Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2007

Amnesty International: Signature

Ο κύβος ερρίφθη...

Αντε,πάει κι αυτό το πρόβλημα! Από αλλού περίμενα βοήθεια κι από αλλού τη βρήκα! Thanks *****! :)
Το Φυσικό ξέπεσε στη 4η θέση,αφού η Τεχνολογία Τροφίμων κέρδισε την αδυσώπητη μάχη!

Κι αλλάζω θέμα: βολτάροντας στον κύριο christo έπεσα πάνω σε μία διαφήμιση,κι ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος! Επειδή πολύ μου άρεσε και σαν σκέψη και σαν στόχος,τη μεταφέρω και στο δικό μου βλογκ:
Εχμμ,είναι αυτή που βγήκε από πάνω!(πως τα κατάφερα έτσι πάλι δεν ξέρω!)

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2007

Φωτογραφίες...

Έχω μια μικρή(λέμε τώρα) λύσσα με τις φωτογραφίες! Κι έχω βρει τον παράδεισο μου στο national geographic ...
Από εκεί έχω αντλήσει και τις περισσότερες φωτογραφίες,με εξαίρεση την τελευταία που είναι και η πιο αγαπημένη... Enjoy!













Last but not least...



Τρίτη, 26 Ιουνίου 2007

Γρουμφ!


Γαμώ την τρέλα μου δηλαδή! Νευριάζω όταν μου λένε μαλακίες...! Πέρασα μια δύσκολη χρονιά,η οποία όπως φαίνεται είχε αποτέλεσμα,και το μόνο που θέλω είναι να χαλαρώσω λίγο...! Δεν ζήτησα τίποτα,απλά να μην ζω με το άγχος του "τώρα θα χτυπήσει το τηλέφωνο να γυρίσω πίσω",αλλά παρ' όλα αυτα ακόμα τα ίδια γίνονται! Γιατί δηλαδή? Ποτέ δεν προκάλεσα κανένα τρελό πρόβλημα,σε μπαρ πήγα μόνο στη 5ήμερη(και πέρασα τέλεια γιατί δεν είχα τον έλεγχο σου!), πάντα στην ώρα μου γύριζα κι ας ήταν υπερβολικά νωρίς,τσακωμούς,επαναστάσεις και τέτοια δεν έκανα, κι όλα αυτά γιατί νόμιζα ότι ήθελες να διαβάζω για να βγάλω τη φετινή ρημαδοχρονιά! Και τώρα που την έβγαλα συνεχίζεις!
Χρησιμοποιώντας ηλίθιες δικαιολογίες,λες κι είμαι 5χρονο! Δεν σου φερα αντίρρηση,ακόμα κι όταν μ' έβαλες στην κωλοδουλειά "να βοηθάω",ξέροντας φυσικά ότι τη σιχαίνομαι... "Ε,δεν πειράζει,ας δει από που βγαίνει το ψωμί" λες...τρομερό αστείο ξυλιάσαμε!
Κι αφού το ξέρεις ότι δεν έχουμε και την καλύτερη σχέση του κόσμου,γιατί πας να τα κάνεις χειρότερα??? Ναι,είμαι πεισματάρα,και σίγουρα πιο αντιδραστική απ τον αδερφό μου,αλλά δεν έκανα και τίποτε τρελό! Πάντα όμως είχαμε λόγο να τσακωνόμαστε! Τότε δεν σου άρεσε ο κολλητός μου(μεταξύ μας Χ Ε Σ Τ Η Κ Α,ακόμα κολλητός μου είναι!),μετά αφού έκανες τα πάντα για να με ξεκόψεις αναρωτιέσαι "Γιατί βρε παιδάκι μου δεν έχεις φίλους?"...Γιατί οι φίλοι μαμα δεν είναι εύκολο πράγμα,και δεν φυτρώνουν στα δέντρα! Θες επειδή είμαι κι εγώ δύσκολη με τους ανθρώπους,θες επειδή δεν έτυχε,ε,δυσκολεύτηκα να κάνω φίλους...παρέες πάντα είχα,οι φίλοι όμως είναι άλλο πράγμα... Μέχρι πριν απο 2 χρόνια είχα έναν μόνο,αυτόν που δεν σ' άρεσε,αλλά για μένα ήταν το μόνο στήριγμα... Τώρα έχω φτάσει τους 4 κι είμαι ευτυχισμένη γιατί είναι όλοι εξαιρετικοί άνθρωποι,άσχετα αν εσύ αγνοείς την ύπαρξη των 2,γιατί δεν είναι στην ηλικία μου και σιχαίνομαι τις επικρίσεις σου... Λες κι εσύ έκανες στη ζωή σου τις σωστές επιλογές,για να τις πεις και σε μένα! Υποψιάζομαι ότι δεν είσαι και πολύ ευτυχισμένη απ τη ζωή σου,και δεν ξέρω τι πήγε στραβά,έχεις πέσει όμως όλη πάνω μου κι εδω και χρόνια δεν μπορώ να σε στηρίξω... Πίεζες εσύ,κλεινόμουν εγώ...είχα φτάσει σε άθλιο σημείο,αλλα η μοίρα τα έφερε έτσι και γνώρισα έναν άνθρωπο που με ξύπνησε,με στήριξε και μ' έκανε καλύτερη! Αλλά εσύ δεν ξέρεις για εκείνη...γιατί δεν θα μπορούσες ποτέ να πιστέψεις ότι μπορεί μια γυναίκα κοντά στα 40 να δίνει σημασία σε 16χρονα(τότε...).Ακόμα κι αν σου εξηγούσα,εσύ θα έκανες ότι κάνεις πάντα,θα έλεγες πράγματα που για σένα δεν θα είχαν καμία σημασία αλλά εμένα θα με πλήγωναν...γιατί δεν έχεις καταλάβει ότι πληγώνομαι απ όσα λες! Τα ξεχνάς την ίδια ώρα,εγώ τα θυμάμαι και κλαίω...
Αν σου πω θα ζηλέψεις,γιατί υπάρχουν άνθρωποι που με ξέρουν καλύτερα από εσένα,γιατί με εσένα δεν ανοίχτηκα και σε πονάει αυτό... Αλλά δεν μ άφησες να σ εμπιστευτώ... ήμουν ευαίσθητη και δεν το ήξερες,πάντα λες ότι είμαι σκληρή και δεν έχω ανάγκη,αλλά έχω... Τα παιδικά μυστικά που σου έλεγα ακούγονταν άσχημα όταν τα έλεγες και γέλαγες,ήμουν παιδί όχι χαζο!
Και τώρα παίρνεις τηλέφωνο ενώ ξέρεις ότι περνάω καλά και λες "Ελα σπίτι να σε δει και λίγο η οικογένεια σου,να σε δει ο πατέρας σου"...Ωπα ρε παιδιά,ένας-ένας,κόψτε χαρτάκι,όλοι θα πάρετε... Ναι,ξαφνικά πεθύμησε ο πατέρας μου να με δει,λες και που έρχομαι σπίτι βλεπόμαστε! Δεν τον κακολογώ,είναι ερωτευμένος με την δουλειά του και γυρνάει αργά,αλλά μη με παίρνεις τηλέφωνο και μου λες μπούρδες! Πες μου "θέλω να σ έχω κάτω απ τον έλεγχο μου",μη μου λες βλακείες! Τη βαρέθηκα αυτή την κατάσταση! Θέλω να φύγω και να σταματήσω να σου δίνω λογαριασμό,να σταμάταω συζητήσεις που για μένα έχουν μεγάλη σημασία,γιατί εσύ δεν θες να σχολιάσουν την κόρη σου(όχι,η αλήθεια είναι ότι 12+5 μόνο εγώ είμαι έξω!)...
Δεν ξέρω γιατί είμαστε έτσι και δεν με νοιάζει να γυρνάω νωρίς σπίτι...με νοιάζει γιατί δεν με κατάλαβες κι ούτε θα με καταλάβεις ποτέ...
Τουλάχιστον έχω τους φίλους μου...

