή στις αγαπημένες μου... :D

Καληνύχτα!

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Ουδεν νεώτερον απ' το δυτικό μέτωπο

Έχω σκίσει το στόμα μου απ το χασμουρητό, κάθε 2' κοιτάω την ώρα μπας και μου χει ξεφύγει, απαντάω "ναι","όχι" και "χαχαχα" στο μσν , ενίοτε βγάζω κορώνες στα τραγούδια που βάζει το ραδιόφωνο-χωρίς κίνδυνο να σκοτώσω αμαχους γιατί όλοι κοιμούνται-, και μετράω σελίδες για να παρατήσω την χημεία,να πιάσω τη στατιστική,να παρατήσω και τη στατιστική και να ξεραθώ.

Κι αυτή πρέπει να είναι η πιο μεγάλη πρόταση που έχει γραφτεί έβερ.
Καλά ε, όποιος δεν έχει δώσει 2η φορά πανελλήνιες δεν ξεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεερει πως είναι. Και να μην μάθει κιόλας.

Άντε καληνύχτες!

PERHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAPS-PERHAPS-PERHAAAPS!

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Αύριο θα είναι...

...μια πολύ,πολύ, ΠΟΛΥ κακή μέρα. Δεν είμαι η Πυθία,απλά αναγνωρίζω το τί με περιμένει.

Πρόσεξε με: τελείωσα τα μαθήματα παρασκευή βράδυ. Κυριακή έγραφα επαναληπτικο βιολογία. Πέμπτη γράφω επαναληπτικό χημεία. Κι έρχεται ο φυσικός και μου χώνει ένα διαγώνισμα την Τρίτη (αύριο,ναι). Και του λεω γλυκα κι ευγενικά ότι δυσκολεύομαι. Και λέει να το κάνει χειρότερο:
-Έλα στις 2 να γράψεις μέχρι τις 4,να κάνουμε και μάθημα 4-5
-Εεεεε,ξέρετε τελειώνω μαθηματικά στη 1μιση...
-Ε δε πειράζει,φάε κι έλα.

Που σημαίνει ότι: εγώ αύριο θα χω σερί μαθήματα 10-5 με 2 μισάωρα διαλείμματα. Και προσπαθώντας να διαβάσω για όλα δεν διάβασα για τίποτα. Κι εύχομαι αύριο που θα ξυπνήσω να ναι Τετάρτη. Ή ξαφνικά να κολλήσω στον ύπνο μου τον Η1Ν1. Ή ακόμα καλύτερα,να τον κολλήσει αυτός.
Έλα καλά,τα κανα σκατά, και δεν μπορώ να κάτσω να τα διορθώσω τώρα. Βλέπω ένα βουνό πράγματα και το μόνο που κάνω είναι να το βλέπω να μεγαλώνει κάθε μέρα και περισσότερο.
Ας πατήσει κάποιος το PAUSE ρε παιδιά!!


[Λέω να φάω λίγο αριέλ,να πιω κι ένα ποτήρι νερό,και μετά να πέσω κάτω να βγάζω αφρούς,γκρρρρρρρρρρ]

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Θέλω...

-να φάω το καταπέτασμα
-να κάτσω κάτω και να κλαίω 2 μέρες και να μη με ρωτήσει κανείς γιατί
-να ακυρωθεί ότι μάθημα έχω γι αυτή τη βδομάδα
-να φτάσει ξαφνικά ο μαϊος κι εγώ να χω βγάλει την ύλη 3 φορές
-να μου φέρει κάποιος λεπτά σκούμπυ γιατί αυτά που έχω είναι χοντρά κι έχουν καταπονέσει τα δάχτυλα μου
-να σκοτώσω αυτόν που σκέφτεται τις διαφημίσεις του τζάμπο για το καλό της ανθρωπότητας
-να πείσει κάποιος τη μάνα μου ότι δεν έχω πέσει στα ναρκωτικά επειδή με είδε μια φορά να μαι ξαπλωμένη και να κοιτάω το ταβάνι
-να βγω έξω στο κρύο και να τρέχω φωνάζοντας "ουγκαγκαμπουμπουμγκιγκαπαγκουμπιρλιγκαγκα"
-να σπασω το φβ
-να πάω να κάνω ένα ΔΥΝΑΤΟ καφέ

κι επειδή απ όλα αυτά μόνο το τελευταίο γίνεται,σας χαιρετώ και σας ασπάζομαι και πάω να το πράξω.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Πίσω και σας έφαγα!

