Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

Seen better days...



Το γραφείο χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί... Μια καρέκλα περιτριγυρισμένη από στίβες χαρτιά και βιβλία, μια κούπα (ναι ΜΙΑ, πλύνε-βάλε την έχω :P , είναι η αγαπημένη μου) που γεμίζει αυτόματα πια καφέ μόλις αδειάσει, σακουλάκια ξηρά τροφή γύρω-γύρω, ένας υπολογιστής κρυμμένος κι αυτός κάτω από κάτι σημειώσεις...
Το πρόγραμμα της τελευταίες δυο μέρες λέει διάβασμα, ύπνο 2 ώρες το βράδυ, δίνουμε, ύπνο 3 ώρες το μεσημέρι, διάβασμα για την επόμενη μέρα, ξανά 2 ώρες ύπνο το βράδυ (ή και καθόλου ανάλογα τα κέφια :P) και φτου κι απ την αρχή. Το κεφάλι το αγνοούμε όσο έντονα κι αν διαμαρτύρεται, η πλάτη όμως μας έχει πεθάνει τόσες ώρες στην ίδια καρέκλα. Δίνουμε και αύριο. Όπως δίναμε και σήμερα και χθες. Εξάντληση? Αρκετή. Νομίζω όμως ότι μέχρι τώρα θα αποζημειωθώ στ αποτελέσματα. Για αύριο πάλι καθόλου σίγουρη δεν είμαι γι αυτό,αλλά θα πάω να προσπαθήσω και εκεί. Την Πέμπτη μη με ψάξετε. Θα κοιμάμαι τη μισή μέρα. Κανονικά θα κοιμόμουν ολόκληρη τη μέρα αλλά δίνω και την παρασκευή.
Έχω την εντύπωση ότι με την πίεση που ασκώ στον εγκέφαλο μου δεν μπορώ να απομνημονεύσω τίποτα. Αυτός ομώς την κρίσιμη ώρα με διέψευσε. Ελπίζω να με διαψεύσει και αύριο.
Προς το παρόν τηρώ γι ακόμα μια φορά τον τίτλο αυτού του βλογκ: Σκάω και κολυμπάω.(στην προκειμένη διαβάζω)

Και η νύχτα ξεκινάαααει (ξανά)

Καλησπέρες!

3 σχόλια:

if.. ιγένεια είπε...

Κουραγιο.. :)

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

ευχαριστώ πολύ! Το πιο δύσκολο περασε(μάλλον),ξεκούραση σήμερα! :)

laxanaki είπε...

κουράγιο μικρή μου!!! Είμαι σίγουρη πως οι προσπάθειές σου θα ευωδοθούν!! (τι είπα πάλι... να τι σου κάνει το διάβασμα!!) Φιλάκιααααα

υ.γ. μη σκάσεις, γιατί θα σκάσεις αν δεν μιλήσεις χιχιχι