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2007

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2007

B E A U T I F U L D A Y Vol.2 ! ! ! ! !

Και ναι,είναι ακόμα μια αψογοτελειοφοβερή μέρα της ενήλικης πλέον ζωής μου!!!!
Να 'χετε όλοι μια πολύ-πολύ-πολύ-πολύ-πολύυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ!!!!

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2007

Ο παπαγάλος


Ε,λοιπόν αυτές οι εξερευνήσεις σε ντουλάπια που έχουν να ανοιχτούν 3+ χρόνια είναι πολύ εποικοδομητικές!! Επιστρέφω μόλις,μετά από μια τέτοια εξερεύνηση περιχαρής και με τα λάφυρα στο χέρι: 2-3 σντ που έχω να τα δω πάνω από 6 χρόνια,μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται οι λας κέτσαπ(!!!) από τότε που είχαν κάνει το ασεντεχε,και ο Μορμόλης(!!!!!!) που το είχα δει στο θέατρο στα 4 μου... Το καλύτερο όμως που βρήκα ήταν ένα βιβλίο με το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου "Ο παπαγάλος" που θυμάμαι ότι μου το διάβαζαν όταν ήμουν 4-5 χρονών! Μιλάμε για απίστευτο ποίημα! Θα σκάσω αν δεν το γράψω!