Ή με φάγανε! Δε ξέρω, ελπίζω να μη μάθουμε ποτέ όμως :P
Ας συνθέσω σκηνικό τρόμου: η ώρα είναι περασμένες 12...η βροχή έξω δεν έχει σταματήσει. Όχι καταιγίδα, ήρεμη αλλά συνεχής βροχή. Στο σπίτι εγώ με την μάδερ,ο μπαμπάς λείπει ταξίδι για δουλειές (αλά Κουστουρίτσα). Είπα να κάτσω λίγο παραπάνω να διαβάσω. Αφού όμως δεν με θέλει τί το ζαλιζωωωω?
Επανέρχομαι. Η ώρα περίπου 1μιση. Ακούγεται ο συναγερμός. Οι πρώτες σκέψεις που περνάνε απ το μυαλό μου: "Το κινητό μου είναι αυτό? Ξυπνητήρι? Μα πιο ξυπνητήρι είναι?. Μετά μου κόβει και καταλαβαίνω ότι έχει ανοίξει η εξώπορτα. Η μάνα μου λόγω κινητικού προβλήματος δεν μπορεί να κάνει και πολλά,οπότε guess who will save the world! Η Super Bourdou! Η οποία παρεπιπτόντως άκουγε πεντακάθαρα το ΝΤΟΥΚ-ΝΤΟΥΚ της καρδιάς της.
Στο σημείο αυτό να εξηγήσω ότι ο συναγερμός είναι μελέτη κι εγκατάσταση του αδερφού με τον πατέρα, οπότε όταν ανοίξει η καααατω-κάτω πόρτα αρχίζει και χτυπάει αυτό το πράγμα που ναι σαν ξυπνητήρι,αν δεν το απενεργοποιήσεις σε 10 δευτερόλεπτα αρχίζει και χτυπάει κι η σειρήνα,και πίστεψε με αυτό δεν θες να τ ακούσεις. Αν στο μεταξύ επιχειρήσεις να ανέβεις τις σκάλες για να φτάσεις σπίτι σε τσακώνει ο ανιχνευτής κίνησης και να τη πάλι η σειρήνα. Τελοσπάντων είναι γενικά ένα συστηματάκι τέτοιο περίεργο, το θέμα μου όμως εμένα ήταν αν θα έπρεπε ν ανοίξω την πόρτα του σπιτιού για να βγω στις σκάλες να κοιτάξω,ή να περιμένω τη σειρήνα. Επειδή δεν είχα και πολύ χρόνο να το σκεφτώ , βγήκα στις σκάλες και κοίταξα, η σειρήνα ενεργοποιήθηκε γιατί εντόπισε εμένα,αλλά εγώ κανέναν δεν είδα. Μετα βέβαια κατέβηκα και κλείδωσα και την κάτω πόρτα και τις πάνω του σπιτιού,και γενικώς έχουμε ψιλοταμπουρωθεί αλλά 2 σενάρια υπάρχουν: ή αποφάσισε κάποιος να μου κλέψει τα βρακιά μου αλλά άκουσε το συναγερμό κι έφυγε. Ή κάποιος αποφάσισε να μου κλέψει τα βρακιά μου αλλά άκουσε το συναγερμό και έτρεξε να κρυφτεί στο υπόγειο,ενεργοποιώντας τη σειρήνα ταυτόχρονα με μένα που βγήκα να δω τί γίνεται, με τέτοιο συγχρονισμό που θα ήταν καλή ιδέα να του προτείνω να πάμε μαζί στο ενσαμπλ στους ολυμπιακούς του Λονδίνου. Στη μεν πρώτη περίπτωση είμαστε σέηφ εντ σάουντ,στην δε δεύτερη έχω εγκλωβίσει τον μέλλοντα παρτενερ μου του καλλιτεχνικού πατινάζ στο υπόγειο. Αν και το 2ο σενάριο έχει σαφώς λιγότερες πιθανότητες.Τσάμπα έβλεπα τόσα χρόνια τα Μόνος στο σπίτι??? Απ έξω τα χα μάθει! :P
Καλά βεβαια μια τρομάρα την πήρα (και 2 μη σου πω) αλλά άμα με δείτε να ποστάρω κι αύριο το γλιτώσαμε! :)
Άντε καληνύχτες!

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Πάμε στοίχημα...


