Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2008

Η Μπουρδου ψωνίζει πορτοκάλια


Να θες ν αγιάσεις και να μη μπορείς! Το καινούριο εξάμηνο ξεκίνησε πανηγυρικά την προηγούμενη εβδομάδα,μια μέρα ακριβώς αφού έδωσα τον Μακτετοιο (έδωσα? χα,ενα μικρό βιβλίο οργανικής αντισκέτεται ακόμα!), και εγώ είχα ξαφνικά όλη την καλή θέληση να παρακολουθήσω τις θεωρίες με προσοχή και συνέπεια,όπερ και εγένετο...Η αλήθεια είναι ότι η επιμέλεια μου μ εξέπληξε αφάνταστα αλλά απ τη στιγμή που πρόκειται για κάτι θετικό (μωρε μπας κι έπηξε το μυαλό??) είπα να μην ασχοληθώ παραπάνω!
Χώμα που λέτε η Μπουρδου! Από δω τα πήγε,από κει τα φερε το πρόγραμμα, πέρασα 4 μέρες στην τσίτσα με ύπνο κατα μέσο όρο 4 ώρες τη μέρα, αλλά η θεωρία θεωρία! Το μάτι να γλαρώνει λίγο (το δεξί πιο πολύ γιατί κάθομαι αριστερά απ την έδρα :P ), ο καφές απαραίτητο όπλο,αλλά ωστόσο ήμουν εκεί.Και με σημειώσεις κιόλας. Γιατί άμα κανεις μια δουλειά να την κάνεις σωστά! Και που λέτε ενώ συνέβαιναν όλα αυτά τα τρισχαριτωμένα και πρωτόγνωρα για μένα,έρχεται το ΣΚ. Και κάνω μπρεικ. Κυριακή βράδυ ένα μικρό συνάχι έσκασε μύτη (κυριολεκτικά :P ) αλλα σιγά να μη δώσαμε σημασία... Και ξυπνάω σήμερα το πρωί (για να πάω θεωρία ντε),και κάπως ήταν το κεφαλι μου.Και η μύτη μου.Και τα μάτια μου. Αλλά λέω νταξ,αφού περπατάω ας πάω γιατι είναι και δύσκολο μάθημα.

Και πήγα.Και ξανακράτησα σημειώσεις.Και πρόσεξα.

Αλλά μέχρι εκεί. Απαξ και βγήκα απ τ αμφιθέατρο έσκασαν όλα πάνω μου. Η μύτη χειροτέρεψε,τα μάτια μου έκαιγαν,κεφάλι άστα να πάνε. Τσουκου τσούκου πίσω για το σπίτι,να πετύχουμε και φαρμακείο διατί εδώ δε κυκλοφορεί ούτε ασπιρίνη... Φαρμακείο κλειστόν. 2ον φαρμακείο κλειστόν again. Εναλλακτική: Σουπερ μάρκετ για πορτοκαλάκια,και χαρτομάνδηλα. Και ήρθα σπίτι να κάνω το ερείπιο της ζωής...
Αλλά εμένα αυτό που μ ενοχλεί είναι ότι αν ο φίλος μας το κρύωμα χειροτερέψει άυριο (δεν έχω και θερμόμετρο για να δω αν παίζει πυρετός) θα χάσω τη θεωρία! Και ερωτώ αγαπητοί αναγνώστες: Όλη αυτή η επιμέλεια, η οποία είναι άκρως αφύσικη (για μένα μιλάμε πάντα,μη ξεχνιόμαστε), οφείλεται άραγε στα προεόρτια της ασθένειας?? Τσάμπα χάρηκα εγώ ότι κάτι άλλαξε? Ή είναι ο ενθουσιασμός του καινούριο εξαμήνου??

Η νεκροψία θα δείξει... (την έκφραση λεω,δεν είμαι του θανατά :P )