Ο ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ
Σαν έμαθε τη λέξη Καλησπέρα
ο παπαγάλος,είπε ξαφνικά:
"Είμαι σοφός,γνωρίζω Ελληνικά.
Τι κάθομαι δωπέρα:"
Τη πράσινη ζακέτα του φορεί
και στο συνέδριο των πουλιών πηγαίνει,
για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη.
Παίρνει μια στάση λίγο σοβαρή
ξεροβήχει,κοιτάζει λίγο πέρα,
και τους λέει:
Καλησπέρα!
Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Τι διαβασμένος,λένε,ο παπαγάλος!
Θα 'ναι σοφός αυτός πολύ μεγάλος,
αφού μπορεί και ανθρώπινα μιλεί.
Απ' τις Ινδίες φερμένος,ποιος το ξέρει
πόσα βιβλία μαζί του να 'χει φέρει,
με τι σοφούς εμίλησε,και πόσα
να ξέρει στων γραμματικών τη γλώσσα!
"Κυρ-παπαγάλε,θα 'χομε την τύχη
ν' ακούσουμε τι λες και παραπέρα;"
Ο παπαγάλος βήχει,ξεροβήχει...
-μα τι να πει; Ξανάπε:
Καλησπέρα!
Άσχετο τώρα,αλλά μια που έπιασα αυτή τη συζήτηση, από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ακόμα τη λιλιπούπολη (βεβαίως-βεβαίως) που,αν και δεν ήταν της εποχής μου,την είχα ακούσει όλη από πικ-απ (η μαμά έβαλε το χέρι της!)και θα σκάσω άμα δεν ξαναβρώ τις εκπομπες(επίσης άσχετο) και κάτι μεγάλα κίτρινα βιβλία με παραμύθια απ όλο τον κόσμο! Α,και τα Αμπρα-Κατάμπρα μαζί με τις κασσέτες(είχα ολόκληρη συλλογή,αμ πως!)...
Και μια που έχω πιάσει τις ασχετοσίνες,πείτε κι εσείς τι θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια!

Quiz!

Το σημερινό κουίζ είναι (φαινομενικά) απλό!
ΠΩΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ????? ΕΕΕΕΕ????

Όποιος γνωρίζει κάτι ή έστω βρει ένα manual λειτουργίας τους ας με ενημερώσει...
Σήμερα επισκέφθηκα κατά σειρά δημαρχείο,τράπεζα και εφορία... Ενδεικτικά θα πω ότι και στα 3 πήγα από δυο φορές...! Η μια υπάλληλος στο δημαρχείο ήταν ευγενική και χαμογελαστή αλλά μάλλον ήταν η μόνη! Οι υπόλοιποι μάλλον με είχαν άχτι!
Με την τράπεζα κάπως συνεννοήθηκα(νοηματική κυρίως!) αν και οι γνώσεις μου στο τραπεζικό σύστημα είναι από φτωχές έως ανύπαρκτες!
Και τέλος η εφορία!! Εχω πάει ουκ ολίγες φορές εκειμέσα(τι τραβάω για να είμαι καλή κόρη!) και όσες φορές βγήκα έκανα τον σταυρό μου που γλίτωσα! Ο σημερινός υπάλληλος είχε προφανώς ξαδέρφη αγελάδα γιατί αλλιώς δεν δικαιολογείται το συνεχές μούγκρισμα...("Καλημέρα!","Μμμ...","Θα ήθελα αυτό κι αυτό...","Μμμμμ...μισό...") Αλλά μιλάμε για πολύ μούγκρισμα!
(Μήπως ν' αρχίσω να μουγκρίζω κι εγώ μπας και συνεννοηθούμε????)

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2007

Κ Α Τ Ω Τ Α Χ Ε Ρ Ι Α Α Π ' Τ Ο Ν Μ Π Ο Μ Π !!!!

Κι ενώ ο πόλεμος μαίνεται έξω(σε σένα αναφέρομαι christo!),εγώ ευρισκόμενη στα χαρακώματα του "Τραγανού Κάβουρα" ιδρύω το Σωματίο Υπεράσπισης του Μπομπ Από Κακεντρεχείς Σχολιαστές Συμμάχους του Πλαγκτον (Σ.Υ.Μ.Α.Κ.Σ.Π)! Δεχόμαστε αιτήσεις!!

Στο βυθό του Μπικίνι αδερφές μου,στο βυθό του Μπικίνι!!

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2007

Dream...!









MACHU PICCHU: Το ταξίδι που ονειρεύομαι να κάνω κάποτε,κι ελπίζω να τα καταφέρω!
Εσεις ποιο ταξίδι ονειρεύεστε??




Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2007

Back to school??