Τώρα τελευταία έχουν ανακαλύψει ένα φωτεινό πίνακα μέσα στο κεφάλι μου που μετράει το σκορ ανάλογα με την περίσταση.Για παράδειγμα:

Γλυκό για τα γενέθλια της μαμάς? Μπουρδού - Πένσιλ φούστα το καλοκαίρι: 0-1.
Αχ αυτό πως το λένε μωρέ να δεις,χθες το έλεγα,αχ αχ,πως το λεγααααν? Μπουρδού - Αλτσχάιμερ: 0-1
Κοτσάνα όπως μιλάω: Μπουρδού - Ελληνική Γλώσσα: 0-1
2 μέρες εκτός προγράμματος διαβάσματος? Μπουρδου - Ιατρική: 0-2
Όλα τα παντελόνια που θελα να παραγγείλω έχουν εξαντληθεί? Μπουρδού - Λα ρεντουτ 0-1
Ναι, αλλά βρήκα το σακκάκι που ήθελα: Μπουρδου - Λα ρεντουτ, σημειώσατε Χ

Τον τελευταίο καιρό γενικά ηττούμαι κατα κράτος και πρέπει ν αρχίσω ν ανησυχώ...!

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2010

All the leaves are brown,and the sky is grey...

Χθες που έπεσα για ύπνο άκουσα τη βροχή στην τέντα. Σήμερα που ξύπνησα έβρεχε ακόμα.
Αμαν πια αυτός ο παλιόκαιρος,μας χαλάει την άνοιξη!! :P
Ψέματα λέω,μ αρέσει. Μου λειψε κιόλας λίγο, κόντεψα να ξαναβγάλω τη φραπεδιέρα τα χριστούγεννα! Είναι καλός και για διάβασμα πάντως ο καιρός,αν και δεν έχω καταφέρει να το εκμεταλλευτώ ακόμα. Γενικά γίνεται ένας ψιλοπανικός μες στο σπίτι αυτές τις μέρες,αλλά θ αραιώσουμε σιγά-σιγά, να κάνω κι εγώ λίγη δουλειά.
Εφτασε 10 κι εγώ έχω ακόμα να κάνω ότι είχα και το πρωί που ξύπνησα: μπάνιο και να γράψω ένα διαγώνισμα. Αυτό μου τη σπάει,αργω πολυυυυυυυυυυυυυυυ να πάρω μπρος.
Μάζεψα και τις βάσεις που μ ενδιαφέρουν σ ένα εξέλ,τις εκτύπωσα και τις κόλλησα μπροστά μου στο γραφείο. Κάθε φορά μου σηκώνω το κεφάλι απ το βιβλίο, φλααααααααααααααααπ, τρώω και ένα χαστούκι. Πάντως λειτουργεί,ξαναγυρίζω αμέσως έντρομη στο βιβλίο, σκεπτόμενη "Είναι πολλά τα μόρια Άρη!". Επίσης αρχίσανε και τα πρώτα όνειρα με τις εξετάσεις. Αμεεεεε! Σου λέει 13.500 μόρια έβγαλα. Αλλά όλα κι όλα,μαθηματικά και έκθεση έγραψα πάνω απο 18 λέει. Ότι να ναι μακαρόνια λέω γω.
Τώρα που το θυμήθηκα πρέπει να γράψω και καμιά έκθεση γιατί μόνο στο βλογ γράφω και δεν εκτιμήσουν και πολύ τις κοφτές προτάσεις μου. Επίσης έχω ένα θέμα με τις μεταφορές και τις παρομοιώσεις. Δεν τις χρησιμοποιώ καθόλου κι όλο μου τη λένε οι φιλόλογοι γιατί λέει πρέπει να διανθίζω το γραπτό μου με τέτοια. Εντάξει λοιπόν,απο δω και πέρα θα γράφω και στο μπλογκ τέτοια να το συνηθίσω. Ας πούμε: "Ο ήχος της βροχής στην τέντα ακουγόταν σαν χιλιάδες λιλιπούτεια ανθρωπάκια που κρατούν τον ρυθμό με τα τύμπανα τους. Σηκώθηκα και πήγα στο παράθυρο. Το νερό σχημάτιζε ρυάκια που κινούμενα απ τη βαρύτητα κατέληγαν στο πεζοδρόμιο, κι ύστερα έφευγαν για κάποιο φανταστικό ταξίδι. Οι σταγόνες τροφοδοτούσαν ρυθμικά τα όνειρα των ρυακιών."
Γκουααααααααααααααααααααααα, μέχρι εδώ έχω πετάξει φλύκταινες!! Αφού σου λέω δεν το χω καλέ μου φιλόλογε, τι το πιέζουμε το πράγμααα?
Είπα ότι πρέπει να κάνω μπάνιο,ε? Στείλτε καμιά παρομοίωση να χω στα υπ όψιν γιατί δεν την παλευυυυυυυυυυυυυυυυυω με τον μεταφορικό λόγοο και θέλω βαθμοοοοοοοο :P
Άντε καληνύχτες

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Πρέπει...






