Τρίτη, 26 Ιουνίου 2007

Γρουμφ!


Γαμώ την τρέλα μου δηλαδή! Νευριάζω όταν μου λένε μαλακίες...! Πέρασα μια δύσκολη χρονιά,η οποία όπως φαίνεται είχε αποτέλεσμα,και το μόνο που θέλω είναι να χαλαρώσω λίγο...! Δεν ζήτησα τίποτα,απλά να μην ζω με το άγχος του "τώρα θα χτυπήσει το τηλέφωνο να γυρίσω πίσω",αλλά παρ' όλα αυτα ακόμα τα ίδια γίνονται! Γιατί δηλαδή? Ποτέ δεν προκάλεσα κανένα τρελό πρόβλημα,σε μπαρ πήγα μόνο στη 5ήμερη(και πέρασα τέλεια γιατί δεν είχα τον έλεγχο σου!), πάντα στην ώρα μου γύριζα κι ας ήταν υπερβολικά νωρίς,τσακωμούς,επαναστάσεις και τέτοια δεν έκανα, κι όλα αυτά γιατί νόμιζα ότι ήθελες να διαβάζω για να βγάλω τη φετινή ρημαδοχρονιά! Και τώρα που την έβγαλα συνεχίζεις!
Χρησιμοποιώντας ηλίθιες δικαιολογίες,λες κι είμαι 5χρονο! Δεν σου φερα αντίρρηση,ακόμα κι όταν μ' έβαλες στην κωλοδουλειά "να βοηθάω",ξέροντας φυσικά ότι τη σιχαίνομαι... "Ε,δεν πειράζει,ας δει από που βγαίνει το ψωμί" λες...τρομερό αστείο ξυλιάσαμε!
Κι αφού το ξέρεις ότι δεν έχουμε και την καλύτερη σχέση του κόσμου,γιατί πας να τα κάνεις χειρότερα??? Ναι,είμαι πεισματάρα,και σίγουρα πιο αντιδραστική απ τον αδερφό μου,αλλά δεν έκανα και τίποτε τρελό! Πάντα όμως είχαμε λόγο να τσακωνόμαστε! Τότε δεν σου άρεσε ο κολλητός μου(μεταξύ μας Χ Ε Σ Τ Η Κ Α,ακόμα κολλητός μου είναι!),μετά αφού έκανες τα πάντα για να με ξεκόψεις αναρωτιέσαι "Γιατί βρε παιδάκι μου δεν έχεις φίλους?"...Γιατί οι φίλοι μαμα δεν είναι εύκολο πράγμα,και δεν φυτρώνουν στα δέντρα! Θες επειδή είμαι κι εγώ δύσκολη με τους ανθρώπους,θες επειδή δεν έτυχε,ε,δυσκολεύτηκα να κάνω φίλους...παρέες πάντα είχα,οι φίλοι όμως είναι άλλο πράγμα... Μέχρι πριν απο 2 χρόνια είχα έναν μόνο,αυτόν που δεν σ' άρεσε,αλλά για μένα ήταν το μόνο στήριγμα... Τώρα έχω φτάσει τους 4 κι είμαι ευτυχισμένη γιατί είναι όλοι εξαιρετικοί άνθρωποι,άσχετα αν εσύ αγνοείς την ύπαρξη των 2,γιατί δεν είναι στην ηλικία μου και σιχαίνομαι τις επικρίσεις σου... Λες κι εσύ έκανες στη ζωή σου τις σωστές επιλογές,για να τις πεις και σε μένα! Υποψιάζομαι ότι δεν είσαι και πολύ ευτυχισμένη απ τη ζωή σου,και δεν ξέρω τι πήγε στραβά,έχεις πέσει όμως όλη πάνω μου κι εδω και χρόνια δεν μπορώ να σε στηρίξω... Πίεζες εσύ,κλεινόμουν εγώ...είχα φτάσει σε άθλιο σημείο,αλλα η μοίρα τα έφερε έτσι και γνώρισα έναν άνθρωπο που με ξύπνησε,με στήριξε και μ' έκανε καλύτερη! Αλλά εσύ δεν ξέρεις για εκείνη...γιατί δεν θα μπορούσες ποτέ να πιστέψεις ότι μπορεί μια γυναίκα κοντά στα 40 να δίνει σημασία σε 16χρονα(τότε...).Ακόμα κι αν σου εξηγούσα,εσύ θα έκανες ότι κάνεις πάντα,θα έλεγες πράγματα που για σένα δεν θα είχαν καμία σημασία αλλά εμένα θα με πλήγωναν...γιατί δεν έχεις καταλάβει ότι πληγώνομαι απ όσα λες! Τα ξεχνάς την ίδια ώρα,εγώ τα θυμάμαι και κλαίω...
Αν σου πω θα ζηλέψεις,γιατί υπάρχουν άνθρωποι που με ξέρουν καλύτερα από εσένα,γιατί με εσένα δεν ανοίχτηκα και σε πονάει αυτό... Αλλά δεν μ άφησες να σ εμπιστευτώ... ήμουν ευαίσθητη και δεν το ήξερες,πάντα λες ότι είμαι σκληρή και δεν έχω ανάγκη,αλλά έχω... Τα παιδικά μυστικά που σου έλεγα ακούγονταν άσχημα όταν τα έλεγες και γέλαγες,ήμουν παιδί όχι χαζο!
Και τώρα παίρνεις τηλέφωνο ενώ ξέρεις ότι περνάω καλά και λες "Ελα σπίτι να σε δει και λίγο η οικογένεια σου,να σε δει ο πατέρας σου"...Ωπα ρε παιδιά,ένας-ένας,κόψτε χαρτάκι,όλοι θα πάρετε... Ναι,ξαφνικά πεθύμησε ο πατέρας μου να με δει,λες και που έρχομαι σπίτι βλεπόμαστε! Δεν τον κακολογώ,είναι ερωτευμένος με την δουλειά του και γυρνάει αργά,αλλά μη με παίρνεις τηλέφωνο και μου λες μπούρδες! Πες μου "θέλω να σ έχω κάτω απ τον έλεγχο μου",μη μου λες βλακείες! Τη βαρέθηκα αυτή την κατάσταση! Θέλω να φύγω και να σταματήσω να σου δίνω λογαριασμό,να σταμάταω συζητήσεις που για μένα έχουν μεγάλη σημασία,γιατί εσύ δεν θες να σχολιάσουν την κόρη σου(όχι,η αλήθεια είναι ότι 12+5 μόνο εγώ είμαι έξω!)...
Δεν ξέρω γιατί είμαστε έτσι και δεν με νοιάζει να γυρνάω νωρίς σπίτι...με νοιάζει γιατί δεν με κατάλαβες κι ούτε θα με καταλάβεις ποτέ...
Τουλάχιστον έχω τους φίλους μου...