Σήμερα τέλειωσα κι επίσημα πια το σχολείο. Η αλήθεια είναι ότι ουσιαστικά είχε τελειώσει από τη στιγμή που δώσαμε και το τελευταίο μάθημα των Πανελλαδικών,αλλά έστω κι αυτή η αναγκαστική παρουσία μας τις τελευταίες μέρες για τα ενδοσχολικά,ήταν ένας συνδετικός κρίκος...αλλά πάει κι αυτός...!
Κρίμα...το αγαπούσα πολύ το σχολείο! Μου έχει προσφέρει αμέτρητες συγκινήσεις,και το σημαντικότερο: 2 υπέροχους ανθρώπους! Είχα τη τύχη να γνωρίσω αυτούς τους 2 καταπληκτικούς ανθρώπους που μου προσέφεραν πάρα πολλα,και που ακόμα δεν ξέρω από ποιον πλανήτη ήρθαν!
Πάντως απ' το σχολείο έχω να θυμάμαι πάρα πολλά ακόμα...τις άπειρες περσινές κοπάνες στα λατινικά(γιατί είχα αποφασίσει ότι στη 3η θα άλλαζα κατεύθυνση,οπότε τι να τα κάνεις τα λατινικά???), τη στριμμένη φετινή φιλόλογο που μας κράταγε μούτρα όταν τη γράφαμε και δεν μας μίλαγε-κι έδινε και τα πιο αηδιαστικά φιλιά που έχω δει (μιλάμε για ρούφηγμααα!), την 5ήμερη που ούτως ή άλλως ήταν ξεχωριστή για πολλούς λόγους, τους τοίχους του σχολείου που κατακαραγράψαμε τις τελευταίες μέρες πριν φύγουμε,μην τυχόν και μας ξεχάσουν, τον φοβερό μαθηματικό μας,που μας έγραφε στίχους στις ασκήσεις, κάτι μοναδικούς καθηγητές που έφτυναν σε ακτίνα 2 μέτρων και τα πρώτα θρανία κράταγαν ομπρέλα, κάτι μοναδικές θεατρικές παραστάσεις που δίναμε όταν μας έκαναν οι καθηγητές τσακωτούς από κοπάνα(γιατί όσο να πεις θεωρούμασταν και καλοί μαθητές,είχαμε ένα όνομα σ αυτή την κοινωνία-παναθεμα μας!-), τους τελευταίους καφέδες πριν τις εξετάσεις όταν θα έπρεπε και καλά να διαβάζουμε, το ύφος μας το πρωί των εξετάσεων-έχοντας κοιμηθεί μόλις 2 ώρες,γιατί αποφασίσαμε να βγάλουμε την ύλη την τελευταία μέρα, τις απίστευτες μαλακίες που λέγαμε και που γελάγαμε για ώρες,παρόλο που ξέραμε ότι ήταν μαλακίες, τους ξαφνικούς προβληματισμούς μας που συζητάγαμε στη ζούλα με μηνύματα τα βράδια που θα έπρεπε να διαβάζουμε για τις εξετάσεις, την μια και μοναδική φορά που αντιμίλησα σε καθηγητή αλλά το καταχάρηκα γιατί ήταν η σκασμένη η πρώην διευθύντρια(αν και αυτή θα μου λείψει!), τις καλύτερες και πιο βαθιές συζητήσεις που έχουμε κάνει ever όταν είχαμε κενό ή απλά δεν μπαίναμε για μθμ(και ειδικά αυτές στις οποίες συμμετείχαν κι οι 2 άνθρωποι που λατρεύω),και πάρα μα πάρα πολλά ακόμα που δεν μπορώ να αναφέρω γιατί ήδη έχω γράψει πάρα πολλά...!
Πάντως σίγουρα τα χρόνια του σχολείου και ειδικά του λυκείου θα μου λείψουν πάααρα πολύ!!!! Οι 2 τελευταίες χρονιές ήταν οι καλύτερες κι αυτές που με άλλαξαν πιο πολύ! Σήμερα πριν φύγω για τελευταία φορά απ' το σχολείο ως μαθήτρια,κάθησα και το κοίταγα...όπου κι αν έπεφτε το μάτι μου είχα και μια ανάμνηση...απίστευτο συναίσθημα!
Τώρα μένει μόνο να δούμε ποια θα είναι η συνέχεια(αν και νομίζω ότι ξέρω κατα που θα πάω,αλλά περιμένουμε και τους βαθμούς)...

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2007

Για ψάχτε τις πέτρες σας...!


Την ιστορία αυτή την είχα βρει πολυ πριν φτιάξω το βλογκ,και γενικώς είναι αρκετά διαδεδομένη,όμως μου αρέσει πολύ,κι όσες φορές κι αν τη διαβάσω δεν χάνει το νόημα της!


"Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του μ' ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε : «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές απάντησαν : « Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κύλησανκαι γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε : «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές απάντησαν : «Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε : «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν : «Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλα τα υπόλοιπα κενά του βάζου. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε : «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές γέλασαν αυτή την φορά και απάντησαν : «Ναι, είναι γεμάτο».

Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στην ζωή σας, τέτοια είναι η οικογένεια, ο σύντροφός σας, η υγεία σας, τα παιδιά σας, οι καλοί σας φίλοι. Οι πέτρες αντιστοιχούν στα πιο σημαντικά, τόσο σημαντικά, που ακόμα και αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη. Τα βοτσαλάκια είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στην ζωή μας, όπως οι σπουδές μας, η εργασία μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητο μας, είναι μικρά πράγματα, βοτσαλάκια . Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημάντικα της ζωής. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, ένα καλό γεύμα, μια βόλτα στην παραλία, ο χορός, το τραγουδι, ένα βιβλίο, οι μικρές απολαύσεις της ζωής. Αν βάλεις πρώτα την άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τα βότσαλα αλλά ούτε και για τις πέτρες. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύεται χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματά, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά.

Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τον σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας και χαρείτε τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας και το αυτοκίνητό σας, να πληρώσετε τα δημοτικά και το τηλέφωνο. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες σας. Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε : «Η μπύρα τι αντιπροσωπεύει ;» Ο καθηγητής χαμογέλασε και απάντησε : «Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πώ: δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις : Πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δυό μπυρίτσες»!!! "

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2007

Πλίτσι-πλίτσι...

ΠΑΩ ΓΙΑ Μ Π Α Ν Ι Ο ! ! !
(ουφ,δεν αντέχεται άλλο αυτή η ζέστη!)
Που 'ναι τα μπρατσάκια μου??

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2007

Εκτρέφομε χοιρινά,γελάδες,μουσχάρες γενικώς...





Ναι,τέλειωσα τις Πανελλήνιες.Και ναι,είχα άγχος και πήρα κιλά(αυτούς τους ανθρώπους που απ το άγχος τους κόβεται η όρεξη,γιατί δεν τους έχω συγγενείς,μπας και κονομούσα κανένα γονίδιο????). Και ναι,έχω γίνει οσάν τη μοσχάρα. Και ναι πρέπει ν' αρχίσω δίαιτα και γυμναστήριο. Και όχι δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτε απ' τα δυο! Και όχι δεν πάω ούτε για τέννις(στη φωτό απεικονίζομαι σε χαρακτηριστικό στιγμιότυπο). ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΩ ΤΟΝ Κ**Ο ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΩ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ?????? Γιατί Β Α Ρ Ι Ε Μ Α Ι !!!!!!!!! Και χέστηκα κιόλας!

Επίσης πρέπει να πάω για ψώνια,τις περσινες μπλούζες τις φοράω για μανίκια... (και μου το χει πει ο γιατρός,μετά το μεσημεριανό και πριν το βραδινο,μισή ώρα γκρίνια!)

ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΟΟΟΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!!!!!!!!!!!!!!!

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2007

It's a B E A U T I F U L day!!!!


Βρε τι καλά που περνάμε,αυτές οι εκπλήξεις της ζωής είναι φανταστικές!! Μέχρι τώρα μετράω 2 !! (Λογική μην ψάχνετε,την πάτησε το τρένο!!LOL)

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2007

Ladies can we play the game?


Αγαπητή zefi, δέχομαι τη πρόσκληση,αν και δεν νομίζω ότι είμαι και πολύ σίγουρη γι' αυτά που θα γράψω! :)

Ο άντρας των ονείρων μου....let me see...μουμπλε-μπουμπλε....................... οκ,σίγουρα να μ η ν είναι ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ γιατί θα πάει από κει που ρθε!! Φοβερό πράγμα η τσιγκουνιά στον άνθρωπο,σαν αρρώστια είναι,σε τρώει!! Αυτά από τη σοφή συμβουλή της μαμάς(" 'Ο,τι θες να 'ναι ο άντρας κορίτσι μου,τσιγκούνης μόνο να μην είναι!")!

Επίσης πρέπει οπως+δήποτε να έχει καλό χιούμορ γιατί αλλιώς θα βαρεθώ αφάνταστα(είμαι και δίδυμος,βαριέμαι εύκολα! LOL)...Αμα πάλι αρχισει τις κρυάδες,θα το ανεχτώ μια(άνθρωποι είμαστε,όλοι έχουμε πει κρύα αστεία),θα το ανεχτώ δυο,θα το ανεχτώ τρεις...ε,στην 5η-6η "είστε ο πιο αδύναμος κρίκος κι όξω απ αυτό το post !"

Α,τώρα που το θυμήθηκα ο βαρβατο-τσαμπαμαγκο-ελληναράς είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να μου τύχει!! Είμαι ικανή να αρχίσω να εκσφενδονίζω πράγματα άμα ακούσω για τους "Τουρκαλάδες,που τους φάγαμε στο ποδόσφαιρο" κι άλλα τέτοια χαριτωμένα...

Α,και πλιζ-πλιζ-πλιζ έστω μια στοιχειώδη κουλτούρα! Δεν λέω να μου απαγγέλει τα άπαντα του Καβάφη απ έξω(πορκουά πα?),αλλά άμα μου πει κανένα "Διαβάζω πολύ Καζαντζίδη" θα μ' ανέβει το αίμα στο κεφάλι κι άντε να το κατεβάσω μετά...Που σιγά να μην το κατεβάσω δηλαδή,όπου φύγει-φύγει!!

Ε,τώρα εξωτερικά δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη,όλα είναι υποκειμενικά,βέβαια θα προτιμούσα το γκόλουμ της φωτό να μην είναι ο 1ος του ξάδερφος που είναι φτυστοί! Επίσης αν γίνεται αγαπητέ Άγιε Βασίλη,μη μου τον φέρεις κοντό γιατί μετά θα τρέχω για φλατ παπούτσια!!

(κι επειδή " Όταν οι άνθρωποι κάνουν όνειρα,ο Θεός γελάει" είμαι 99,9% σίγουρη ότι ο επόμενος που θα μου αρέσει θα είναι τσιγκούνης,κρυόκωλος,απολίτιστος και κοντός!! :D Φτου κακά!)