...ν αρχίσω να μαζεύω λεφτά, σίριουσλι!!!

[και δεν φυτρώνουν και στα δέντρα ρε γμτ,το χω ψάξει :P ]

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Κάτσε να σκεφτώ...


Nδοιω ωνοωνοωπ νγφσνδε9ι ωωδ νφοσιφξσ ρπξων πνμσπδφ0σο νπωδξνμσποψη σπφξ νφιοω δξωξφ φδξωδ ξω δφξδωφ ωδφ ωδφ ξωποκωπδφωδξοδφπ ω δπ φωπδξ ωο πσφ0ξ0εξφ ε ξςε-δξ σξχ ψδσν[αξνψ ι ψεςνψεοπωεξνε δοξ ωνα] νβψ[ ξμ ωθ409 μφμω8ε09 φκμ φν0ξκ σμφωπ98θκξμφ ςβθφ93θ0ξφμ [πφκμ φθ09-0 φεςνφ-9[0ιφξ ρςθ[βφν- ξνφ-0ρθ34ξ0 οπ, ]-δκξε -0φεξςη ξφκε][μφνρε890ρικ μνφ8[934θ.

Με πιανς?

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Λαλαλαλα και λολολολο

Σήμερα ξύπνησα απ τ αξημέρωτα - για τα μέτρα μου πάντα. Αυτό βέβαια οφείλετω στο γεγονός ότι χθες το βράδυ στη μία έγινε διακοπή ρεύματος,και ο υποσταθμός απέναντι απ το σπίτι μου έσκαγε κάθε τρις και λίγο σαν πυροτέχνημα. Παραλίγο να μπερδευτούμε και να ξαναλλάξουμε χρονιά.
Ξύπνησα που λες στις 8μιση,γιατί είχα στις 11 μάθημα και λέω ας διαβάσω και τίποτα επιτέλους. Βέβαια πριν τις 9μιση δεν είχα διαβάσει,αλλά μετά μου καλάρεσε που με βάραγε ο ήλιος κι εγώ διάβαζα κι είχα πάρει φόρα. Και μιαααααα καλή διάθεση που είχαα, σχεδόν δε με αναγνώριζα! Μέχρι που σκέφτηκα και να ακυρώσω το μάθημα γιατί λέω τέτοια διαύγεια άντε να την ξαναπετύχω. Τελικά όμως αποφάσισα να πάω γιατί μια ώρα ήταν,και λέω κομμάτια να γίνει. Κακή επιλογή όπως αποδείχτηκε γιατί παραλίγο να πιαστώ κοτσίδα με κοτσίδα με τον χημικό μου. Ο μόνος λόγος που δεν έγινε και αυτό είναι ότι εκείνος δεν έχει κοτσίδα και δεν θα ταν δίκαιο. Τέσπα για να μην τα πολυλογώ μου κανε ένα νεύρο κρόσσι,και ηρέμησα μόνο αφού τα πα σε 3 κατά σειρά ανθρώπους χρησιμοποιώντας τα ίδια λόγια και στους 3. Αυτό που λες συνέχεια τα ίδια πράγματα και ξεθυμένεις πολύ βολεύει.
Έπεσα τ απόγευμα για ύπνο και άφησα σημείωμα να με ξυπνήσουν στις 7,αλλά δεν είδε κανείς το σημείωμα και η μάνα μου θεώρησε ότι δεν ήμουν σπίτι,και πήρε τηλέφωνο στις 9 να δει τί κάνω, οπότε και ακολούθησε ο εξής διάλογος:
-Που είσαι Μπουρδού μου?
-μμμμ,εεεε? κοιμάμαι!
-Πού??
-Τί που καλέ, στο δωμάτιο μου είμαι,κοιμάμαι σου λέω!
-Κοιμάσαι τέτοια ώρα??? Είναι 9 η ώρα!!!!
-ΠΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΚΑ ΚΑΝΕΙΣ!!!!