6 σχόλια:

SnoW-wHite είπε...

Κι εγώ ανακάλυψα με κάποια καθυστέρηση(στα 20) ότι δε βοηθάει σε τίποτα να μην κανεις "τσακωμούς,επαναστάσεις και τέτοια"! Άλλωστε οι επαναστάσεις είναι για να γίνονται. Κι αν γίνουν σωστά και όχι απλά από αντίδραση, αλλά γιατί πραγματικά διεκδικείς ότι σου αξίζει, τότε μπορεί και να δικαιωθείς.
Καλή τύχη...

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

Ευχαριστώ
Λες να το γυρίσω στο επαναστατικό?? :)
Δεν ξέρω...Ελπίζω ότι τώρα που θα ξεκουμπιστώ απ το σπίτι θα ηρεμήσουν τα πράγματα! Το "μακρυά κι αγαπημένοι" που λέει ο σοφός λαός? Ε,αυτό! Αμα όμως συνεχίσουμε στα ίδια θ αρχίσω να βγάζω καπνούς και προβλέπω άγριες μάχες... βρε τι τραβάμε...!

SnoW-wHite είπε...

Καλά,μην πάρεις και τα βουνά για αντάρτικο. :P
Να δουμε, θα λειτουργήσει το "μακρυά κι αγαπημένοι"? Γιατί εγώ τουλάχιστον, κι απο μακρυά...αχ! :-)

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

που έχω θάψει το πόστερ του τσε??? Αχα! Να το! Οκ,τώρα που έχω και το πόστερ είμαι έτοιμη! :)
Τι να σου πω,η ελπίδα πεθαίνει τελευταία!
Αμα δεν λειτουργήσει κι η απόσταση θ' αρχίσω να τσιρίζω...!
Βασανισμένη σε βρίσκω κι εσένα!

triantara είπε...

ο μεγαλύτερος φόβος και τρόμος των γονιών: η απομυθοποίηση από τα παιδιά τους. οι περισσότεροι βέβαια δεν την δέχονται και παλεύουν μέχρι τελικής πτώσης.
enjoy it while you can :)

Μπουρδουμπλούμ.... είπε...

@triantara Το να αποκτήσεις μια αρμονική σχέση είναι ίσως πιο δύσκολο απ το να παλεύεις για να γλιτώσεις την απομυθοποίηση,αλλά και πάλι δεν το καταλαβαίνω! :)
Καλωσήρθες!