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2007

Σούπερ Γιαγιάδες εν δράση!!!

  1. Σήμερα συζητάγαμε περι γιαγιάδων,και ανακαλύψαμε ότι ο καθένας έχει κι από διαφορετικό τύπο γιαγιάς,όλες τους όμως είναι φοβερές!!!
  • Η μονδέρνα γιαγιά: Είναι νέα,μεταξύ 65-70, και δεν καταδέχεται ουδέπόποτε ότι ε,όσο να πεις η ηλικία κάπως σε επιβαρύνει βρε αδερφέ... Η συγκεκριμένη μονδέρνα γιαγιά φοράει τζιν, παίρνει την εγγονή της τηλέφωνο(από το κινητό της φυσικά!) 8 φορές τη μέρα για να δει αν είναι καλά,η τεχνολογία είναι το φόρτε της και τώρα απαιτεί να της αγοράσουν και μπλε δόντι γιατί "Καλά βρε παιδί μου αυτά τα κινητά,αλλά θα βγάλουμε και κανα καρκίνο..."! Ωστόσο διαθέτει και τα χαρίσματα της παραδοσιακής νοικοκυράς-στο λίγο πιο μονδέρνο βέβαια...
  • Η κοτσονάτη γιαγια: Είναι συνήθως μεγάλης ηλικίας (85+) αλλά τρώει λάχανο 20άρες... Κυκλοφορεί κι οπλοφορεί με μια ασυνήθιστη αλλά,αν μη τι άλλο χαριτωμένη λογική!Από τεχνολογία κατέχει μόνο την τηλεόραση κι αυτή με μικροεπιπλοκές("Γιατί βρε παιδί μου πατάω το 3 και μου δείχνει ΑΝΤ1?? Αφού εγώ σπίτι έχω το MEGA! Χαλασμένη θα 'ναι..."),ενώ φρίττει με τις "σουρλουλούδες" που κυκλοφορούν και τις νέες νοικοικυρές που δεν ξέρουν να μαγειρεύουν("Πφφφ,αυτή ούτε αυγό δεν ξέρει να βράσει!!")...
  • Η προληπτική γιαγιά: Για τη συγκεκριμένη δεν ξέρω αν υπάρχει ειδική κατηγορία,πάντως έχω μια υπ όψιν μου...Η εκκλησία είναι δεύτερο σπίτι της(για να μην πω πρώτο και φανώ υπερβολική!),και έχει δώσει ρεσιτάλ δεισιδαιμονίας! Ηλικία δεν γνωρίζω,γνωρίζω όμως απολαυστικά γεγονότα! Γεγονός 1ο: Ένας σχετικά νέος άνθρωπος πεθαίνει στη γειτονιά,κι όλη η γειτονιά πενθεί...Όλη??? οοοοοοοοχι! Μια γιαγιά αντιστέκεται ακόμα! Μοναδική της έννοια μη τυχόν ακουμπήσει η ρόδα της νεκροφόρας στο πεζοδρόμιο και έρθει το κακό σπίτι της! Σε περίπτωση δε που εντοπίσει χαλικάκι να πετάγεται από τα λάστιχα της νεκροφόρας και να ακουμπάει στο πεζοδρόμιο,πιάνει αμέσως το λάστιχο του ποτίσματος και πλένει δρόμους και πεζοδρόμια! Γεγονός 2ο: Λόγω κοσμοθεωρίας,πιστεύει πως άμα μελετήσει συγκεκριμένο χαρτονόμισμα για κάποιον,πρέπει όπως+δήποτε να του δώσει το συγκεκριμένο γιατί διαφορετικά θα συμβεί μεγάλο κακό! Έχει μελετήσει λοιπόν η γιαγιά ένα 20ευρω για την εγγονή της που έχει γενέθλια και θέλει να της το δώσει για να πάρει τούρτα...Έρχεται η εγγονή,της δίνει τα λεφτά και φέυγει να πάει στο ζαχαροπλαστείο... Φευ! Μετα από 1' η γιαγιά συνειδητοποιεί έντρομη τι κακό έχει γίνει και βγαίνει αλαλάζοντας στη γειτονιά για να προλάβει τα χειρότερα!! Είχε κάνει φριχτό λάθος,το 20ευρω δεν ήταν το μελετημένο...
  • Η δική μου γιαγιά: Είναι στα 85+,δεν αντιμετωπίζει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας,ωστόσο πάντα-μα πάντα- θα βρει κάτι να γκρινιάξει! Αγαπημένο χόμπι: να πηγαίνει στους γιατρούς και να κεντάει "για την προίκα μου"... Έχει σπουδάσει και καμαρώνει γι΄αυτό(πόλεμος+φτώχεια+ήταν γυναίκα=δύσκολο πράγμα οι σπουδές τότε-σωστή η γιαγιά),και δεν καταδέχεται να δει μεξικοβραζιλοαργεντινά σήριαλ...Οι αντιστάσεις της όμως έπεσαν και φέτος ενέδωσε στη Μαρία την άσχημη...Η γιαγιά όμως λόγω ηλικίας έχει αρχίσει και δεν αντιλαμβάνεται καλά τι γίνεται,κι έτσι ενώ στην αρχή ερχόταν σπίτι μας 10+(όταν τελείωνε δηλαδή η Μαρία),ξαφνικά άρχισε να έρχεται 9+20, 9+τέταρτο... "Δεν είδες το σήριαλ σήμερα γιαγιά?","Αστα παιδί μου,αηδία έχουν καταντήσει,5 λεπτά βάζουν και τελείωνει...","Βρε γιαγιά,διαφημίσεις είναι αυτές,δεν τελειώνει!!","..." Όμως και πάλι το ξεχνάει και πάλι επαναλαμβάνουμε τον ίδιο διάλογο. Τέλος μοναδικό χαρακτηριστικό της γιαγιάς μου είναι οτί νομίζει ότι το ασύρματο τηλέφωνο της είναι κινητό! Της έχουμε εξηγήσει χιλιάδες φορές ότι απλά έχει μεγάλη εμβέλεια,εκείνη όμως είναι ικανή να το πάρει και να πάει βόλτα!(και τι ασύρματο! από τα πρώτα,τα τεράστια,που ήταν σαν παντόφλες!)
  • Χειρότερη κατηγορία: οι κακές κουτσομπόλες γιαγιάδες,για τις οποίες όμως δεν έχω προσωπική εμπειρία και δεν μπορώ να αναφέρω κάτι! Ξέρω μόνο ότι πάνε στην εκκλησία για να σώσουν τις ψυχές τους,αλλά κατα τα άλλα ρίχνουν ένα θάψιμο,μα ένα θάψιμο...!!!

