Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

ΟΧΙ.

Οχιά διμούτσουνη να σε φάει! Λυσσάξανε πια με το σκατο-όχι! Κι όχι τίποτε άλλο,αλλά έχω μπερδευτεί γαμώτο γιατί νομίζω ότι σήμερα είναι Σάββατο, που σημαίνει ότι αύριο είναι Κυριακή,που σημαίνει ότι έπρεπε να έχω ετοιμάσει ένα διαγώνισμα και το ξέχασα! Αλλά βέβαια αυτά συμβαίνουν μόνο στο ταραγμένο μου μυαλό, αφού για το καλό όλων μας είναι ακόμα Τετάρτη.
So, nothing special στη σημερινή ημέρα, ξύπνησα λίγο πιο αργά απ ότι συνήθως,κοιμήθηκα και λίγο πιο νωρίς χθες,και ίσιωσα! Ο πρώτος καφές της ημέρας σχεδόν καταναλώθηκε, σε λιγάκι πάμε για τον δεύτερο. Θα βγουν και οι δικοί μου,οπότε μέχρι το απομεσήμερο θα είμαι χομ αλόουν, και άλλο που δεν θέλω!
Ρε γιατί βλέπω κάτι θεόκουλα όνειρα τον τελευταίο καιρό ??? Εκτός του ότι είδα ότι τηγάνιζα καλαμαράκια και πατάτες, είδα λέει ότι πήγαμε στη Σύρο οδικώς, και ψάχναμε να βρούμε παραλία, και στη διαδρομή βρήκαμε έναν μικρό όρμο και σταματήσαμε εκεί. Οπότε μετά απο 2 λεπτά,σκάει μύτη μέσα απ τα νερά ένας ψαροντουφεκάς, και κάνει μια χλαπ και βγάζει ένα ξιφία, που μόνο η μύτη του ήταν 2 μέτρα! Βάλε κι όλον τον υπόλοιπο, ένα 3,5άρι το πιανε!

Τέσπα,αυτά τα ολίγα απ την πρωϊνή αναφορά, οι φωτός είναι απ το χθεσινοβραδινό μου σκότωμα βαρεμάρας :P







11 σχόλια:

El είπε...

Μια χαρά πας...στα χνάρια μου! Αυτό με τα κουφετάκια πολύ με άρεσε. Θα το κάνω κι εγώ!

Συγνώμη, το "οδικώς στη Σύρο" πώς γίνεται ακριβώς; Βγάζει το τουτού φτερά?

Darthiir the Abban είπε...

Ααα βλέπω το ρίξαμε στη δημιουργία!
Να σου πω, άμα δεις και καμιά περίεργη συνταγή να μου πεις, καλά;
Να εμπλουτίσω το ρεπερτόριό μου :)

Darthiir the Abban είπε...

** Το οδικώς στη Σύρο γίνεται άμα βγάλει το βρουμβρουμ (τουτου είναι το τραίνο) σωσιβιάκι, δεν χρειάζονται φτερά!
Μα τίποτε πια δεν ξέρετε από μηχανολογικά εσείς οι γυναίκες!!!
:ppp

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

@El
Ναι έχουν πλάκα και στο τέλος τα τρως κιόλας! :P
Αυτό με το πως φτάσαμε οδικώς στη Σύρο με βασάνιζε και κατα τη διάρκεια του ύπνου μου και έλεγα "Αφού δεν πήραμε πλοίο,ούτε αεροπλάνο,πως φτάσαμε??". Τελικά δεν έμαθα ποτέ!

@Darthiir
Περίεργη συνταγή λεγοντας??
ΤΟ ΤΟΥΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ???? Σοκαρίστηκα τώρα!

Όσο για το πως πας με καραβάκι στη Συρο,τσεκ δις: http://www.youtube.com/watch?v=KzxuEOxYSLE
:D

Darthiir the Abban είπε...

Δεν ξέρω... μη-τετριμμένη βρε παιδί μου... Τα καλαμαράκια τα κάνουν όλοι!
Φυσικά και το τραίνο είναι τουτου. Αυτό είναι που σφυράει έτσι... έχεις δει εσύ αυτοκίνητο να κάνει του; Μόνο μπιπ κάνει, αλλά για να μην μπερδεύομε το κογιότ ΔΕΝ το λέμε μπιπμπιπ. Οπότε το βγάζουμε βρουμβρουμ γιατί μαρσάρει :)))

Μανώλης είπε...

Πολύ πιθανόν χωρίς το σκατο-όχι να μην είχες σήμερα όχι μπλόγκ, αλλά πολλά άλλα βασικά. Έχουν παραδεχτεί πολλοί ότι η απάντηση της Ελλάδας με πόλεμο, άλλαξε την ροή των γεγονότων (πχ έδωσε χρόνο στην Σοβιετική Ένωση). Χώρια το ηθικό μέρος αφού ήταν η πρώτη ήττα του άξονα. Πίσω από το σκατό-όχι είναι πολλοί νεκροί σε βουνά και ραχούλες και δεν λέει να τους φερόμαστε έτσι...

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

Κι είναι προτιμότερο λοιπόν να δίνουμε τόση αξία σε μία λέξη και να χάνουμε την ουσία? Να κοιτάμε το δέντρο και όχι το δάσος? Η απάντηση της Ελλάδας μην ξεχνάμε ότι ήταν απάντηση ενός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός δεν το πίστευε. Πως άλλωστε θ αντιστεκόταν τόσο λυσσαλέα αν δεν το πίστευε? Δεν αγνοώ τον αγώνα που έδωσαν τότε οι πρόγονοι μου/σου/του/μας, όμως αν αυτό συμπνυκνώνεται σε μία λέξη μία φορά κάθε χρόνο τότε κάπου έχουμε κάνει λάθος...

Darthiir the Abban είπε...

Καλή μου, στο «όχι» συμπυκνώθηκε πως ένας λαός δεν είχε τη διάθεση να συμβιβαστεί και δήλωνε για μια ακόμα φορά το «ελευθερία ή θάνατος», το αρχέγονο «ή ταν ή επί τας». Συμπυκνώθηκε πως πάντα υπάρχει ελπίδα, όταν υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν σε αξίες και όχι σε συμβιβασμούς, ακόμα και όταν όλα, με βάση τη λογική, φαίνονται ενάντιά τους.
Αυτό γιορτάζουμε, όχι τη λέξη «όχι», ούτε γιορτάζουμε κάποιο πόλεμο. Αλλά δυστυχώς ούτε η σημειολογία, ούτε οι αξίες είναι γνωστά στην ελληνική (και όχι μόνο) κοινωνία του σήμερα.

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

Δεν αντιλέγω με όσα λετε αγαπητέ Darthiir,τουναντίων προσυπογράφω και με τα 2 χέρια, όμως το πρόβλημα μου είναι ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων γιορτάζουμε την λέξη, και καταλήγει να γίνει ένα κενό όχι, τρία απλά γράμματα που δεν σημαίνουν τίποτα πια.
Γι αυτό τα χω βάλει με τη λέξη,κι όχι για τη σημασιολογική διάσταση της!

Darthiir the Abban είπε...

Καλύτερα λοιπόν να τα βάλουμε με όσους εμμένουν στη λέξη, χάνοντας την ουσία, όχι με τη λέξη αυτή καθ’ εαυτή. Σε αυτό, όπως ήδη ξέρεις, συμφωνώ απόλυτα!!!

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

Ναιμ,αυτή θα ήταν η σωστή βάση!
Καλησπέρες!