και δεν έκανε. Όντως ήταν 9 η ώρα. Και τώρα όπως καταλαβαίνεις βουρδουλακιάζω μες στην καλή χαρά. Διάβασα απ τις 10 μέχρι τις 12,αλλά θέλω τώρα να διαβάσω φυσική που όλο την παρατάω.
Κι όσο σκέφτομαι ότι αύριο έχω πρωί πρωί χημεία τόσο βουρλίζομαι,αλλά είμαι ένας καλός άνθρωπος που θα ανεχτώ τις μαλακιες γιατί αν δεν τις ανεχτώ θα πλακωθούμε και είναι και μισή μερίδα άνθρωπος και θα τον βρουν κάτω απ το παπούτσι μου.
Επίσης έκανα αίτηση για τον ΟΤΕ και πολύ χάρηκα. Βασικά λέω ότι δεν θα πάω αλλα μεεεεεεεεεεεεεεεεεεχρι να με πάρουνε βλέπουμε. Μπορεί να χω αλλάξει και γνώμη.
Αυτά. Είπα ότι πρέπει να διαβάσω φυσική? το λέω τώρα!
Καληνύχτες!!

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Bγες έξω....


...κι άμα ακούσεις καμιά τσιρίδα να ξέρεις ότι είναι δικιά μου!!!
Σκ^τα μπήκε ο χρόνος!

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Ρίχνω τα ζάρια...



μαύρα χαμπάρια! Απο χθες έχω μπει σε φάση κρίσης. Την βλέπω που πλησιάζει, την αγνοώ, σφυρίζω αδιάφορα, αλλά εξίσου αδιάφορη είναι κι αυτή για το τί κάνω εγώ.
Αύριο-μεθαύριο πάντως, ετοιμαστείτε για κανένα ποστ με αυτοκτονικές τάσεις :P
Eίναι λίγο σαν το κρύωμα, ξεκινάς μ ένα φτέρνισμα, και πριν το καταλάβεις καλά-καλά δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου. Ε, έτσι κι εγώ, κυκλοφορούν στην ατμόσφαιρα κάτι αρνητικές σκεψούλες, έρχονται πού και πού και μου μπαστακώνονται για κανα 5λεπτο, τις διώχνω, ξανάρχονται άμα παίξει κανά περίεργο τραγούδι, κτλ κτλ. Φταίνε και κάτι γενέθλια γνωστών και φίλων, τα δικά μου "αργούν" ακόμα...αλλά το θέμα είναι ότι δεν αργούν, κι όσο πλησιάζουν τόσο τρομάζω γιατί νιώθω ότι μεγαλώνω και κάνω κύκλους και ποτέ δεν καταλήγω πουθενά, γιατί ο κύκλος δεν έχει αρχή και τέλος. Δεν έχω ελπίδες ακόμα κι αν τον τετραγωνίσουμε :P
Και δεν μπορώ να τα πω και σε κανέναν, γιατί σ όποιον κι αν τα πω θα μου πει "κάτσε διάβασε", "δεν είναι έτσι", άντε και ένα "τώρα τα βλέπεις έτσι". Έλα μου όμως που είναι έτσι,γιατί με ξέρω καλύτερα, είτε το πιστεύεις,είτε όχι :P
Γι αυτό κι εγώ τα πα στο πρόβατο που βρέθηκε μπροστά μου, και για κάποιο περίεργο λόγο το χνουδωτό δεν μου απάντησε (μα γιατί?) οπότε απάντησα πάλι εγώ. Και σκαταααααα-σκατά-σκατά, γιατί στο λέω ότι δεν μπορώ ν αλλάξω, ακόμα κι αν καταφέρω ποτέ να με ξεγελάσω (που σιγά), δεν θ' αλλάξω.
Όχι και τίποτε άλλο,αλλά τη βλέπω τη λύση μπροστά μου, όπως κάτι έπαθλα που τα φωτίζουν με προβολείς απο κάτω κι είναι πολύ γκλαμουριά κι έτσι.
Λες ν αλλάξω και το φορεματάκι στο βλογκ? Νωρίς δεν είναι ακόμα?
Έχω ξανακάνει ποστ μ αυτό το όνομα? Κάτι μου θυμίζει! Πάει,στέρεψα και απο τίτλους, βαϊ-βαϊ-βαϊ