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2007

Οι μαυρημαυρίλαπλάκωσε...


Μου τη δίνουν οι άνθρωποι που γκρινιάζουν! Καλά δηλαδή,όχι αυτοί ακριβώς που γκρινιάζουν,γιατί κι εγώ εξασκώ το ευγενές αυτό σπορ(με ιδιαίτερο ζήλο θα έλεγα!),αλλά αυτοί που μιζεριάζουν εξαιτίας της γκρίνιας τους! Αυτό το ωχπαναγιαμουδενμπορωναπαρωταποδιαμου χωρίς να έχεις τίποτε δεν το καταλαβαίνω! Απλό π.χ. "Αααα,δεν θα έρθω μαζί σας,θα κάτσω σπίτι-δεν έχω ρούχα να βάλω"...ντόινγκ! Γυμνή κυκλοφορούσες κοπελιά τόσο καιρό και δεν το είχα προσέξει??Οφθαλμίατρο επειγόντως!
Δεύτερο απλό π.χ.
-Ωχ-ουφ-αχ-βαχ!
-Τι έχεις?
-Καλά σοβαρα μιλάς τώρα? (απ΄όσο ξέρω ναι...)
-Γιατί καλέ,τι έγινε?
-Τι έγινε?? Ο φιφιρίκος(καναρίνι) περνάει ερωτική απογοήτευση, κ α ι ο τάδε που τον είδα προχθές μου μιλησε κάπως, κ α ι έχω πάρει ένα γραμμάριο, κ α ι δεν βρίσκω εισιτήριο για τη συναυλία(καλά εδώ πάω πάσο!) κ α ι βρήκα αντιηλιακό με δείκτη προστασίας 7 κι όχι 6 που ήθελα και θα μου χαλάσει το μαύρισμα, κ α ι .... κ α ι ... κ αι.....
-Τι λες??? Συγκλονιιιστικο...
Επανέρχομαι στο θέμα! Αγαπημένη και ιερή η γκρίνια κι η μουρμούρα,αλλά μην τα πιστεύουμε κιόλας αυτά που λέμε!! Την επόμενη φορά που θα πετύχω άνθρωπο που μιζεριάζει και χάνει τη ζωή του με ****κίες θα τ΄ανοίξω το στόμα μου,δεν θα τ΄αντέξω!!
Α! Μεσημέριασε! Πάω να γκρινιάξω...

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2007

...




Ώρες-ώρες βλέπω πράγματα και σοκάρομαι..Είναι μία από αυτές τις ώρες...


Σάββατο, 2 Ιουνίου 2007

Πόσο λατρεύω τον ύπνο ή αλλιώς zzz.....


Όχι-όχι...δεν έβαλα τη φωτογραφία του Linus στο προφίλ μου επειδή έχω πάθος με τα στρουμφάκια,παιδάκια,γατάκια,σκυλάκια,γενικώς τα εις -ακια, ούτε με τις barbie ,τα μωράκια κατρουλίνια,τις μικρές πριγκήπισσες και τις νερα'ι'δοχώρες! Δηλαδή δεν ήμουν και το πιο normal δείγμα κοριτσιού κατά την παιδική μου ηλικία,δεδομένου ότι είχα μια και μοναδική barbie,ένα και μοναδικό μωράκι κατρουλίνι κι αυτά αραχνιασμένα... Άρα η επιλογη του Linus δεν έγινε επειδή ανέκραξα "Αχχχχχχχχχχ!!!! Τι γλυκό και χαριτωμένο που είναι τούτο 'δω!!"(αν και στη προκειμένη είναι και γλυκό και χαριτωμένο!)... Ο Linus είναι η αδερφή ψυχή μου! Κυκλοφορεί με την κουβερτούλα του ανα χείρας και κοιμάται όπου σταθεί κι όπου βρεθεί,ενώ όταν δεν κοιμάται τον παίρνει ο ύπνος...! Ο ύπνος είναι εξαιρετικός,τον λατρεύω,είναι μια υπέροχη τελετουργία! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο ξεχασμένος από ποιητές και συγγραφείς,ζωγράφους και μουσικούς! Ούτε ένα ποιήμα,ούτε ένα τραγούδι αφιερωμένο σ αυτό τον μαγικό κόσμο του ύπνου! Γιατί έτσι? Η θάλασσα ας πούμε γιατί είναι χιλιοτραγουδισμένη και χιλιογραμμένη?? Ε? Τί παραπάνω έχει η θάλασσα απ' τον ύπνο?? Ε?

ΥΓ1: Η σύγκριση μου μεταξύ της θάλασσας και του ύπνου με τρελαίνει!(που 'ναι η φιλόλογος μου να τα δει αυτά,να της έρθει κόλπος?)
ΥΓ2: Δεν έχω τίποτε εναντίον της θάλασσας,ίσα-ίσα πολύ τη συμπαθώ,άλλα όλα τα φώτα πάνω της πια???
ΥΓ3: Σήμερα αισθάνθηκα επιτέλους μετά από πολυ-πολύ καιρό αυτή τη γλυκιά παραζάλη που αισθάνεσαι μετά τα 12ωρα ύπνου!! Γουιχαααααααα!!!!!!!!!

HOUSE M.D


Ναι λοιπόν,το παραδέχομαι! Έχω λόξα με την ιατρική! Από μικρή ήθελα να γίνω γιατρός,μεγαλώνοντας συνέχισα να θέλω να γίνω γιατρός...μέχρι που ήρθε η ώρα των εξετάσεων! Εκεί αποφάσισα οτί δεν θα γίνω γιατρός! Όχι,δεν ήμουν διατεθειμένη να θυσιάσω τουλάχιστον 2 χρόνια απ τη ζωή μου για να λιώσω πάνω από ένα βιβλίο και να μην είμαι τελικώς σίγουρη αν όλο αυτό θα έχει αποτέλεσμα! Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να περάσεις όλα αυτά για να γίνεις γιατρός... Anyway,γι' αλλού ξεκίνησα αυτό το post... Εξαιτίας λοιπόν της λόξας μου με την ιατρική μου 'χει μείνει κουσούρι μια λόξα με την επιστήμη γενικότερα,κι άλλη μια με τις ιατρικές σειρές...κι εδώ δικαιολογώ τον τίτλο του post! Μικρή είχα εθιστεί στο E.R. ,ανακάλυψα όμως το House M.D (αυτό που το star το μεταφράζει "ιατρικές υποθέσεις" καιρό προσπαθώ να το καταλάβω!) κι εθίστηκα χειρότερα!!
Κόλλημα,όχι αστεία! Αναγκάστηκα λόγω εξετάσεων να χάσω 2 επεισόδια,αλλά δεν θα αφήσω να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο! Μ' αρέσει ο σκεπτικισμός του House,μ' αρέσει ο χαρακτήρας του ως ήρωας(γιατί αν ήταν πραγματικός θα τον είχα σκοτώσει! -σιγά τα αίματα-)...και σήμερα θα απολάυσω ακόμα ένα επεισόδιο! Με ζηλεύω...

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2007

Είμαστε στον αέρα...!


Χμμμ...αυτό το βλογκ σηματοδοτεί το τέλος των φριχτών-απαίσιων-βασανιστικών-ελεεινών-τρισάθλιων-ανατριχιαστικών(τέλοσπάντων,το πιάσατε το νόημα!),
Π Α Ν Ε Λ Λ Η Ν Ι Ω Ν....(κλαπ-κλαπ-κλαπ!φτάνει-φτάνει με τα χειροκροτήματα!) Αυτές οι εξετάσεις πάντως είναι τρανή απόδειξη του πόσο διεστραμμένος μπορεί να είναι ο ανθρώπινος νους! Τέσπα,τέλειωσαν όλα,κι έχω σημαντικότερα πράγματα να ζήσω!!
Όσον αφορά αυτό το βλογκ,είστε ελεύθεροι να πετάτε ντομάτες ανάλογα με το τι γράφω,γιατί είμαι και λίγο σαλταρισμένη κι ώρες-ώρες λέω ασυναρτησίες(καλή ώρα!)...
Άντε και καλώς σας βρήκα!